เสน่หามายา

“คุณสรัลคะ เกิดเรื่องแล้วค่ะ” มนัสชนกทำเสียงตื่นเต้นทั้งที่ในใจแอบยิ้มเยาะ...ทันทีที่รู้ว่าเพลงพิณขนข้าวของกลับไปอยู่บ้านตัวเอง สรัลรีบขับรถตามไปที่นั่นเพื่อจะปรับความเข้าใจ ขณะกำลังจะเลี้ยวรถเข้าในตัวบ้านเจอรถของเจริญปาดหน้าขวางไว้ โดยไม่ฟังอะไรทั้งสิ้นเจริญปราดเข้าไปต่อยสรัลหน้าหงาย แดเนียลเห็นเหตุการณ์พอดี วิ่งหน้าตื่นเข้าไปรายงานเพลงพิณ

ooooooo

ไม่กี่อึดใจถัดมา เพลงพิณวิ่งมาที่หน้าประตูรั้วพร้อมกับแดเนียล เห็นพ่อกำลังต่อยสรัลที่ได้แต่ปัดป้องไม่โต้ตอบ รีบเข้าไปห้ามพลางกอดสามีตัวเองเอาไว้ เจริญดึงแขนเธอออก

“ออกมา...มันไม่เห็นค่าของลูกจะไปปกป้องมันทำไม” เจริญเงื้อหมัดจะต่อยสรัลอีก เพลงพิณเอาตัวกันไว้ ขอร้องพ่อพอได้แล้ว ถ้าจะมีใครผิดเธอก็ผิดด้วยที่ไม่ตรวจสอบให้ดีเสียก่อนถึงโดนเขาหลอก สรัลยืนกรานไม่เคยหลอกเธอ เขาเซ็นใบหย่าให้อลิสไปตั้งแต่แรกแล้ว ทนายเป็นคนจัดการทุกอย่างให้ ไม่คิดว่าทนายจะเล่นไม่ซื่อกับเขาแบบนี้ เจริญหยันไหนใครต่อใครชมว่าเขาเก่งสารพัด แค่เรื่องหย่าหรือไม่หย่าไม่รู้ได้อย่างไร

“ผมกล้าเอาเกียรติเป็นประกันว่าผมไม่ได้โกหก ผมไม่รู้ว่าอลิสยังไม่เซ็นใบหย่าจริงๆ เรื่องธุรกรรมทุกอย่างผมให้คุณพลัง ทนายของอลิสเป็นคนจัดการแทน”

เจริญโกรธจัดไล่ตะเพิดสรัลไปให้พ้นหน้า อย่ามาเหยียบที่นี่อีก สรัลพยายามขอร้องท่านให้โอกาสกันบ้าง ท่านไม่สนใจผลักอกเขาอย่างแรงไล่ซ้ำอีกครั้ง เขามองเพลงพิณด้วยสายตาอ้อนวอน ยืนยันว่าไม่เคยคิดจะ หลอกลวงเธอ เขารักเธออย่างจริงใจ เจริญไม่ต้องการฟังอะไรทั้งนั้นลากแขนลูกสาวเข้าข้างใน

สรัลจะเดินตาม แต่โดนบอดี้การ์ดกันตัวไว้ จึงได้แต่มองตามเพลงพิณที่เดินจากไปอย่างเจ็บปวดใจ...

อีกมุมหนึ่งในห้องรับแขก เพลงพิณตกใจมากเพราะไม่เคยเห็นพ่อโกรธขนาดนี้ ขอร้องให้ใจเย็นๆ ท่านไม่เย็นด้วย อยู่ๆมาหยามลูกของท่านว่าเป็นเมียนอกทะเบียนจะให้ทนได้อย่างไร เธอแปลกใจพ่อรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร

“ไอ้แดงมันบอกพ่อหมดแล้ว”

เพลงพิณมองแดเนียลไม่พอใจ เขารีบออกตัวจะให้ทำอย่างไรในเมื่อท่านเจริญสั่งให้ตนรายงานทุกอย่าง แล้วแกล้งปวดหัวขอตัวไปหายากินก่อน เจริญต่อว่าลูกสาวว่าเรื่องสำคัญขนาดนี้ไม่บอกตนได้อย่างไร...

นอกจากจะบอบช้ำทางร่างกายเพราะโดนเจริญต่อยไม่พอ สรัลต้องหงุดหงิดใจเมื่อเปิดประตูห้องนอนเข้ามาเจอข้าวของของอลิสวางเกลื่อน แถมเจ้าตัวยังนอนแช่อ่างอาบน้ำฮัมเพลงอย่างมีความสุขไม่รู้ร้อนรู้หนาวว่าสร้างเรื่องอะไรเอาไว้ เขาโมโหมากไล่ตะเพิดให้ออกจากห้อง เธอไม่มีสิทธิ์อะไรในห้องนี้อีกแล้ว เธอกลับยอกย้อนในเมื่อยังไม่ได้หย่าเธอมีสิทธิ์ในข้าวของทุกอย่างที่เขาเป็นเจ้าของ รวมทั้งตัวเขาด้วย

สรัลโกรธจะเข้าไปเอาเรื่องแต่นึกขึ้นได้ว่าเธอเปลือยอยู่ในอ่างอาบน้ำมีเพียงฟองสบู่ที่ฟูฟ่องเต็มอ่างปกปิดไว้ รีบหันหลังให้ เธอเห็นท่าเคอะเขินของเขายิ่งสนุกแกล้งยั่วโมโหทำไมต้องหันหนีทำอย่างกับไม่เคยเห็น แล้ววานให้เขาช่วยหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำให้ เขาคว้าเสื้อคลุมที่แขวนอยู่ใกล้มือยื่นให้ อลิสแกล้งทำเสื้อหล่นเปียกน้ำ สรัลทนไม่ไหวรู้ว่าถูกยั่ว รีบเดินหนีออกมา

“แค่ไล่ฉันออกจากห้องน้ำ คุณยังทำไม่ได้เลยสรัล” อลิสตะโกนไล่หลัง...

ค่ำแล้ว เพลงพิณยังถกปัญหาที่เกิดขึ้นอยู่กับพ่อไม่จบสักที เจริญยุให้ลูกเลิกกับสรัลอย่าไปสนใจอะไรอีก เธอยังสาวยังสวยมีดีพร้อมทุกอย่าง เรื่องอะไรจะต้องไปสนใจผู้ชายแบบนั้น ทันใดนั้นมีข้อความเข้ามาที่มือถือของเธอ แม้เบอร์โชว์หน้าจอจะไม่คุ้นแต่เธอก็เปิดเข้าไปดู เห็นภาพสรัลนอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียง พร้อมกับคำบรรยายใต้ภาพจากอลิส นึกว่าไม่มีเพลงพิณแล้วสรัลจะนอนไม่หลับเสียอีก ที่ไหนได้ยังหลับเหมือนเดิม

“เหมือนเด็กที่โวยวายเฉพาะเวลาไม่ได้ของเล่น สุดท้ายก็ลืม”