ริมฝั่งน้ำ

เฟดริกกางแขนกอดไอลดาอย่างแสนรัก เอี้ยงเห็นแล้วตื้นตัน เฟดริกดึงเอี้ยงเข้าไปกอดด้วยอีกคนเลยกลายเป็นสามพ่อแม่ลูกกอดกันด้วยความรักความเข้าใจ ทุกคนที่บ้านร่มไม้ฯยิ้มดีใจที่ครอบครัวเอี้ยงมีความสุข พฤกษ์หันไปยิ้มกับวีนัส เธอมองนิ่งไม่ยิ้มตอบ พฤกษ์เลยเก้อ...

เย็นนี้วีนัสเดินไปที่สระน้ำ พฤกษ์ตามไปคุยแต่เพราะวีนัสไม่พูดถึงสาเหตุความโกรธเคืองยังคงตะบึงตะบอนหาว่าพฤกษ์ไม่มีความจริงใจ ของที่พฤกษ์ให้ก็ไม่มีความหมายอะไรกับตนเลย

“ถ้าทุกอย่างที่ผมทำไม่มีความหมายอะไรกับคุณ ก็ไม่ต้องมีอะไรให้จำกันอีก” พฤกษ์โมโหผิดหวังปาสร้อยดาวลงน้ำ วีนัสตกใจที่เขาโกรธมาก ต่างมองหน้ากันอย่างเสียใจแล้ววีนัสก็เป็นฝ่ายเดินจากไป

จนนาทีนี้พฤกษ์ก็ยังไม่รู้เลยว่าวีนัสโกรธตนเรื่องอะไร

วีนัสกลับไปร้องไห้กับคณิตาบอกว่าเราไม่ใช่

คนเดียวที่มีความหมายกับเขา อาจารย์พฤกษ์ยังมีหนึ่งธิดาซ่อนไว้อีกคน วีนัสน้ำตาร่วงพรูเมื่อนึกถึง

ภาพบาดตาที่พฤกษ์กอดกับเนมแนบแน่น

พฤกษ์ยังยืนอยู่ที่เดิมท่ามกลางความมืดที่แผ่คลุม แต่หัวใจเขามืดยิ่งกว่าที่ถูกโกรธโดยไม่รู้สาเหตุ

ooooooo