เสน่หามายา

แคทหูเบาเชื่อว่าเป็นเรื่องจริง บุกมาอาละวาดลีโอถึงห้องทำงาน ปัดเอกสารบนโต๊ะกระจัดกระจาย เขาไม่พอใจเสียงเขียวใส่ว่าเป็นบ้าอะไร เธอด่ากลับเขาต่างหากที่เป็นบ้าไปยุ่งกับนังพยาบาลนั่นทำไม เขาอธิบายว่าไม่เคยมีอะไรกับน้ำขิง แคทเปิดคลิปภาพในมือถือยืนยันคำพูด ลีโออธิบายว่าบังเอิญไปเจอน้ำขิงข้างนอก

“จะให้แคทเชื่อเหรอคะว่าลีโอไม่ได้นัดมันออกไป”

“ทำไมอยู่ๆคุณถึงระแวงผมกับน้ำขิงล่ะ คุณแอบตามผมไปแล้วก็ถ่ายคลิปนี้มาเหรอ”

“เปล่า กัสโซ่เป็นคนถ่ายส่งมาให้แคท”

ลีโอแดกดันช่างบังเอิญจังเลย จังหวะนั้นเลขาฯเข้ามาตามให้เขาเข้าประชุม แคทไม่พอใจยังคุยไม่ทันรู้เรื่องจะหนีไปได้อย่างไร เขาขอประชุมก่อน ตอนเย็นเราค่อยไปกินข้าวกัน ไปร้านเพื่อนของเธอก็ได้ แคทจะโวยก็เลยอ้าปากค้าง ได้แต่มองตามลีโอที่ออกไปกับเลขาฯอย่างรู้สึกผิด

“ผิดอีกแล้ว...ฉัน” บ่นเสร็จ แคทเดินเซ็งๆไปที่รถของตัวเอง ทันใดนั้นกัสโซ่ขับรถหรูเข้ามาจอดเทียบ เธอสบช่องขอคุยด้วย เขาบอกให้ขึ้นมาคุยกันบนรถ พอเธอขึ้นรถเรียบร้อยเขาเร่งเครื่องออกไปราวกับจะแข่งกับพายุ แถมขับรถปาดซ้ายปาดขวาอย่างน่าหวาดเสียว แคทโวยลั่นไม่ได้อยากจะมาตายด้วยสักหน่อย กัสโซ่ตะคอกใส่มีอะไรก็ว่ามา เธออยากคุยเรื่องคลิปเพราะ

ลีโอบอกกับเธอว่าไม่ได้มีอะไรกับน้ำขิง

กัสโซ่แก้ตัวหน้าด้านๆไม่ได้บอกสักคำว่าลีโอมีอะไรกับน้ำขิง แคทไม่พอใจที่เขาพูดจาไม่รับผิดชอบ ทำให้เธอต้องเสียหน้าต่อหน้าลีโอ กัสโซ่ยังเสี้ยมไม่เลิก แค่ลีโอพูดว่าไม่มีอะไรกับผู้หญิงคนนั้นเธอก็เชื่ออย่างนั้นหรือ ตนอุตส่าห์เตือนด้วยความหวังดีกลับถูกต่อว่า ทำดีไม่ได้ดีแล้วเหยียบเบรกกะทันหันจนแคทหัวกระแทกคอนโซลถึงกับร้องลั่นด่าเขาว่าจะบ้าหรือ เขากลับไล่ตะเพิดเธอลงจากรถ แคทไม่กล้าหือจำต้องทำตาม...

มืดแล้ว สรัลหายไปยังไม่กลับบ้าน ปรานีที่ชะเง้อคอยาวรออยู่บ่นพึมพำป่านนี้แล้วทำไมไม่เห็นแม้แต่เงาของเขา จังหวะนั้นแป๊ววิ่งลงบันไดมารายงานว่ายัยเพลงพิณไม่อยู่ในห้อง ปรานีงงไม่อยู่ได้อย่างไรในเมื่อรถยังจอดอยู่เลย แป๊วตั้งข้อสังเกตหรือว่าแอบไปหาคุณสรัลโดยไม่ให้คุณอลิสรู้

“เออว่ะ แอบไปง้อคุณสรัลแน่ๆ”

อลิสยืนฟังอยู่ที่โถงบันไดชั้นบน อยากรู้เหมือนกันว่าเพลงพิณจะง้อสรัลอย่างไร

ooooooo

สรัลสั่งให้มนัสชนกจองห้องพักที่พัทยาให้หวังจะหลบไปอยู่เงียบๆคนเดียว กำชับกับเธอห้ามบอกใครทั้งนั้นไม่ว่าจะเป็นเพลงพิณหรืออลิส แล้วเดินขึ้นรถที่คนขับมาจอดรอรับที่หน้าบริษัท มนัสชนกมองรถของสรัลแล่นออกไปด้วยความสะใจที่เขาไม่อยากคุยกับเพลงพิณ...

ขึ้นรถได้สรัลพิงเบาะหลับตาลงอย่างเหนื่อยทั้งกายเหนื่อยทั้งใจ ครั้นถึงที่หมายคนขับรถหันมาปลุก

สรัลมองไปรอบๆก็เอะใจ นี่มาผิดที่หรือเปล่าตนจะไปพัทยา คนขับรถยืนยันว่าไม่ผิดมีคนต้องการจะพบกับเขา เมื่อสรัลลงจากรถโคมไฟที่ปักไว้โดยรอบค่อยๆติดขึ้นที่ละดวงทำให้เขาตระหนักว่าที่นี่คือเขาใหญ่นั่นเอง ทันทีที่โคมไฟติดครบทุกดวง เขาต้องประหลาดใจที่เห็นเพลงพิณยืนรอท่าอยู่

จากนั้นเธอพาเขาไปยังบ้านพักของรีสอร์ตหรูท่ามกลางบรรยากาศโรแมนติก สรัลยืนมองไปรอบๆบ้านพักด้วยสีหน้านิ่งเฉย เพลงพิณเข้ามายืนตรงหน้าออดอ้อนว่าชอบไหม เขาชอบบรรยากาศที่นี่แต่ไม่ชอบที่เธอทำมันเหมือนเขาถูกลักพาตัว เพลงพิณซบหน้ากับอกเขา ถ้าเธอไม่ทำแบบนี้เราจะมีเวลาอยู่ด้วยกันตามลำพังสองต่อสองหรือ ทั้งคู่ปรับความเข้าใจกันได้ในที่สุด และถือโอกาสใช้ที่นี่เป็นสถานที่ฮันนีมูนไปในตัว...