ตอนที่ 9
วันเดียวกันนี้ปารเมศได้พบจิราที่ห้องประชุมหอการค้าจังหวัด จึงเลียบเคียงชวนเธอมาร่วมทุนขยายกิจการโรงแรมบุรินทรของตน
จิราไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ แต่กลับมาปรึกษาพี่ชาย ปรากฏว่านาบุญสนใจเพราะสบโอกาสที่จะไปอยู่ใกล้รัตตวัลย์เพื่อคอยดูแลเธอ
ปารเมศกับรัตตวัลย์พานาบุญกับจิราเดินดูสถานที่และการทำงานรอบโรงแรมก่อนจะได้เจอทักษิณาซึ่งเสนอตัวช่วยดูแลสองพี่น้อง รัตตวัลย์ไม่ค่อยพอใจ แอบพูดประชดปารเมศ เพิ่งรู้เดี๋ยวนี้ว่าเขาต้องรายงานพนักงานทุกอย่าง แม้แต่เรื่องหุ้นส่วนใหม่
ปารเมศหน้าเจื่อน เดินตามทุกคนไปอย่างหงุดหงิด ทักษิณาอธิบายส่วนงานต่างๆ และแสดงท่าทีอ่อนหวานใส่นาบุญเป็นระยะ ทำให้ปารเมศอดหึงหวงเธอไม่ได้ รัตตวัลย์เองก็แปลกใจที่นาบุญดูสนิทสนมกับทักษิณา
ใกล้เที่ยง ทักษิณาเชิญทุกคนที่ห้องอาหาร คุยอวดว่าเพิ่งได้เชฟคนใหม่จากฝรั่งเศส อาหารต้องอร่อยถูกปากแน่นอน ปารเมศร้อนเงินอยากให้นาบุญตกลงร่วมทุนสำเร็จในวันนี้จึงช่วยคะยั้นคะยอ แล้วช่วงบ่ายจะพาเดินดูต่อ แต่นาบุญปฏิเสธอย่างนุ่มนวลว่าตนมีธุระ
“โอเคครับ แล้วคุณนาบุญอยากได้ข้อมูลด้านไหนเพิ่มไหมครับ”
“มีครับ ขอดูงบบัญชีย้อนหลังสามปีว่าหนี้สินทั้งหมดของบริษัทมีเท่าไหร่”
ปารเมศหน้าม้านที่นาบุญแทงตรงประเด็น แต่ก็ยิ้มรับทำท่าเหมือนไม่มีอะไร
“ตอนนี้เศรษฐกิจไม่ค่อยดี ผลประกอบการเลยยังไม่ค่อยสวย แต่ถ้าได้เพิ่มทุน ทุกอย่างน่าจะดีขึ้น”
“เอกสารจะได้เมื่อไหร่คะ” จิราถาม
ปารเมศตอบไม่ได้ สบตาทักษิณาให้เป็นคนตอบ นาบุญจับสังเกตทั้งคู่ผ่านท่าทีเรียบเฉย
“ประมาณอาทิตย์หน้าค่ะ ให้ส่งไปที่โรงแรมนาราหรือบ้านที่ภูเก็ตดีคะ”
“ไม่เป็นไร ผมจะเข้ามาตรวจเอกสารที่นี่เอง ยังไงรบกวนจัดสถานที่ให้ด้วย”
นาบุญพูดจบก็เลื่อนสายตามาที่รัตตวัลย์ อยากให้รู้ว่าเขาอยากมาดูแลเธอ
ooooooo
ขณะเดินออกมาขึ้นรถหน้าโรงแรมเพื่อเดินทางกลับ จิราบอกนาบุญว่าทักษิณากับรัตตวัลย์คนละขั้วกันเลย
“คุณวัลย์นิ่งๆ แต่ดูใจดี ส่วนอีกคน...ไม่ได้อคตินะคะ แต่ถึงจะพูดจาดี ทำหวานใส่ แต่ทำไมน้องถึงรู้สึกว่าน่ากลัวก็ไม่รู้”
“นี่ขนาดไม่ได้อคตินะ”
“หรือพี่บุญว่าน้องพูดผิด เห็นที่มองพนักงานไหมคะ ตาดุเชียว”
“นึกไม่ถึงว่าเราจะดูคนเก่ง”
“แล้วดูออกด้วยนะคะว่าคุณทักษิณาสนใจพี่ชายน้อง ถึงจะวางฟอร์มเป็นการเป็นงาน แต่ผู้หญิงด้วยกันดูออก...ว่าแต่พี่บุญสนใจเขารึเปล่า”
นาบุญไม่ตอบแต่แววตาครุ่นคิด เริ่มสนใจว่าอาจจะใช้ประโยชน์จากทักษิณาได้...










