ร้อยป่า
ตอนที่ 9
ผู้ใหญ่เทิ้มรับปากแล้วผละไป บัวเงินใจคอไม่ดี แม้พ่อเคยเป็นพรานป่ารู้วิธีแกะรอย แต่ถึงยังไงก็น่าเป็นห่วงอยู่ดี...ส่วนที่หน่วยงานของเสือที่ กรุงเทพฯ ทุกคนรู้เรื่องเสือยิงโภคาตาย แต่เชื่อว่าเสือไม่ติดคุกเพราะเขาป้องกันตัว
“ผมน่าจะเอาปืนไปด้วยจะได้ยิงมันเอง”
“ไอ้เดช มึงยังไม่หายบ้าอีกหรือวะ”
“บ้าอะไรวะ กูรักความถูกต้องโว้ย กูไม่ยอมให้ไอ้โภคาหนีออกนอกประเทศ เสือโคร่งต้องไม่ตายฟรี”
เดชกับโจ้เถียงกัน แต่ฉับพลันต้องเงียบลงเพราะหัวหน้าสมเกียรติออกจากห้องทำงานมาแจ้งข่าวว่าตำรวจโทร.หาตนเรื่องคดีเสือยิงโภคา เขาว่าโภคาไม่ได้หนีออกนอกประเทศ ตำรวจตรวจสอบแล้วทุกสายการบินไม่มีชื่อโภคาเป็นผู้โดยสารทั้งในประเทศและต่างประเทศ
“แต่หัวหน้าครับ มันกำลังไปสนามบิน”
“ลูกชายเขาให้การว่าไปส่งญาติ ญาติจะกลับอเมริกา”
เดชจ๋อยเลย นึกย้อนตอนเห็นโภคา อนิรุทธิ์และชายอีกคนขึ้นรถตู้ออกจากบ้าน แต่เพราะความใจร้อนของเดชทำให้เข้าใจผิดจนเกิดเรื่องใหญ่
“คดีพลิก! พี่เสืออาจจะติดคุก” ฟ้าโพล่งขึ้น
“เพราะมึงเลยไอ้เดช มึงทำคนตาย ทำพี่เสือเดือดร้อน”
เดชโดนโจ้ด่ายิ่งจ๋อยสนิท เอ่ยปากขอโทษเสือเสียงอ่อย
ooooooo
คนเรารับมือความสูญเสียต่างกัน อนิรุทธิ์รับมือความสูญเสียด้วยเหล้า แป๋วกับทรงยศเป็นห่วงต้องอยู่เป็นเพื่อนดูแลเขาตั้งแต่บ่ายยันค่ำเหล้าหมดเขาก็จะให้ทรงยศไปเอามาอีก แต่แป๋วไม่ยอม
อิทธิกับแสงทองตั้งใจมางานศพโภคา โดยอิทธิขอเป็นเจ้าภาพหนึ่งคืน แต่อนิรุทธิ์บอกว่าจะไม่มีงานศพ เขาจะไม่เผาพ่อจนกว่าเสือจะติดคุก
“แต่ยังไงก็ต้องมีพิธีสวดนะครับ”
“ผมไม่สวด ผมจะฝากศพพ่อไว้ที่นิติเวช ไอ้เสือเข้าคุกเมื่อไหร่ถึงจะไปรับศพกลับ”
ทรงยศเห็นด้วย แต่แป๋วจะค้าน เลยโดนพี่ชายตวาดห้าม “ไม่ต้องพูดเลยแป๋ว พี่รู้แป๋วอยู่ข้างไอ้เสือ”
“แป๋วไม่ได้อยู่ข้างใครค่ะ รุท เราต้องดูตามความเป็นจริงนะ หลักฐานบอกว่ายังไง”
“หลักฐานไม่สำคัญ สำคัญที่ต้องเอาคนผิดมาลงโทษให้ได้ ผมจะใช้เส้นสายที่มีเอาไอ้เสือเข้าคุก” อิทธิยินดีช่วยอนิรุทธิ์เต็มที่
“พ่อเลี้ยงนอนบ้านผมนะครับ เราจะได้ปรึกษากัน”
อิทธิตกลง ทรงยศพอใจ ย้ำหน้าตาขึงขังว่า “คดีคุณแม่ ไอ้เสือมันลอยนวล แต่คดีลุงโภคา มันต้องติดคุก”
แป๋วกับแสงทองได้ฟังก็เป็นห่วงเสือ อีกทั้งแสงทองไม่สบายใจกลัวแป๋วกลับมาคบเสือเหมือนเดิม ก่อนแป๋วจะกลับออกจากบ้านอนิรุทธิ์ไป จึงหาโอกาสคุยกันแค่สองคน
“ที่มากรุงเทพฯเนี่ยฉันมาหาคุณเสือ คุณแป๋ว คุณดูแลคนของคุณไปนะคะ อย่ายุ่งกับคนของฉัน”
“คนของฉัน? เสือเป็นของคุณตั้งแต่เมื่อไหร่คะ ไม่เห็นเสือเล่าให้ฟัง”
“อ๋อ นี่ยังแอบติดต่อกัน ท่าทางคุณไม่ค่อยรักแฟนเท่าไหร่ แต่ยังรักคุณเสือ”
“ฉันจะรักใครมันไม่เกี่ยวกับคุณ”
“เกี่ยวสิคะ เรารักผู้ชายคนเดียวกัน แล้วคนอย่างฉันก็ไม่เคยแพ้ใคร”
“ทุกอย่างต้องมีครั้งแรกค่ะ”
“พูดยังงี้ยอมรับแล้วสิ คุณจะกลับไปหาคุณเสือ ผู้ชายเขาคงเอาหรอกนะ ผู้หญิงโลเลหลายใจ”
“ไม่รู้จริงก็อย่าพูด เพราะมันจะดูโง่” โดนแป๋วเอาคืนเจ็บแสบ แสงทองยิ่งปรี๊ดแตก กำลังสรรหาคำด่า แต่ทรงยศโผล่ออกมาเสียก่อน
“แป๋ว! นี่หาเรื่องอะไรคุณแสงทองเขาน่ะ”
