ตอนที่ 9
อนิรุทธิ์เสียใจเรื่องพ่อจนไม่มีกะจิตกะใจทำอะไร เอาแต่กินเหล้าตั้งแต่เย็นยันค่ำ พอแป๋วห้ามปรามเพราะเป็นห่วงเขาก็แสดงอาการหงุดหงิดใส่อย่างควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้
เมื่อในบ้านไม่มีเหล้าให้กินเพราะแป๋วเก็บหมด อนิรุทธิ์ออกไปกินที่ผับ แต่แป๋วก็ตามไปเฝ้าด้วยความเป็นห่วง และไม่คิดว่าจะเกิดเหตุร้ายแรงอนิรุทธิ์ยิงผู้ชายที่เข้ามาลวนลามเธอล้มฟุบ บรรดานักเที่ยวแตกฮือวิ่งหนีกันชุลมุน
แป๋วรีบดูอาการคนเจ็บก่อนจะขอร้องให้ใครก็ได้ช่วยโทร.ตามรถพยาบาลเพราะเขายังหายใจ ส่วนอนิรุทธิ์ที่สติหลุดทำผิดลงไปถูกตำรวจจับในสภาพมึนเมา พาไปพิมพ์ลายนิ้วมือที่โรงพักกลายเป็นผู้ต้องหา
เสร็จเรื่องแป๋วพาอนิรุทธิ์กลับมาส่งที่บ้านแต่ไม่ยอมเล่าให้ทรงยศกับอิทธิฟังว่าเกิดอะไรขึ้น แป๋วเอายาแก้ปวดหัวให้อนิรุทธิ์กินแล้วพาขึ้นไปนอนพัก ไม่ทันไรทนายโทร.มาเตือนอนิรุทธิ์ว่าพรุ่งนี้ให้ไปเยี่ยมคนเจ็บที่โรงพยาบาล ถ้าเยียวยาเขาเต็มที่ศาลก็ลดโทษให้
“รุททำตามที่ทนายบอกนะ แต่ตอนนี้ต้องพักผ่อนก่อน”
“แป๋วเบื่อผมมั้ย สร้างแต่ปัญหา”
“ครอบครัวแป๋วปัญหาเยอะกว่านี้อีก รุทยังไม่เบื่อเลย ช่วยเหลือตลอด”
“อ้อ ที่ช่วยผมนี่ก็เพราะตอบแทนบุญคุณ”
“ไม่ใช่อย่างนั้น...”
“แป๋ว เราตกลงกันว่าคบกันเดือนนึงค่อยเลิก เดือนหน้าแป๋วก็จะกลับไปหาเสือใช่ไหม”
“รุทกำลังแย่ แป๋วจะไม่ทิ้งรุทไปไหนจนกว่ารุทจะดีขึ้น”
“ผมไม่เหลือใครแล้ว...อย่าทิ้งผมนะ ผมขอร้อง ผมอยู่คนเดียวไม่ได้” อนิรุทธิ์ดึงแป๋วมากอดแน่น
“รุทเพิ่งเสียพ่อ จิตใจอ่อนแอ อีกสักพักรุทก็ดีขึ้น”
“ชีวิตผมไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว...เสือทำลายมันไปหมดแล้ว แป๋วอย่ากลับไปหาเสือเลยนะ ไม่มีแป๋ว เขาอยู่ได้ แต่ผมอยู่ไม่ได้ ผมขาดแป๋วไม่ได้”
อนิรุทธิ์วิงวอนทั้งน้ำตา แป๋วจะปฏิเสธก็ใจร้ายเกินไปในยามนี้ จึงพยักหน้ารับทั้งที่กังวลใจมากเพราะเธอเพิ่งตอบตกลงเป็นแฟนกับเสือมาหมาดๆ
แสงทองแอบมองจากหน้าห้อง อิจฉาและหมั่นไส้แป๋วมากที่มีแต่คนรุมรัก เมื่อแป๋วออกจากห้องลงมาข้างล่างแสงทองดักตบ แต่โดนแป๋วต่อยสวนจมูกแทบหักถึงกับร้องกรี๊ดจนทรงยศตกใจวิ่งพรวดมาถามว่าเกิดอะไรขึ้น
“น้องคุณต่อยฉัน”
ทรงยศจะด่าน้องสาว แต่โดนแป๋วแว้ดให้หุบปาก แล้วยังชี้หน้าแสงทองอย่างเอาเรื่อง
“ถ้าคุณตบฉันอีก คราวหน้าคุณจมูกหักแน่ ส่วนเรื่องเสือ คุณจะอ่อยเบอร์แรงขนาดไหนมันก็เรื่องของคุณ แต่เสือจะเอาหรือไม่เอา ฉันไม่เกี่ยว”
“ใครจะอ่อยแรงเท่าเธอล่ะ กอดกับคนโน้นทีคนนี้ที ทุเรศ!”
อิทธิเพิ่งกลับเข้ามาหลังจากฆ่าตำรวจตายอย่างเลือดเย็น พอรู้ว่าแสงทองโดนแป๋วต่อย แทนที่อิทธิจะสอบถามต้นสายปลายเหตุ กลับพูดเหมือนสมน้ำหน้าลูกสาว
“อยู่ดีๆเขาไม่ต่อยหรอก ถ้ารู้ว่าจะก่อเรื่องพ่อไม่ให้มาด้วย...ขึ้นไปเก็บเสื้อผ้า พรุ่งนี้เราจะกลับแพร่”
“พ่อกลับไปคนเดียวเหอะ แสงจะกลับพร้อมคุณเสือ”
“ขึ้นไปเก็บของ” อิทธิขึ้นเสียง แต่แสงทองดื้อรั้นไม่ทำตาม พ่อเลยหน้าม้านเดินหนีไปอย่างหัวเสีย
“โห...สุดๆ ขนาดพ่อตัวเองยังไม่ทน”
“เก็บปากไว้แก้ตัวเหอะ ฉันจะฟ้องคุณเสือ เธอกอดกับคุณอนิรุทธิ์ในห้องนอน”
แสงทองพูดจริงทำจริง โทร.หาเสือทันที แป๋วกลัวเสือเข้าใจผิด แต่กลายเป็นเขาฟังเฉยๆไม่ซักถามหรือผสมโรงทั้งที่รู้สึกไม่ดี จนกระทั่งแป๋วโทร.มาอธิบายที่ยอมให้อนิรุทธิ์กอดเพราะสงสาร ตอนนี้เธอทิ้งเขาไม่ได้ ที่ผ่านมาเขาดีกับครอบครัวเธอมาก เสือเข้าใจและพูดอย่างใจเย็นว่า










