ริมฝั่งน้ำ

ฝ่ายพฤกษ์กับวีนัสต่างยังทิฐิจะเอาชนะกันด้วยอารมณ์ที่สะสม จนวันนี้วีนัสอยู่ที่ศาลาริมน้ำ พฤกษ์ตามไปถามว่าเธอยั่วโมโหตนทำไม

“ฉันยั่วโมโหคุณแค่นี้คุณเจ็บ แล้วที่คุณทำลับหลังฉัน...”

“ผมไม่เคยทำอะไรลับหลังคุณ” วีนัสถามว่ายังจะกล้าพูดอีกหรือ “ผมกล้าพูด ผมไม่ได้โกหกคุณ วีนัส...เรารักกันไม่ใช่เหรอ”

“ฉันไม่ได้รักคุณ”

 “คุณรักอานัส...บอกมาตรงๆเลยว่าคุณรักอานัส”

“ใช่ ฉันจะรักใครก็ได้ นอกจากคุณ”

พฤกษ์ได้ยินก็แทบหมดแรง ต่างสบตากันอย่างเจ็บปวดเสียใจ พฤกษ์หันหลังเดินออกไปด้วยหัวใจสลาย พอเดินไปถึงหน้าบ้านเห็นเนมยืนรออยู่ เนมเห็นพฤกษ์สีหน้าไม่ดีก็รีบเดินมาหาถามว่าเป็นอะไรหรือเปล่า

โผกอดขอให้บอกตนตนยินดีรับฟังทุกอย่าง

พฤกษ์เจ็บปวดที่วีนัสบอกว่าตนจะรักใครก็ได้นอกจากเขา อารมณ์อ่อนไหวทำให้กอดตอบเนม เนมได้ทีซุกหน้ากับอกเขาแนบแน่น เนมยังตามพฤกษ์ไป

ที่บ้านกอดพฤกษ์ออดอ้อนว่าตนอยู่ข้างๆให้ตนช่วยได้ ถูกไอลดาพูดใส่หน้าว่า “ไอ้พฤกษ์มันไม่ต้องการใครมาแทนที่วีนัส”

พฤกษ์ได้สติผละจากเนม หย่าศึกสองสาวที่เหน็บแนมกันอย่างเจ็บแสบ บอกว่าตนผิดเอง

“ใช่ แกผิดที่ใจอ่อนกอดเขา แต่เธอก็ผิดที่มาคอยวนเวียนกับเพื่อนฉัน...พอพลาดจากผู้ชายเลวๆ ผู้ชายดีๆ มันก็มีความหมายขึ้นมาทันที แต่คนที่จะได้ผู้ชายดีๆมันก็ต้องมีศีลเสมอกันด้วยไม่ใช่มีแค่เปลือกสวยๆ หลอกตามล่าเหยื่อไปวันๆ”

เนมบอกว่าตนเคยโง่เคยคบผู้ชายไม่ดี แต่ตนไม่ได้ฆ่าใครทำไมต้องด่าถึงขนาดนี้ด้วย ไอลดาบอกว่าจะด่าแรงกว่านี้ถ้ามันทำให้เธอสำนึกว่าทำตัวไร้คุณค่าขนาดไหน พฤกษ์ไล่ไอลดาให้เข้าบ้านและบอกเนมให้กลับบ้านไปก่อน

ก่อนไปเนมยังบอกพฤกษ์น้ำตานองแก้มว่า ตนจริงใจกับเขา ไม่ว่าจะถูกด่าอีกกี่ครั้งก็ยืนยันว่าตนเป็นห่วงอาจารย์จากใจจริง ฝ่ายไอลดาก็บอกพฤกษ์ว่า

“แกจะด่าฉันก็ได้ แต่ฉันบอกไว้เลยนะพฤกษ์ผู้หญิงที่รักแก รักแม่แก คือวีนัส ถ้าแกไม่พยายามทำอะไรเพื่อดึงวีนัสกลับมา คนที่ต้องเสียใจไปจนตายคือแก!!”

พูดแล้วไอลดาเดินออกไปเลย ปล่อยให้พฤกษ์ยืนคิดเครียดอยู่ตรงนั้น