ตอนที่ 4
เย็นนั้นนาบุญสั่งสนให้หาคนที่ไว้ใจได้คอยตามดูแลผู้หญิงของตน ถึงเอิบกับชาจะเงียบไปไม่ซ่าเหมือนเมื่อก่อนก็อย่าประมาท
“แล้วนายยังคิดว่าคุณนายเป็นพวกนกต่อที่โจรมันส่งมามั้ย แต่ผมว่าดูๆแล้วไม่น่าใช่ น่าจะเป็นพวกเศรษฐีมีสกุลมากกว่า แต่ไม่เข้าใจว่าคนอย่างคุณนายมาเจอพวกไอ้เอิบได้ไง”
“บางทีผู้หญิงคนนี้อาจมีอะไรมากกว่าที่เราคิด”
“ถ้าไม่แน่ใจ...ส่งกลับขึ้นฝั่งไม่ดีกว่าเหรอ”
“ช่วงนี้เรือออกจากเกาะได้ที่ไหนเล่า ออกไปก็มีสิทธิ์ล่มกลางทะเล เรืออื่นก็คงไม่ยอมมา”
“ลองขอพรรคพวกนายที่เป็นทหารดูมั้ย จะได้ไม่ต้องกังวล”
“ไม่ต้อง มันยุ่งยาก แค่ผู้หญิงคนเดียวจะรับมือไม่ได้ให้มันรู้ไป ทำตามที่สั่งแล้วกัน”
นาบุญบอกปัดน้ำเสียงรำคาญ...สนรับคำโดยดีทั้งที่เชื่อว่านายหัวของตนไม่อยากให้เธอจากไป
ooooooo










