สัมปทานหัวใจ

“เขาไปทำอะไรจนมือแตก”

“ฉันได้ยินเขาพูดกันว่านายหัวไปชกต้นไม้ ไม่รู้โกรธอะไรมัน หรือโกรธใครแล้วมาพาลกับต้นไม้ก็ไม่รู้ โอ๊ย! ชกจนมือแทบจะพัง”

รัตตวัลย์ร้อนใจ ฝากป้าเหลียงดูแลมันปูแล้ว

เดินลิ่วออกไป ป้าเหลียงยิ้มรับและคาดเดาว่าคุณนายกับนายหัวงอนกันแน่ๆ

ความจริงนาบุญโกรธตัวเองที่เผลอใจรักหญิงลูกหนึ่งทั้งที่ยังไม่รู้แน่ชัดว่าเธอเป็นใคร กอปรกับมั่นใจว่าเธอ

โกหกเรื่องชื่อรสสุคนธ์ เกิดเป็นความคับแค้นจนระบายออกด้วยการชกต้นไม้จนมือแตกเลือดอาบ

สนทำแผลให้แต่ไม่กล้าถามอะไรนายหัว บอกแค่ว่าคราวหน้ามาชกตนดีกว่ามือจะได้ไม่แตกเท่านี้

นาบุญพูดโดยไม่มองหน้าสนว่าช่างหัวมัน เอาทิงเจอร์ราดมาเลย ไม่ต้องเรื่องมาก แต่รัตตวัลย์เดินมาส่งซิกให้สนถอยไป

นาบุญแปลกใจทำไมสนมือเบานัก กระทั่งหันมาเห็นรัตตวัลย์ทำแผลให้ก็ทำหน้าเคร่ง ถามเสียงแข็งว่ามาแย่งสนทำทำไม หญิงสาวไม่ตอบ ค่อยๆทำความสะอาดแผลที่มือเขาอย่างอ่อนโยน

“ทำไมต้องทำร้ายตัวเองด้วย”

คำถามนั้นของเธอเล่นเอานาบุญโมโหตอบประชดว่า “เอาเลือดชั่วออกบ้าง”

รัตตวัลย์หยุดทำแผล ตาแดงๆเหมือนจะร้องไห้ นาบุญเห็นแล้วชะงักนิ่งไป

“อย่าทำอย่างนี้อีก ฉันขอร้อง...ถ้าจะมีคนผิด ก็ผิดด้วยกันทั้งคู่ ไม่ใช่แค่คุณคนเดียว”

นาบุญรู้ว่าเธอหมายถึงอะไร จะดึงมือออกแต่เธอจับไว้ไม่ยอมปล่อย พูดอย่างขมขื่นว่าตนผิดเอง นาบุญใจอ่อนยวบแต่รีบกลบเกลื่อนเรียกสนมาทำแผลต่อ บุหงันอยู่กับสนเร่งให้เขาไปหา แต่สนบอกคงไม่ต้องเพราะคุณนายอยู่ทั้งคน

บุหงันขัดใจอยากเข้าไปทำแผลให้นายหัวเสียเอง แต่ไม่กล้าเพราะเกรงใจคุณนาย จนเมื่อนาบุญโวยวายเรียกสนอีกครั้ง สนรีบวิ่งมาหาและรับคำสั่งให้คนทำความสะอาดห้องคนงานที่ว่าง คืนนี้นายหัวจะไปนอน

สนคิดว่าสองคนมีปัญหากัน พอเขาเดินคล้อยหลังรัตตวัลย์ก็ถามนาบุญว่าทำไมจะนอนที่ห้องคนงาน

“จะทำอะไรมันก็เรื่องของผม คุณอย่ามายุ่งเลย กลับไปบ้านไป๊ ที่ของคุณอยู่ที่โน่น อย่ามายุ่งกับผมเลยคุณนาย”

หญิงสาวน้อยใจ เอ่ยปากขอโทษที่รบกวนแล้วลุกเดินกลับไป นาบุญสงสารแต่พยายามตัดใจ พวกคนงานที่อยู่ไม่ไกลมองมาและพากันซุบซิบว่าสองคนต้องมีเรื่องผิดใจ ส่วนเอิบกับชาที่จับสังเกตตลอดเวลาก็เชื่อเช่นนั้น มองตามเหยื่อสาวไปอย่างประสงค์ร้าย

รัตตวัลย์กลับมาร้องไห้อย่างอัดอั้น รู้ใจตนว่ารักนาบุญ แต่ก็รู้ว่าผิดเพราะตัวเองยังมีสามี เธอนั่งร้องไห้สะอึกสะอื้นโดยไม่รู้ว่านาบุญแอบตามมาห่างๆ สีหน้าแววตาของเขาขมขื่นเศร้าพอกัน

ooooooo

เมื่อแน่ใจว่านาบุญกับคุณนายผิดใจกัน บุหงันที่แอบรักนาบุญหัวปักหัวปำก็ถือเป็นโอกาสทองของตน เธอกระวีกระวาดมาช่วยบุหรงกับป้าเหลียงทำความ

สะอาดห้องและปูที่นอนให้นายหัว พลางชวนพี่สาวคุยอย่างร่าเริง

“เห็นมั้ย นายหัวเบื่อยายคุณนายแล้ว คราวนี้แหละพี่หรง จะเป็นโอกาสทองของนังหงัน”

ป้าเหลียงโพล่งขึ้นอย่างหมั่นไส้ “คิดจะทำไรกะเสียบแทนคุณนายเลยหรือไง นายหัวไม่ใช่ดอกหญ้าข้างทางที่ใครจะเด็ดได้ง่ายๆหรอกเว้ย”

“คอยดูละกันป้า”