ริมฝั่งน้ำ

เนมทำเป็นอุทานเก็บผ้าเช็ดหน้าไหว้บุษกรอย่างอ่อนช้อย บุษกรรับไหว้แล้วถามพฤกษ์ว่าได้หนังสือแม่ไหม พฤกษ์บอกว่าไม่เจอ เนมก็รีบชี้แจงเรียกความสนใจว่าตนมาปรึกษาอาจารย์เรื่องวิชาที่จะต้องลงเรียนใหม่

“ตามสบาย”

บุษกรตอบเรียบๆแล้วกลับเข้าห้อง พฤกษ์หันมองเนมดุๆ เนมรู้ตัวรีบบอกว่าไม่ต้องไล่ตนกำลังจะไปไม่กวนเวลาของอาจารย์กับคุณป้าแล้วเจอกันที่มหาวิทยาลัย พอหันหลังเนมยิ้มอย่างมั่นใจว่าพฤกษ์กับวีนัสกำลังมีปัญหากันอยู่แน่ๆ

บุษกรถามพฤกษ์ว่ามีอะไรจะเล่าให้แม่ฟังไหม พฤกษ์รู้ว่าแม่หมายถึงอะไร บอกว่าเนมเป็นลูกศิษย์ตน

“แม่เชื่อใจพฤกษ์นะ”

“แม่เชื่อใจผมแต่คนอื่นไม่เคยเชื่อใจผมเลย” บุษกรบอกว่าถ้าหมายถึงวีนัสก็น่าจะปรับความเข้าใจกันเสีย “ไม่มีประโยชน์หรอกครับแม่ คนที่ปิดหูปิดตาไม่ยอมเปิดใจไม่ใช่ผม”

พฤกษ์พูดแค่นั้นแล้วเดินไปยืนที่หน้าต่าง บุษกรนิ่งไม่อยากก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของลูกมากไปกว่านี้

คณิตาก็บอกวีนัสว่าควรถามพฤกษ์ให้รู้เรื่อง จะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจ โมโหอยู่คนเดียว วีนัสพูดอย่างมั่นใจในสิ่งที่เห็นว่าเขาสองคนสนิทกันมาก มากจนคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้นอกจาก...เขาคบกันอยู่

ไอลดาบ่นพฤกษ์ว่ามีปัญญาแต่โง่ไม่ทันมารยาผู้หญิง เนมถูกอานัสเทก็เซมาหาเขาตามไปทุกที่ เกาะยิ่งกว่าเห็บหมา ถ้าตนเป็นวีนัสตนก็โมโห พฤกษ์ถามว่าแล้วเห็นไหมว่าวีนัสเป็นห่วงเอิร์ธขนาดไหน

“เขาทำประชดแกไง”

“ประชดด้วยการด่าฉันแล้วหันไปดูแลเอิร์ธ? แกบอกว่าฉันโง่ ใช่ ฉันยอมเป็นผู้ชายโง่ๆที่มีความสุขถ้ามีผู้หญิงฟังฉัน เข้าใจฉัน ไม่ใช่เอาแต่ไล่ฉัน มองฉันเหมือนของทิ้งแล้ว”

พฤกษ์ยังปากแข็ง แต่พอหันหน้าหนีจากไอลดาแววตาก็เจ็บปวดอย่างไม่อาจหลอกตัวเองได้...

ooooooo

วิกานดายังหลอกล่อบรรดา สว.สาวน้อยให้หาเงินมาลงทุนกับตนด้วยผลกำไรที่มากและเร็ว วันนี้ก็เอาสร้อยคอทองหนักหนึ่งบาทมาแจกยายๆที่มาร่วมลงทุน อี๊ดเบิกเงินที่สะสมมาทั้งชีวิตมาร่วมทุนถึงสองแสน

ม้วนก็ไปวนเวียนที่ร้านขายของชำของชวนชม ชวนชมถามแม่ว่าเม้มเงินร้านตนหรือเปล่า ม้วนเสียงสูงว่าไม่มี้...แต่พอนังแต๋วกะเทยข้างบ้านมาซื้อของและลากไปคุยเรื่องซีรีส์ใหม่ของเกาหลี บอกอปป้าหล่อวัวตายควายสะดุ้งเลยล่ะ

ม้วนเห็นชวนชมเดินไปก็ควักสร้อยทองออกมาดูยิ้มน้อยยิ้มใหญ่คิดหาเงินไปลงทุนอีก

ที่บ้านร่มไม้ชายคา นับแต่อ้อยลาออกวีนัสก็งานหนัก วันนี้เจ้าหน้าที่ก็วิ่งมาบอกว่ายายอี๊ดอยากกินขนมตนไปซื้อให้พอกินแล้วก็ชัก วีนัสตำหนิว่าตนเคยบอกแล้วว่ายายอี๊ดเป็นเบาหวานกินขนมหวานไม่ได้ เจ้าหน้าที่หน้าจ๋อยบอกว่าตนลืม วีนัสย้ำว่า “ดูแลคนแก่ห้ามมีคำว่าลืม!!!”