ตอนที่ 9
อานัสทำกรุ้มกริ่มยิ้มกวนๆเข้าหาวีนัส พอเธอถอยก็ถามว่ากลัวตนหรือ วีนัสย้อนถามว่านี่เป็นบ้านของตนทำไมต้องกลัว อานัสท้าว่างั้นก็ทำให้เห็นว่าไม่กลัวแล้วจงใจเดินรุกเข้าไปอีก
พฤกษ์มาเห็นพอดีเขาชะงักกำมือแน่นแล้วเดินเลี่ยงไป แต่อีกด้านหนึ่ง พลอยก็มาแอบสอดแนมยกมือถือขึ้นถ่ายคลิป
อานัสย่ามใจรุกเข้าหา วีนัสถอยเบี่ยงตัวหลบ
มือปัดถูกกองเอกสาร แจกันและแก้วน้ำตกน้ำไหลนองพื้น ลื่นจนวีนัสเซ อานัสดึงแขนแกล้งลื่นล้มพลิกตัวรองรับร่างวีนัสไว้อย่างแนบเนียน แต่มือถูกเศษแก้วบาด วีนัสเห็นอานัสถูกแก้วบาดจึงพาไปทำแผล
แม้จะเจ็บแผลแต่อานัสก็ยิ้มมีความสุขเมื่อได้อยู่ใกล้และได้คนถูกใจทำแผลให้
พลอยถ่ายคลิปทุกอิริยาบถ พฤกษ์ที่แอบดูอยู่สีหน้าไม่พอใจอย่างมาก เมื่อเจอวีนัสเขาถามว่าเกิดอะไรขึ้นเห็นอานัสมีผ้าพันแผลที่มือ พอวีนัสบอกก็ประชดว่าเพิ่งรู้ว่าเป็นพยาบาลด้วย
วีนัสถามว่าเป็นอะไร อยู่ๆถึงมากัดตนหรือว่าหึง พฤกษ์แก้ตัวพัลวันแต่หน้าแดงก่ำปิดไม่อยู่ วีนัสทำหน้าเป็นถามว่า
“หึงฉันก็ยอมรับมาตรงๆเถอะ อาจารย์โรบ็อท”
ฝ่ายอานัสจับปลาสองมือ วันนี้เอาดอกลิลลี่สีขาวพร้อมการ์ดหวานๆส่งไปให้เนมและวีนัส แต่ดั๊น...ส่งผิดคน ที่ส่งให้เนมเขียนว่า “ขอบคุณทุกสัมผัสที่ทำให้ผมคิดถึงแต่คุณ” แต่ส่งให้วีนัสกลับเขียนว่า “ขอโทษที่ไม่ค่อยมีเวลาให้ อย่าหักโหมถ่ายละครมาก...เอิร์ธ”
วีนัสอ่านแล้วขำ บอกว่าถ้าหนึ่งธิดารู้ว่าเขาส่งดอกไม้ผิดช่อมาให้คงปรี๊ดลั่น วางดอกไม้กับการ์ดไว้ที่โต๊ะ
แล้วเดินออกไปขำๆ อานัสพุ่งไปหยิบอ่าน ก็ตะแบงหน้าตาเฉยว่า
“ผมแค่อยากรู้ว่าถ้าผมส่งผิด คุณจะรู้สึกยังไง” วีนัสกลั้นขำบอกให้คิดก่อนแก้ตัวก็ได้ มันตลก “รู้ทันผมอีกแล้วนะวีนัส เอาเป็นว่าคุณจะไม่ให้อภัยผมหน่อยเหรอ ที่ผมส่งดอกไม้ผิดช่อมาให้คุณ”
วีนัสบอกว่าตนไม่ใช่ของเล่นของใคร เดินไปแล้วหันกำชับ “ไม่ต้องตามฉันอีก ฉันไม่มีเรื่องจะคุยด้วย”
“เทพีวีนัส...สวย เอาใจโคตรยากแต่ก็ท้าทายดี...”
แต่พอเนมได้รับดอกไม้ผิดช่อก็ขยำการ์ดทิ้ง
โยนดอกไม้ลงถังขยะอย่างแรงทั้งโกรธทั้งแค้น
ooooooo
โตมรเป็นมะเร็งต่อมลูกหมาก เจ็บปวดทรมานแต่ก็พยายามปิดไม่ให้ใครรู้ ใครถามซอกแซกก็โกรธอารมณ์เสีย วันนี้ก็ออกจากบ้านร่มไม้แต่เช้าเพื่อไปตรวจที่โรงพยาบาลรัฐ นั่งรอเรียกคิวอย่างทรมาน
แต่ความลับก็ปิดไม่มิดเมื่อกลับมาแล้วเกิดอาการเจ็บปวดจนลุกไม่ได้ จึงให้เชาว์ไปหยิบยาให้ เชาว์จึงรู้ว่าโตมรเป็นมะเร็งต่อมลูกหมาก กระนั้นโตมรก็ยังปฏิเสธซ้ำด่าเชาว์ว่าสู่รู้ เชาว์บอกว่าถ้าคุณโตไม่บอกตนจะถามหนูวีนัสเอง
“ไม่ต้องไปถามใครทั้งนั้นแล้วก็ไม่ต้องบอกให้วีนัสรู้ ปิดปากให้สนิทห้ามคนในบ้านร่มไม้รู้แม้แต่คนเดียวว่าฉันเป็นมะเร็ง ฉันจะไปจากที่นี่ ฉันจะไปตาย แล้วจะไม่มีใครเห็นหน้าฉันอีก!!”










