สกาวเดือน
ตอนที่ 9
“ไปยืมให้อายมาถึงฉันหรือไง ใครๆก็รู้ว่าคุณกับฉันคบหากันอยู่ ทำแบบนี้ไม่ไว้หน้ากันเลย”
“แล้วคุณจะให้ผมทำยังไงได้ล่ะ ผมมันก็แค่นี้ อีกอย่างผมไม่กลัวเสียหน้า ถ้าต้องทำเพื่อรักษาพ่อ”
กัณหาสงสารตัดสินใจถอดเครื่องประดับทั้งหมดที่ตัวเองใส่ส่งให้ แต่ศักรินทร์แกล้งทำเป็นลังเลจะไม่รับไว้
“คุณทำให้ผมยิ่งดูน่าสมเพช”
“คุณจะดูถูกตัวเองทำไม ฉันไม่เห็นจะคิดอะไร เมื่อฉันไม่คิด คุณก็ห้ามคิด”
“ผมไม่คิดไม่ได้หรอกกัณ คิดไปถึงวันข้างหน้าเลยด้วย นี่แค่เงินไม่กี่หมื่นผมยังไม่มีปัญญา ต่อไปถ้าบริษัทของเราต้องการเงินลงทุนเพิ่มเติมอีกจะทำยังไงกัน เพราะพ่อคุณไม่มีทางให้ คงต้องกู้แบงก์เสียดอกเบี้ยกันหัวโต คราวนี้คุณได้เสียหน้ากับเพื่อนฝูงแน่...ผมเหนื่อยแล้วล่ะกัณ อคติของพ่อคุณทำให้เราต้องลำบาก แล้วผมจะพิสูจน์ตัวเองไปเพื่ออะไร ไม่มีประโยชน์เลย ผมว่าผมเลิกดีกว่า”
“แปลว่าอะไร เลิก...เลิกอะไร”
“ทั้งธุรกิจ และเรื่องของเรา”
กัณหาตกใจโผเข้ากอดเขาทันที “ไม่นะศักดิ์...อย่าเพิ่งถอดใจสิ”
“แต่ผมมองไม่เห็นทางรอดเลยกัณ ไม่ว่าเรื่องอะไร”
“เราจะต้องไม่อายใคร คุณจะต้องชนะอคติของคุณพ่อ คุณจะต้องเป็นผู้ชายที่ทำให้ฉันภาคภูมิใจ”
“คุณจะทำยังไง”
“ฉันจะไม่รอให้คุณพ่อตายก่อน หรือต้องขออนุญาตเรื่องที่ฉันจะใช้เงิน ฉันจะหาวิธีเอามันมาเป็นของฉัน โดยที่ท่านไม่รู้”
“กัณ...มันเสี่ยงมากนะ ถ้าท่านจับได้”
“ฉันเอาตัวรอดได้น่ะ คุณไม่ต้องห่วง เพื่อเรา ฉันทำได้ทุกอย่าง ขอแค่คุณอดทน รอฉันหน่อยนะ เราจะสบายและมีความสุขด้วยกัน”
“ผมจะพยายามอดทนนะกัณ” ศักรินทร์สวมกอดกัณหาและลอบยิ้มสมใจที่เธอตกหลุมพรางของเขาจนได้
หลังจากกัณหากลับไป ศักรินทร์ก็นำเครื่องประดับที่รับไว้มาให้สาวสวยอีกคน ซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นเลขาฯของเขานั่นเอง สองคนแอบมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันนานแล้วโดยที่กัณหาไม่เคยรู้...
ooooooo
ทรงมณีกับชวนพิศและกระต่ายถึงไร่ราชไมตรีแล้ว แต่ยังเข้าไปคุยธุระกับเพ็ญลักษณ์ไม่ได้เพราะมีอิสเรสเป็นก้างขวางคออยู่ กระต่ายเลยต้องทำหน้าที่กำจัดก้างชิ้นนี้เสียก่อน
กระต่ายหาทางแยกอิสเรสออกจากเพ็ญลักษณ์เพื่อเปิดโอกาสให้ทรงมณีอย่างเต็มที่ อิสเรสแกล้งไม่รู้เท่าทันแต่ออกมาพูดกับกระต่ายตรงๆอย่างเสียความรู้สึก
“ให้เดานะ ท่านคงมาธุระเรื่องคุณทรงกลด”
“ต่ายไม่รู้หรอกค่ะว่าเรื่องอะไร คุณป้าไม่ได้บอก”
“ต่าย...ผมอายุไม่ใช่น้อยๆแล้วนะ หลอกผมไม่ได้หรอก”
“โอเคค่ะ บอกก็ได้ คุณป้าไม่ได้มาเรื่องพี่กลด คุณป้าจะขอให้อาเล็กช่วยงานค่ะ”
“ซึ่งก็คงเกี่ยวข้องกับคุณทรงกลดอยู่ดี...บอกกันตรงๆก็ได้ ไม่เห็นต้องปิดบังอะไรผม”
“แน่ใจเหรอคะว่าคุณอิสเรสจะไม่เสียใจถ้ารู้ว่าเป็นเรื่องของพี่กลด นี่ต่ายอุตส่าห์รักษาน้ำใจแล้วนะ”
“ผมยอมรับความจริงได้ตั้งนานแล้ว ถ้าคุณเล็กจะตัดสินใจไม่เลือกผม ทำตัวเป็นปกติเถอะต่าย แต่ขอร้อง...อย่าทำเหมือนผมเป็นตัวตลกหรือคนโง่ ผมเสียใจที่ต่ายทำกับผมแบบนี้มากกว่า”
