ร้อยป่า
ตอนที่ 9
เสือเดือดดาลมากนั่งเครื่องจากแพร่มากรุงเทพฯแล้วบุกไปเอาเรื่องอนิรุทธิ์ถึงบ้านด้วยการชกต่อยและเอาปืนขู่ “ถ้าแตะแป๋วอีกคุณจะไม่โดนต่อยอย่างเดียว” อนิรุทธิ์โกรธมากจ้องเสือที่ผลุนผลันออกไปตาวาวโรจน์ด้วยความแค้นสุดๆ
เสือแวะมาปลอบใจแป๋ว จึงได้รู้ว่าแป๋วยังไม่ได้เสียท่าให้อนิรุทธิ์ กระนั้นเสือก็กำชับไม่ให้เธอเข้าใกล้หมอนั่นอีก
“ที่แป๋วไม่บอกเสือก็เพราะแบบนี้แหละ เพราะคิดว่าเสือต้องมาเอาเรื่อง แป๋วดูแลตัวเองได้ เสือไม่ต้องห่วง”
“จะไม่ให้ห่วงได้ยังไง เดี๋ยวผมต้องกลับแพร่แล้ว เกิดหมอนั่นมารังแกแป๋วอีกล่ะ”
“รุทไม่กล้าแล้วล่ะ”
“ถึงอย่างไรเสือก็ไม่วางใจ เห็นจะมีทางเดียวที่พอจะปกป้องแป๋วจากชายอื่นคือเราต้องเป็นแฟนกัน แป๋วมีเจ้าของ เขาจะได้ไม่มายุ่ง เราคุยกันว่าให้ปัญหานี้จบแล้วค่อยเป็นแฟน ผมไม่รอแล้ว...เป็นแฟนกันเถอะแป๋ว”
“ก็ที่แป๋วเขียนในโปสต์การ์ดไง”
เสือนึกได้...แป๋วเขียนคำตอบตกลงไว้แล้วเมื่อวันก่อน เขาสวมกอดเธอด้วยความดีใจ จากนั้นก็ยังอยู่เป็นเพื่อนเธออีกพักใหญ่ และได้มอบแหวนวงหนึ่งที่สำคัญกับเขามากๆให้เธอไว้ก่อนจะเดินทางกลับแพร่ด้วยความสบายใจและมีความสุขสุดๆ
ooooooo
แสงทองเพิ่งกลับถึงบ้าน เธอเห็นพ่อนั่งกินข้าววางท่าเฉยเมยไม่สนใจก็ทำทีเดินลอยหน้าลอยตามายั่วโมโห เล่าว่าโครงการปลูกป่าของตนมีชื่อแล้ว ชื่อโครงการร้อยป่า เสือเป็นคนตั้งให้
“น่าจะร้อยศพมากกว่า”
คำพูดของพ่อยิ่งกระตุ้นให้แสงทองอยากเอาชนะ “นี่แสงไปสั่งสกรีนเสื้อยืดมา เสื้อโครงการค่ะ พ่อใส่ไซส์ L ใช่ไหมคะ แสงจะเอามาให้พ่อตัวนึง”
“แกจะสั่งเสื้อกี่ตัวมันก็เรื่องของแก แต่อย่าเอาเงินฉันไปจ่าย แล้วตั้งแต่วันนี้ฉันจะไม่ให้เงินแกใช้”
“แสงก็ใช้เงินแม่ แม่ทิ้งเงินไว้ให้แสงตั้งเยอะ”
“แกนี่มันเหมือนแม่แกไม่มีผิด อวดดี”
“ค่ะ แสงเป็นลูกแม่ ไม่ใช่ลูกพ่อ” แสงทองเถียงคำไม่ตกฟาก เสร็จแล้วก็เดินลอยหน้าจากไป ทิ้งให้คนเป็นพ่อขุ่นเคืองใจถึงกับกินข้าวไม่ลง
ไม่ต่างจากอนิรุทธิ์ที่เย็นนั้นทนายมาคุยกับเขาเรื่องคดียิงปืนในผับ อนิรุทธิ์ไม่สบายใจและกังวลเอามากๆขณะฟังทนายบอกว่าเราต้องขึ้นศาลอาทิตย์หน้า
“จากนั้นคดีจะจบเลยไหมครับ”
“ผู้เสียหายพอใจเงินเยียวยา ไม่น่าอุทธรณ์ ส่วนข้อหาอื่นผมจะคุยกับตำรวจให้ทำสำนวนให้อ่อน โทษจะได้เบา”
“ขึ้นศาลอาทิตย์หน้าแล้วตัดสินเมื่อไหร่ครับ”
“ประมาณเดือนนึงครับ ระหว่างนี้คุณอนิรุทธิ์ห้ามมีเรื่องอีกเด็ดขาด ไม่ยังงั้นศาลท่านจะไม่เห็นใจ”
“หมายความว่าถ้าภายในเดือนนึงผมถูกจับไม่ว่าข้อหาอะไร มีสิทธิ์ติดคุกงั้นเหรอ”
“ครับ” คำตอบของทนายเล่นเอาอนิรุทธิ์อยู่ไม่เป็นสุข หลังจากทนายกลับไปแล้ว เขารีบโทร.หาอิทธิเพื่อระงับการว่าจ้างฆ่าเสือไว้ก่อน แต่อิทธิตอบมาอย่างมั่นใจว่า
“มือปืนระดับพระกาฬไม่โดนจับหรอกครับ”
“วันก่อนพ่อเลี้ยงพูดเองว่าเผื่อมีอะไรผิดพลาด ผมกลัวตำรวจสาวถึงผม”
“ก็อย่างที่บอกไงครับ ผมจะให้ลูกน้องรับแทน คุณกังวลเกินไป”
“พ่อเลี้ยงลองมาเป็นผมสิครับ คดียิงในผับน่ะไม่รู้จะติดคุกรึเปล่า ทนายห้ามผมก่อเรื่องอีก ยกเลิกมือปืนไปก่อนนะครับ”
“ได้ครับ คุณพร้อมเมื่อไหร่ก็โทร.มา”
อนิรุทธิ์วางสายคลายความกังวล แต่อิทธิดูเหมือนไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่นัก
ooooooo
