ตอนที่ 10
พฤกษ์ฟังแม่แล้วคิด แต่เมื่อเขาเดินไปที่วงเวียนบ้านร่มไม้ฯเจอวีนัสก็กลับพูดประชดว่าแต่ก่อนเกลียดแต่เดี๋ยวนี้วิ่งเข้าใส่ แทนที่จะได้พูดกันดีๆเลยกลายเป็นทิฐิใส่กัน พฤกษ์ถามว่า
“วีนัสที่หยิ่งในศักดิ์ศรีตัวเองอยู่ไหน ผมมองคุณผิดจริงๆ คุณมันก็แค่ผู้หญิงทาสเงิน มีผู้ชายรวยๆมาเขวี้ยงเงินใส่ก็วิ่งโร่ตามเขาไป”
วีนัสตบหน้าเขาฉาดใหญ่ทันที พฤกษ์ถามว่าตบเพราะโกรธที่ตนพูดความจริงใช่ไหม ทั้งสองต่างมีอารมณ์ใส่กันจากความเข้าใจของตัวเอง ในที่สุดวีนัสตัดบทว่า
“ถ้าคุณเห็นฉันเป็นผู้หญิงหน้าเงิน เราก็ไม่มีอะไรต้องพูดกัน”
แล้วทั้งสองก็แยกกันด้วยความทิฐิ จะเอาชนะกัน
ooooooo
หลังประกาศรับสมัครพนักงานไม่นาน น้อยก็มาสมัครแต่เปลี่ยนชื่อเป็นหนุงหนิง วีนัสสัมภาษณ์และขอทดสอบว่าเคยดูแลคุณตาคุณยายยังไง
“ได้เลยค่ะ อาบน้ำ ป้อนข้าว แต่งตัว ทำกายภาพ หนุงหนิงทำได้หมดค่ะ”
พอดีเจ้าหน้าที่หญิงคนหนึ่งวิ่งเข้ามาขอลาออกเพราะทนคุณตาโตมรไม่ไหว น้อยจึงได้ทำงานที่นี่
ปัญหาที่บ้านร่มไม้ฯไม่เพียงมีเรื่องที่ต้องแก้กันเป็นประจำวัน ยังมีคลื่นใต้น้ำมาก่อกวน เมื่อวิกานดามาหลอกล่อชักชวนให้นิ่มนวล อี๊ด เอี้ยง และม้วนลงทุนเงินก้อนโตในธุรกิจที่มีผลตอบแทนเร็วและสูง ยายๆ ทั้งสี่ต่างตื่นเต้นเมื่อได้เงินครั้งแรกห้าพ้น ต่อมาได้สร้อยทองหนึ่งบาทจึงหาเงินมาลงทุนเพิ่มทั้งเอาเงินสะสมของตัวเอง ม้วนไม่มีเงินก็จิ๊กเอาจากร้านของชวนชม
วิกานดาให้อ๊อดลาออกจากงานปดแม่ว่าตนทำงานดี นายเลยย้ายให้ไปทำยอดให้บริษัทที่ต่างจังหวัด ส่วนวิกานดาคราวนี้ได้เงินเพิ่มจากยายๆอีกคนละสามหมื่น ห้าหมื่น อี๊ดหนักกว่าเพื่อนเพิ่มเป็นสองแสนห้า นิ่มนวลถามว่างวดนี้คงได้เงินปันผลเยอะ วิกานดาบอกว่าระดับนี้ได้ทอง 10 บาทแน่
ยายๆต่างดีใจที่ตัวเลขงามมาก วิกานดาให้ความหวังในอากาศแต่หอบเงินของจริงไปเต็มกระเป๋า อ๊อดไม่สบายใจที่หลอกแม่ ถามวิกานดาว่าจะดีหรือ พอถูกเอ็ดว่าอยากอยู่กอดแม่ก็เชิญ ตนจะไปรวยคนเดียว อ๊อดหันมองบ้านร่มไม้ฯอีกครั้งก่อนตัดใจตามเมียไป
น้อยมาทำงานที่บ้านร่มไม้ฯ พอยกของว่างไปให้บุษกรที่ห้องก็สะอึก เมื่อจำบุษกรได้ว่าตนเคยเอาส้มยัดปากและถูกพฤกษ์ไล่ออกจากบ้าน จึงพยายามหลบๆหน้ากลัวบุษกรจำได้
ฝ่ายโตมรที่ปกปิดอาการเจ็บป่วยของตนวันนี้ไปหาหมอที่โรงพยาบาล ได้ยาแล้วประคองตัวออกมาแต่อาการกำเริบจนล้มหมดสติกลางโรงพยาบาล ดีที่พยาบาลที่อยู่ใกล้ช้อนหัวไว้ทันก่อนกระแทกพื้น
เมื่อฟื้นขึ้นมาถามหมอว่าตนยังไม่ตายหรือ บอกหมอว่าตนปวด ทรมาน ให้หมอสงเคราะห์ฉีดยาให้ตายไปเลยได้ไหม โตมรน้ำตาไหลอย่างทรมานทั้งกายและว้าเหว่ใจ










