สกาวเดือน
ตอนที่ 9
วิภาดานำเรื่องที่เห็นกระต่ายกับทรงกลดใกล้ชิดสนิทกันมากมาเล่าให้กัณหาฟัง ทำให้กัณหายิ่งเชื่อว่าตัวเองคิดไม่ผิดว่ากระต่ายกำลังจะเป็นหลานอกตัญญูแย่งคนรักของเพ็ญลักษณ์
ส่วนวิภาดาก็อคติกับกระต่ายมากขึ้นถึงขนาดพูดจาเสียดสีชวนทะเลาะจนเกือบมีเรื่องตบตีถ้ากระต่ายไม่เป็นฝ่ายเลี่ยงหนีเสียก่อนเพราะเห็นแก่ปู่ ไม่อยากให้ท่านรับรู้แล้วไม่สบายใจที่ลูกหลานมีปัญหากัน
ฝ่ายสราวุธที่ไม่ได้รักมิรันตี แต่เขายังมีความห่วงใยให้เธอในฐานะน้องสาวของเพื่อนรัก แต่มิรันตียังเสียใจและยากจะทำใจ จึงต่อต้านไม่ยอมรับความห่วงใยนั้นจนทำให้ตัวเองเกือบโดนหนุ่มวัยรุ่นสองคนพาไปปู้ยี่ปู้ยำ
โชคดีที่สราวุธตามมาช่วยทัน แต่เหตุการณ์ครั้งนี้เกือบทำให้ชายหนุ่มเดือดร้อนไปด้วย มิรันตีหาได้สนใจ ยังตะแบงประชดประชันกล่าวโทษเขาเป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด สราวุธเหนื่อยใจแต่ดึงดันต้องพาเธอกลับไปส่งบ้านด้วยตัวเองเพื่อความปลอดภัย
หลวงราชไมตรีจับสังเกตกระต่ายกับทรงมณีสนิทสนมกันตั้งแต่วันที่ทรงมณีมาเยี่ยมเยียนถึงบ้าน แล้วหลังจากนั้นกระต่ายก็มีธุระไปบ้านนั้นทุกวัน...วันนี้กระต่ายจึงโดนปู่คาดคั้นขณะเข้ามาเลียบเคียงเหมือนจะขออะไรสักอย่าง
“ไปร่วมมืออะไรกับคุณทรงมณีเขาล่ะ”
“อุ๊ย พ่อปู่รู้ได้ยังไงคะว่าต่ายร่วมมืออะไรกับคุณป้า”
“ว่ามาให้หมด มีแผนอะไรกัน อย่าให้ปู่รู้ทีหลัง ไม่งั้นถือว่าไม่ให้เกียรติปู่”
“พวกเราไม่ได้ตั้งใจจะไม่ให้เกียรติพ่อปู่เลยนะคะ แต่คุณป้ากลัวว่าถ้าพ่อปู่รู้แล้วจะไม่เห็นด้วย แล้วความลับก็จะแตก แผนก็จะพัง พี่กลดก็จะปากแข็งต่อไป คุณป้ากลัวอาเล็กจะหลุดมือพี่กลดไปมากเลยนะคะ ถ้าไม่ทำอะไรสักอย่าง”
“อืม...งั้นเจ้าก็อย่าบอกคุณทรงมณีสิว่าปู่รู้แล้ว...เจ้าต่าย คนเป็นพ่อน่ะจำเป็นต้องรู้ทุกเรื่องเวลาที่มีใครมาชอบมาจีบลูกสาวตัวเอง เข้าใจมั้ย เพราะฉะนั้นห้ามมีความลับกับปู่ ไม่อย่างนั้นปู่จะขวางแผนการของเจ้ากับคุณทรงมณี”
“โอ๊ะ! ต่ายจะเล่าให้พ่อปู่ฟังทุกอย่างเดี๋ยวนี้เลยค่ะ”
“เอ้า ว่าแผนของพวกเจ้ามาซิ จะทำอะไรกัน”
หลวงราชไมตรีรอฟังยิ้มๆ ไม่ห้ามแต่ก็ไม่ออกตัว
ooooooo
เช้ามืดวันใหม่ ทรงมณี ชวนพิศ และกระต่ายออกเดินทางมุ่งหน้าไปไร่ราชไมตรีที่ศรีราชาเพื่อเจรจากับเพ็ญลักษณ์ให้กลับกรุงเทพฯมาช่วยงานการกุศลตามแผนการที่วางไว้อย่างดิบดี
ทรงกลดไม่รู้เรื่องนี้จึงประหลาดใจว่าแม่กับชวนพิศไปไหนแต่เช้า ถามคนรับใช้ก็ไม่รู้ โทร.ไปที่โรงแรมท่านก็ไม่อยู่ พอเข้าไปที่บ้านราชไมตรีไม่พบกระต่ายอีก ยิ่งทำให้สงสัยจนต้องติดต่อไปที่ไร่ของพี่ชาย ถามหาแม่แต่พี่สะใภ้รับสายบอกว่าท่านไม่ได้มา...
ทางด้านกัณหาที่ขโมยเงินทองของพ่อมาให้ศักรินทร์ไม่ได้ หนำซ้ำตัวเองเกือบเดือดร้อนโดนจับได้ แต่ศักรินทร์กลับแสดงท่าทีหงุดหงิดโมโหใส่เธอ
“นี่คุณมาโกรธฉันทำไม ฉันพยายามแล้วนะ จนตัวเองก็เกือบเดือดร้อน มันใช่เรื่องของฉันซะเมื่อไหร่เนี่ย ทำคุณบูชาโทษจริงๆ”
ศักรินทร์ได้สติรีบกลบเกลื่อนทำตัวน่าสงสาร “ผมขอโทษ...ปัญหาของผมแท้ๆ กลับมาลงที่คุณ ขอบคุณนะที่ช่วยผม เดี๋ยวผมจะหาทางเอง...คงต้องบากหน้าไปหยิบยืมเพื่อน”
