ริมฝั่งน้ำ

“พ่อทิ้งเราไปตั้งนานแล้ว เนมปล่อยให้คุณแม่ทำงานคนเดียวไม่ได้หรอกค่ะ อยากมาเรียนแค่ไหนเนมก็ต้องเลือกงานที่พอจะมีรายได้จุนเจือครอบครัวไว้ก่อน” พฤกษ์มองเนมที่กำลังดราม่า เนมได้ทียิ่งทำตัวน่าสงสาร “เนมเข้าใจค่ะ อาจารย์ก็ยุ่งมาก ทั้งสอนทั้งงานที่นี่ เนมไม่กวนอาจารย์ก็ได้ค่ะ ตกวิชานี้จบช้าไปอีกปีก็ได้ค่ะ”

พฤกษ์ฟังแล้วพูดไม่ออก เย็นนี้จึงยอมติวให้เนมที่บ้าน เนมทำเป็นสนใจมากยื่นหน้าเข้าไปจนใกล้บอกว่าไม่เข้าใจตรงนั้นตรงนี้

ไอลดามาเห็นเข้าพอดี ของขึ้นทันที ตรงไปดึงเนมออกห่างพฤกษ์อย่างแรง แล้วทำหน้าตกใจบอกว่านึกว่าสตรีมีนอที่ไหนมาอ่อยเพื่อนตน พฤกษ์บอกว่าตนกำลังติวหนังสือให้เนม ไอลดาถามประชดว่าเพื่อนไม่มีหรือถึงไม่มีคนติวให้ เนมเลยลากลับ

“คราวหน้าถ้าไม่มีฉัน แกห้ามอยู่กับเนมสองต่อสอง” พฤกษ์ว่าคิดอกุศล “ฉันรู้ว่าแกไม่คิดแต่เห็นมั่งไหมเนมมองแกตาเยิ้มขนาดไหน ปล้ำแกได้คงปล้ำไปแล้ว”

พฤกษ์บอกให้พูดถึงเนมดีๆหน่อย ไอลดาดักคอว่ามีออกรับ เถียงแทน ชอบเขาแล้วหรือไง

“จะโวยอะไรนักเนี่ย ฉันมีจรรยาบรรณนะ ฉันติวให้เนมเขาจะได้สอบผ่าน ชีวิตเขาน่าสงสารนะ”

“แทนที่แกจะมานั่งสงสารลูกศิษย์คิดไม่ซื่อ แกควรจะไปสงสารวีนัสมากกว่า คุณพัตไลน์มาบอกฉันพี่อ้อยออกจากบ้านร่มไม้ฯแล้ว”

พฤกษ์ตกใจ คืนนี้จึงไปหาวีนัสที่บ้านร่มไม้ฯ เห็นเธอคร่ำเคร่งกับงานก็ทักว่าดึกแล้วควรจะพักผ่อนแล้ว วีนัสพูดเสียงเป็นการเป็นงานว่างานยังไม่เสร็จ ถามว่ามาเยี่ยมคุณป้าบุษกรหรือ ควรมาเร็วกว่านี้เพราะตอนนี้คุณป้าพักผ่อนแล้ว

ถูกไล่ทางอ้อม พฤกษ์บอกว่าเธอก็ควรพักผ่อนพรุ่งนี้ต้องทำงานดูแลคนอื่นแต่เช้า

“คงไม่ต้องให้คนมาคอยเตือนว่าฉันต้องทำอะไร ฉันรู้หน้าที่ตัวเอง ที่จริงตอนนี้หมดเวลาเยี่ยมแล้ว เราจะปิดประตูแล้วค่ะ”

ถูกไล่อีกครั้งด้วยท่าทีมึนตึง ตั้งกำแพงไม่ยอมคุยด้วย พฤกษ์จึงค่อยๆถอยไป วีนัสนั่งหันหลังให้ ไม่แม้แต่จะห้าม ทำให้พฤกษ์ยิ่งน้อยใจเดินออกไป วีนัสเหลือบมองด้วยแววตาเสียใจ

ooooooo

ชาญชัยกลับมา พอรู้ว่าอ้อยลาออกก็บ่นเสียดายว่าถ้าตนอยู่ก็พอจะรั้งหนูอ้อยไว้ได้บ้าง ถามว่าแล้วคุณโตมรว่ายังไง วีนัสบอกว่ายิ่งเก็บตัวเงียบ ชาญชัยเดาว่าคงรู้สึกผิดเหมือนกัน เลยไม่อยากเจอใคร

“หนูเป็นห่วงคุณตาโตมรจริงๆนะคะ ยิ่งออกห่างจากทุกคน ไม่ยิ้ม ไม่หัวเราะ ท่านจะยิ่งว้าเหว่”

ชาญชัยจึงไปหาโตมรที่ห้อง พอโตมรเห็นก็พูดดักไว้ก่อนว่าห้ามพูดเรื่องตนไม่สบายเด็ดขาด

“ผมไปแพร่มา ผ้าม่อฮ้อมย้อมครามเขาสวยมาก เห็นแล้วคิดถึงเลยซื้อมาฝากครับ”

“ขอบคุณ ไปเสียหลายวัน”