สกาวเดือน
ตอนที่ 7
ท่านชายวางสายแล้วดุทรงกลดทันที “จะเรียกฉันทำไม เกือบถูกต่ายจับได้แล้วไหมล่ะ ถ้าต่ายรู้ว่าแกอยู่ที่นี่คงไม่มีทางยอมมา”
“ก็ฝ่าบาทตรัสเกินจริง ท่านหญิงกับกระหม่อมตัวติดกันซะที่ไหน”
“ฉันพูดตามที่เห็น ทำไม...กลัวต่ายได้ยินแล้วเอาไปรายงานคุณเพ็ญลักษณ์หรือไง ไหนบอกว่าชัดเจนแล้วไงว่าไม่ได้ชอบคุณเพ็ญลักษณ์”
“ไม่ใช่อย่างนั้นกระหม่อม ไม่ได้กลัวคุณเพ็ญลักษณ์รู้ แต่กลัวต่ายจะมองกระหม่อมในแง่ไม่ดีมากยิ่งกว่าเดิม ยิ่งโกรธๆกระหม่อมเรื่องอาเล็กของเขาอยู่ด้วย”
“เฮ้อ...ปวดหัวกับเรื่องของแกจริงๆ นี่...ฉันช่วยพาต่ายมาให้แกง้อแล้วนะ ยังจะมาเรื่องมากอะไรอีกวะ เดี๋ยวก็ไม่ช่วยซะเลย”
“ขอประทานอภัยกระหม่อม กระหม่อมไม่ได้ตั้งใจเรื่องมาก”
“เอาเวลาไปคิดหาวิธีง้อเจ้าต่ายดีกว่า ไป...หญิงเนตรอยู่ทางโน้นจะได้ช่วยกันคิด”
ทรงกลดเดินตามท่านชายสดายุไปอย่างเซื่องซึม ไม่มั่นใจว่าแผนการจะสำเร็จ
ooooooo
ที่ไร่ราชไมตรี เพ็ญลักษณ์ต้อนรับอิสเรสที่มาโดยไม่บอกล่วงหน้า ถามเขาว่าวันนี้มาเที่ยวหรือมาเรื่องงาน
“ทั้งสองอย่างครับ ผมกำลังจะไปพัทยา ดูลู่ทางเรื่องเปิดมารีน่าท่าเรือจอดเรือยอชต์ แล้วก็จะมาชวนคุณเล็กไปเล่นสกีด้วย”
“สกีเหรอคะ เล็กเล่นไม่เป็นหรอก”
“ผมสอนให้...ตกลงนะครับ”
เพ็ญลักษณ์ปฏิเสธไม่ออก แต่ขอชวนหลานๆไปด้วย
“ผมว่าแล้ว...ว่าคุณเล็กต้องไม่มีทางไปไหนกับผมสองคนอีกเหมือนเคย ความจริงถ้าไปไหนมาไหนกับคุณเล็กแล้วไม่มีเรือพ่วงไปด้วย ผมก็คงรู้สึกแปลก...ไม่ชิน”
“ขอบคุณค่ะ รอเล็กสักครู่นะคะ” เพ็ญลักษณ์เดินหายเข้าไปในบ้านเห็นอนิลคุยกับสราวุธก็ชะงัก ทักเสียงเรียบว่า “คิดว่ากลับไปแล้วซะอีกสราวุธ”
“พอดีผมมีเรื่องคุยกับอนิลครับ แล้วก็อยากจะเจอต่ายก่อนกลับครับ”
เพ็ญลักษณ์ไม่อยากคุยเรื่องนี้ เบนเข็มมาหาหลานชาย ชวนไปเล่นสกีที่พัทยากับอิสเรส ปรากฏว่าอนิลลังเล แต่สราวุธขอไปด้วย ทันใดมิรันตีเดินเข้ามาพูดเสียงใส หน้าตาไม่มีร่องรอยความเศร้าหลงเหลือ
“มิไปด้วยค่ะ”
ทุกคนคาดไม่ถึงว่ามิรันตีจะปรับใจได้เร็วขนาดนี้ มิรันตีถามสราวุธว่าคงไม่อึดอัดใจใช่ไหมถ้าตนจะไปกับอากับพี่ๆน้องๆ
“พี่เป็นคนนอก พี่ต่างหากที่ควรจะอึดอัด”
“แต่ก็ขอตามไปเที่ยวด้วยอย่างสบายใจ ไม่อึดอัด เป็นพี่สรานี่ดีจังนะคะ ไม่คิดอะไรมากดี”
คำพูดมิรันตีเล่นเอาบรรยากาศอึมครึม เธอเลยกลับลำบอกว่าพูดล้อเล่น ที่ตนอารมณ์ดีเพราะทำใจได้แล้ว เพ็ญลักษณ์เบาใจขอตัวไปชวนกระต่าย พอดีกระต่ายออกมาได้ยิน จึงบอกอาเล็กว่าไปไม่ได้ ตนขอตัวไปเฝ้า
ท่านชายสดายุที่ตำหนัก ท่านจะให้คนมารับ...ในระหว่างรอการมาของกระต่าย...ท่านชายสดายุกับท่านหญิงนัยเนตรทรงช่วยทรงกลดคิดวิธีง้อกระต่ายให้ได้ผลสำเร็จ แต่หลายวิธีก็ยังไม่ถูกใจไม่เข้าท่า ท่านชายเลยบอกว่าจะคิดอะไรให้ซับซ้อน แค่ยืนยันความจริงใจของตัวเองออกไปตรงๆ เดี๋ยวกระต่ายก็ใจอ่อนเอง
