สัมปทานหัวใจ
ตอนที่ 9
“นายหัวนี่ทำแปลก ขับรถมาถึงนี่ นอนในรถเกือบทั้งคืนแต่ไม่ยอมเข้าบ้าน ไม่มาเจอหน้าคุณนาย จะเอาไงกันแน่”
“จะเข้ามาได้ไง ไม่เข้ามาหรอก”
“ทักทายสักคำสองคำก็ยังดี หรือพวกเราจะเข้าใจผิดนะพี่ ที่แท้นายหัวไม่ชอบคุณนายรึเปล่า”
“ใช่ ไม่ได้ชอบ”
“อ้าว จริงเหรอ แล้วทำไม...”
“ไม่ได้ชอบ แต่รักแล้ว รักมากด้วย ถึงต้องให้เกียรติ ไม่ทำอะไรให้ใครว่าคุณนายได้”
“ถ้านายปารเมศไม่ยอมหย่าให้ แล้วจะทำไง”
“แล้วแต่ดวง คู่กันแล้วไม่แคล้วกัน แต่พี่แน่ใจอยู่อย่าง ถ้าต้องอกหักอีก ชาตินี้นายหัวคงไม่มีเมียแล้ว”
ฟังสนพูดแล้วบุหรงรู้สึกเห็นใจนาบุญ
ooooooo
ที่โรงแรมบุรินทร รัตตวัลย์เห็นทักษิณาวางอำนาจใส่พนักงานฝ่ายบุคคลอย่างไร้ความเมตตา จึงเรียกมาตักเตือนต่อหน้าปารเมศในห้องทำงาน ว่าไม่ใช่หน้าที่ของฝ่ายประชาสัมพันธ์ที่จะไปวุ่นวายกับฝ่ายอื่น ทักษิณาไม่ยอมลงให้ เถียงคอเป็นเอ็น
“เป็นหน้าที่ของพนักงานทุกคนที่จะต้องรักษาผลประโยชน์ให้บริษัทไม่ใช่เหรอคะ”
“นี่ไม่ใช่การรักษาผลประโยชน์ แต่เป็นความจุ้นจ้าน เธอไม่มีสิทธิไปก้าวก่ายฝ่ายอื่น ไม่มีใครเคยสอนมารยาทในการทำงานให้เธอหรือไง ระบบการทำงานน่ะรู้จักมั้ย อายุก็ไม่น้อยแล้วนะ ควรหรือไม่ควรทำอะไร ทำไมยังไม่รู้อีก”
“ถ้าดิฉันทำงานไม่เป็นคงไม่ได้ขึ้นมาถึงระดับผู้อำนวยการได้หรอกค่ะ”
“งั้นเหรอ แต่ฉันว่าการใช้ทางลัดไม่เรียกว่าทำงานเป็นนะ วิธีสกปรกมากกว่า”
รัตตวัลย์ปรายตามองเลยไปทางปารเมศ ทักษิณาโกรธจัดเชิดหน้าจะสู้อย่างไม่ยอมทน ปารเมศรีบปรามเสียงหนัก
“พอแล้วทักษิณา ต่อไปก็ทำแต่งานของประชาสัมพันธ์ ไม่ต้องไปยุ่งกับคนอื่น...ไปได้แล้ว”
ทักษิณามองปารเมศทั้งผิดหวังและไม่พอใจเดินคอแข็งออกไป รัตตวัลย์เห็นแล้วบอกปารเมศว่าท่าทางลูกน้องของเขาอยากจะฮึดสู้เต็มที
“คุณเปลี่ยนไปนะวัลย์ เมื่อก่อนคุณก็ไม่เคยก้าวก่ายงานของผมแบบนี้”
“เพราะคุณขอให้ฉันเอาเงินมาช่วยน่ะสิ ถึงต้องมาก้าวก่ายวุ่นวายกับคนแล้วก็งานของคุณ ที่โรงแรมจะเจ๊งก็เพราะระบบเละเทะแบบนี้”
ปารเมศนึกไม่ถึงว่ารัตตวัลย์จะตอบโต้...รำพึงว่าเธอเปลี่ยนไปมากจริงๆ
“คนที่เคยใกล้ตายจะเหมือนเดิมได้ยังไงคะ ต้องมีการพัฒนาบ้างสิ” รัตตวัลย์พูดนิ่มๆ แต่ทำให้ปารเมศสะอึกอึ้งไปเลย
ooooooo
