สัมปทานหัวใจ
ตอนที่ 9
มันปูเพิ่งเข้ามา โถมกอดแม่และอ้อนขออยู่ด้วยจนกว่าจะเปิดเทอม แต่รัตตวัลย์ให้อยู่ได้แค่อาทิตย์เดียวเพราะตนต้องทำงาน
“น่านะ...สัญญาเลยว่าจะไม่ดื้อไม่ซน”
“ไม่ได้ครับ ที่นี่อันตราย มันปูจำตอนโจรปล้นเกาะได้มั้ย น่ากลัวแบบนั้นเลย มันปูอยู่กับคุณยายนะลูก แม่จะได้ไม่ห่วง”
มันปูพยักหน้าเศร้าๆ ถามว่าคุณอาจะมาช่วยแม่อีกไหม รัตตวัลย์ไม่ตอบแต่นึกถึงนาบุญด้วยความคิดถึง
ที่ห้องประชุมเล็กภายในโรงแรม ทักษิณายืนกอดอกพยายามสะกดกลั้นความโมโห ขณะที่ปารเมศท่าทางหัวเสียเหมือนกัน
“กลายเป็นว่าตอนนี้เมียคุณเข้ามาคุมโรงแรมทั้งหมดเลยเหรอคะ”
“ไม่ถึงขั้นนั้น แค่มาดูพวกค่าใช้จ่าย บัญชี ผมไม่มีทางเลือกนะทัก เจ้าหนี้ก็เร่ง ทางมิสเตอร์ลีก็ต้องคืน บัญชีเราติดลบตัวแดงหมดแล้ว คุณเองก็หาเงินให้ผมไม่ได้ ถ้าไม่ขอวัลย์แล้วจะเอาเงินจากไหน”
“ทักเข้าใจที่คุณต้องของ้อขอเงินเขา แต่รับไม่ได้ที่มาวางอำนาจใส่ รัตตวัลย์จงใจหักหน้าทักต่อหน้าคนอื่นทุกครั้งที่มีโอกาส ตอนนี้ทักกลายเป็นตัวตลกให้ทุกคนในโรงแรมหัวเราะเยาะ”
“ก็ต้องยอม วัลย์จะพูดอะไรก็ทำไม่รู้ทัน เงียบซะ อดทนเอาหน่อยแล้วกัน”
“ในเมื่อคุณสั่งแบบนี้ ได้ค่ะ แต่คงทนได้ไม่นาน”
“อย่าสร้างปัญหา...ก็อยู่ห่างๆ ไม่ต้องไปเจอไปคุย”
“ใช่สิ ทักไม่สำคัญเท่าเดิมแล้วนี่ ใครที่ช่วยคุณทุกอย่าง ใครที่ยอมทำเรื่องบ้าๆ จ้างคนไปจัดการเมียคุณโดยที่คุณไม่ต้องทำอะไรเลย ตอบมาซิว่าใคร”
“อย่าลำเลิกบุญคุณกับผม คุณเสนอแผนทุกอย่างเองต่างหาก ผมไม่เกี่ยว” ปารเมศพูดทิ้งท้ายอย่างฉุนเฉียวแล้วเดินหนีไป ทักษิณามองตามด้วยความเจ็บช้ำระคนโมโห พาลโทษรัตตวัลย์ที่ทำให้เสียหน้าและทำให้ปารเมศไม่สนใจตน แต่คนอย่างเธอไม่ยอมให้จบแบบนี้แน่!
ooooooo
เมื่อมันปูมาด้วย ปารเมศพยายามใช้ลูกกรุยทางให้ได้ใกล้ชิดและคืนดีกับรัตตวัลย์ แต่ไม่สำเร็จเพราะสองแม่ลูกไม่เหมือนเดิม รัตตวัลย์เข้มแข็งและสู้คน ขณะที่มันปูพูดจามีความคิดความอ่านโตกว่าอายุจริง
“หายไปพักนึงลูกกลับมาดูโตขึ้นเยอะ ไม่คุณหนูเหมือนเมื่อก่อน”
“ความจำเป็นทำให้คนเราต้องแกร่งขึ้น ก็ดีค่ะ โตขึ้นจะได้เอาตัวรอด”
“นั่นสิเนอะ ชีวิตบางทีมันก็ไม่ง่าย เออวัลย์...เรื่องเงินที่จะช่วยโรงแรมว่าไง”
“คุณเป็นหนี้เยอะมากเลยนะเมศ ตัวโรงแรมเองก็มีจุดรั่วไหลหลายอย่าง ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ใส่เงินไปเท่าไหร่ก็ไม่พอ”
“งั้นต้องทำยังไง”
“คุณควรหาคนมาร่วมลงทุน ให้เข้ามาช่วยจัดระบบบริหารใหม่ แก้ปัญหาแบบยั่งยืน”
“ไอเดียคุณน่าสนใจ งั้นคืนนี้ผมไปค้างที่บ้านด้วยนะ จะได้คุยรายละเอียดกัน แล้วได้นอนกับลูกด้วย” ปารเมศยิ้มประจบ แต่รัตตวัลย์ตัดบทหน้าตาเฉยก่อนก้มหน้าทำงานต่อไป
“อย่าเลยค่ะ ยังไม่พร้อม เรื่องงานก็คุยกันที่บริษัทเถอะ”
