ตอนที่ 11
“ค่ะ วิกกี้ทำได้เองทั้งหมด”
“เยี่ยมเลย ถ้ายังไงเรานัดกันสักวันหนึ่ง ผมอยากเห็นหนูวิกกี้ทำด้วยตาตัวเอง”...
ภูรีรู้เรื่องที่วิกกี้บอกมิสเตอร์พีว่าทำรองเท้าทุกขั้นตอนด้วยตัวเองได้ก็ไม่สบายใจเพราะรู้ว่าเธอโกหก...
ฝ่ายพริมกลับถึงบ้านพร้อมก๋วยเตี๋ยวสองห่อ เห็นพัดลมตัวที่เสียเปิดค้างไว้ในสภาพใช้งานได้ ที่ใกล้ๆกันมีอุปกรณ์ช่างวางอยู่ก็ยิ้มพอใจที่พงศกรไม่นิ่งดูดาย ช่วยซ่อมพัดลมให้ ทันทีที่เห็นหน้าก็ชมเขาเป็นการใหญ่ ว่าส่งไปซ่อมกับช่างแถวนี้ไม่มีใครซ่อมได้สักคน เขาทำให้เธอทึ่งสุดๆ แล้วนี่ซ่อมอะไรได้อีก เขาคุยอวดให้ถามว่าซ่อมอะไรไม่ได้จะดีกว่า เธอเห็นเขาชอบด้านนี้ยุให้เรียนทางนี้ไปเลย
“คุณแม่ไม่ชอบ คุณแม่ว่าเป็นงานของพวกขี้ข้า”
ไม่ต้องเดาพริมก็รู้ว่าที่พงศกรเป็นแบบนี้เพราะใคร ความจริงใจที่พริมมีให้ ทำให้กำแพงในหัวใจของพงศกรค่อยๆทลายลง...
ในเวลาไล่เลี่ยกัน วีรีเอาของกินในตู้เย็นบ้านพัชราใส่กล่องพลาสติกจะเอาไปฝากพงศกรแต่ถูกแม่บ้านจับได้เสียก่อน เอาตัวไปให้บารมีที่เพิ่งกลับเข้ามาชำระความ ท่านไล่แม่บ้านมีอะไรต้องทำก็ไปทำ ท่านจะคุยกับวีรีเอง แล้วรอจนแม่บ้านไปแล้วจึงคาดคั้นให้วีรีบอกว่าเอาของกินพวกนี้ไปให้ใคร
“ให้พี่พงศ์ค่ะ ตอนนี้พี่พงศ์อยู่บ้านพี่พริม”...
พริมเห็นพงศกรชอบซ่อมโน่นนี่ก็เลยไปขอเครื่องใช้ไฟฟ้าที่เสียจากเพื่อนบ้านเอามาให้เขาซ่อม เขาทำให้เครื่องใช้ไฟฟ้าเหล่านั้นกลับมาใช้งานได้อีกครั้ง จึงได้รับคำชมจากเธอไปเต็มๆ...
บารมีรู้ว่าวันนี้ภูรีจะมารับวีรีพาไปหาพงศกรก็ขอติดรถมาด้วย ไม่ได้มีแค่บารมีกับวีรีเท่านั้นที่มาบ้านพริม อินทัชกับปริตาก็แวะมาที่นี่เช่นกันโดยไม่รู้ว่าคุณณีส่งนักสืบคอยตามเก็บภาพของทั้งคู่ ดังนั้นภาพที่แอบถ่ายจึงติดบารมีกับวีรี ภูรี พริมและพงศกรที่นั่งล้อมวงกินข้าวกลางวันที่ศาลาริมน้ำบ้านพริมไปด้วย
ooooooo
คุณณีไม่ได้เก็บภาพนี้ไว้ดูคนเดียวส่งไลน์มาให้พัชราดูด้วย เธอถึงกับเต้นเป็นเจ้าเข้า หลังจากเล่นงานวีรีแล้ว พัชราตรงมาที่บ้านพริม เจอลูกชายตัวดีกำลังหัวเราะหัวใคร่อยู่กับพริมแถมเรียกเธอว่าพี่อย่างเต็มปากเต็มคำก็ฉุนขาด เข้าไปตบเธอล้มคว่ำไปกับพื้น แล้วหันไปตวาดพงศกร
“แกไม่ต้องไปเรียกมันว่าพี่ มันไม่ใช่พี่ของแก” พัชราตามเข้าไปกระชากพริมขึ้นมา พงศกรพยายามห้ามแต่ไม่เป็นผล พัชราด่าว่าเธอเสียๆหายๆหาว่าที่มาทำดีกับพงศกรเพราะอยากจะเอาชนะตน พริมไม่เคยคิดอย่างนั้น และตอนนี้เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมลูกๆของพัชราถึงเป็นคนไม่เอาไหนทั้งที่พ่อแม่เก่ง เพราะพัชราบังคับให้ลูกเป็นอย่างที่ตัวเองต้องการ อยากให้ลูกประเสริฐเพื่อมัดใจบารมีให้รักลูกรักครอบครัวมากๆ
“คุณรักแต่ตัวเอง คุณไม่เคยรักลูกของคุณอย่างแท้จริง”










