นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    เงินปากผี

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4

    อุบัติเหตุของวันพุธกับรุ้งแก้วกลายเป็นข่าวใหญ่ เสริมถึงกับมืออ่อน เกือบทำโทรศัพท์ร่วงเมื่อทราบเรื่องราวทั้งหมดจากอุไร แม่บ้านเก่าแก่ที่โทร.ส่งข่าวจากโรงพยาบาล

    “คุณพุธกับคุณรุ้งปลอดภัยแล้วค่ะ นี่ดึกแล้ว คุณยังไม่นอนอีกเหรอคะ”

    “ฉันนอนไม่หลับหรอกอุไร...ว่าแต่ปลอดภัยแน่นะ”

    “ค่ะ...คงเป็นเพราะเหรียญทองเงินปากผีของคุณท่านช่วยไว้”

    “ฉันอยากไปเยี่ยมลูก”

    “คุณพักผ่อนเถอะค่ะ ไม่ต้องห่วงทางนี้”

    เสริมไม่ยอมวางสาย อุไรส่งมือถือให้พินทุอรช่วยพูด “คุณพ่อขา...พรุ่งนี้เช้า พินกับพี่ชาติจะไปรับคุณพ่อมาเยี่ยมพี่พุธกับพี่รุ้งนะคะ คุณหมอบอกว่าพักผ่อนสองสามวันก็กลับบ้านได้”

    คำบอกเล่าของลูกสาวทำให้เสริมเบาใจและยอมวางสาย แต่กำโทรศัพท์แน่น พึมพำถึงเลี้ยง

    “คุณท่านครับ...อยู่ที่ไหน ผมอยากชดใช้ความผิดที่พานังมารร้ายมาอยู่ในบ้านจนทำให้ทุกคนต้องวุ่นวาย”

    เลี้ยงไม่ได้ปรากฏตัวเพราะไม่มีแรง แต่มาลินต่างหากที่โผล่พรวดแบบไม่ให้สุ้มให้เสียง

    “ยังไม่นอนอีกเหรอคะ”

    “ยัง...ฉันเป็นห่วงลูก”

    “เอาตัวเองให้รอดก่อนดีกว่าไหม”

    น้ำเสียงเยาะเย้ยของมาลินทำให้เสริมหัวเสีย แหวลั่น

    “ออกไป! นังแพศยา...ออกไป!”

    “พวกแกต่างหากที่ต้องไป”

    ท่าทางไม่เกรงกลัวของมาลินทำให้เสริมฉุกใจคิด ก่อนเบิกตาโพลง

    “แกรู้เห็นกับอุบัติเหตุครั้งนี้ใช่ไหมมาลิน! คุณท่านไม่เอาแกไว้แน่...อีมารร้าย”

    “ไอ้เลี้ยงไม่มีปัญญาช่วยพวกแกแล้ว...ไอ้ผีนั่นไม่มีวันชนะฉันได้หรอก อย่าละเมอไปหน่อยเลย”

    พูดจบมาลินก็ปึงปังออกจากห้อง ทิ้งเสริมให้ทึ้งหัวตัวเองด้วยความคับแค้นใจ

    “ไม่จริง...ไม่จริง!”

    สีหน้าซีดเผือดของเสริมเป็นสิ่งที่มาลินชอบใจมากเวลานี้ กวาดตามองรอบบ้านด้วยความย่ามใจ

    “ในที่สุดบ้านและสมบัติของไอ้เลี้ยงก็เป็นของฉัน!”

    ooooooo

    ถุงอาคมของจูหยวนและเลือดประจำเดือนของมาลินทำให้เหรียญทองของเลี้ยงเสื่อมอำนาจ พลังถดถอยจนแทบไม่เหลือ เสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดของเลี้ยงดังถึงโสตประสาทของบุญคง จนต้องถอดจิตมาหา

    “คุณเลี้ยง...เกิดอะไรขึ้นหรือครับ”

    เลี้ยงส่ายหน้า ไม่มีแรงพอจะเล่าเหตุการณ์ทั้งหมด บุญคงเลยเข้าใจเองว่าคงเป็นเรื่องวันพุธกับรุ้งแก้ว

    “คุณเลี้ยงยังกังวลเรื่องรุ้งแก้วกับวันพุธหรือครับ... สองคนนั่นปลอดภัยแล้วครับ”

    “ฉันรู้สึกแปลกๆ”

    “รู้สึกแปลกๆ...ยังไงหรือครับ”

    “ฉันอ่อนแรง...เหมือน...เหมือนถูกดูดพลังไป จนหมด”

    “ผมว่าคุณเลี้ยงกังวลเกินไป ผมจะสร้างตาข่ายมนตราขวางไว้รอบบ้านจะได้ไม่มีอะไรมารบกวนสมาธิของคุณเลี้ยงได้ พลังของคุณเลี้ยงจะได้กลับคืนมาแข็งแกร่งดังเดิม แล้วก็ไม่มีใครทำอะไรคุณเลี้ยงได้”

    บุญคงท่องคาถาสร้างตาข่ายมนตราไว้รอบบ้านร้าง ป้องกันไม่ให้ใครหรือสิ่งใดมารบกวนหรือรังควานเลี้ยงได้ระหว่างที่รักษาตัวและฟื้นฟูพลัง เลี้ยงได้แต่ยิ้มรับบางๆ ทั้งที่ไม่แน่ใจเลยว่าจะหายดีในเร็ววัน...

    มาลินเป็นคนเดียวในบ้านที่ตื่นมาด้วยความสบายใจเพราะได้ครอบครองเหรียญทองของเลี้ยง แต่กลับต้องหงุดหงิดแต่เช้าเมื่อเห็นว่าบนโต๊ะอาหารไม่มีอะไรสักอย่าง!

    “ตะวันสายโด่ง ยังไม่มีใครตั้งโต๊ะอีก นังอุไรไม่อยู่ แกก็น่าจะทำ”

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    “เดียร์น่า” เล่นใหญ่ไม่ห่วงสวย ปรับลุคเป็นสาวโก๊ะ ใน “Help Me คุณผีช่วยด้วย”

    “เดียร์น่า” เล่นใหญ่ไม่ห่วงสวย ปรับลุคเป็นสาวโก๊ะ ใน “Help Me คุณผีช่วยด้วย”
    20 ต.ค. 2564

    09:40 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพุธที่ 20 ตุลาคม 2564 เวลา 21:11 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์