ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    นางบาป

    SHARE

    ที่บนเวที กิฟท์คลายจากอ้อมกอดต้นเช็ดน้ำตาป้อยๆ “สำหรับเรื่องข่าวว่าร้ายพี่ต้น กิฟท์ไม่สนหรอกค่ะ ความรักเป็นเรื่องของคนสองคน แค่เรารักกันและใครที่แกล้งปล่อยข่าวให้ร้ายพี่ต้น หยุดเถอะค่ะกิฟท์ขอร้อง”...

    วิษณุทนดูการสัมภาษณ์ครั้งนี้ต่อไปไม่ไหว คืนมือถือให้บอลสีหน้าเคร่งเครียดหนักกว่าเดิม

    “พอพระนางละครเราเปิดตัวเป็นแฟนกันแบบนี้ ยอดเรตติ้งละครมีแต่พุ่งๆๆ โชคดีกับบริษัทเรามากเลยนะพี่” บอลมองวิษณุที่เอามือนวดขมับตัวเองสีหน้าบอกบุญไม่รับ “พี่ณุไม่ดีใจเหรอพี่”

    “อ๋อ...อือ” วิษณุรับคำแบบแกนๆ

    “แหม...ไม่คิดเลยว่าจะแอบชอบกันตอนไหน ตอนถ่ายเห็นพี่ต้นรำคาญกิฟท์จะตาย”

    “พี่...ก็ไม่คิดเหมือนกันว่าจะถึงขั้นแถลงข่าวอะไรแบบนี้” วิษณุเริ่มอาการไม่ดี เรี่ยวแรงหมดดื้อๆ มีเสียงเคาะประตูห้องตัดต่อดังขึ้น เขากัดฟันเดินไปเปิดรับ เจอต้นยืนถือถุงใส่ขนมเต็มสองมือ บอลมองงงๆมาได้อย่างไร เขารีบออกตัวพอดีผ่านมาแถวนี้เลยแวะเอาของฝากมาให้ วิษณุรู้ว่าเขาจะมาเคลียร์เรื่องแถลงข่าวเป็นแฟนกับกิฟท์ หันไปบอกบอลกับพนักงานขอไปคุยกับต้นสักครู่เดี๋ยวมาแล้วพากันออกไป

    ooooooo

    รินเพิ่งมาถึงออฟฟิศ เห็นต้นกับวิษณุเดินผ่านหน้า ร้องทักต้นแล้วถามวิษณุเรื่องเพลงว่าอย่างไรจะให้ปาลร้องอย่างที่พี่สามเสนอหรือเปล่า วิษณุยกหน้าที่ให้เธอตัดสินใจได้เลย แล้วพาต้นเดินต่อไป บอลออกมาจากห้องตัดต่อเจอรินก็หยุดทัก

    “อ้าวพี่ริน ไหนบอกว่าวันนี้จะไปห้องอัด ดูพี่ปาล ลงเสียงไง”

    “เดี๋ยวก็ไปแล้ว นี่พี่แค่แวะมาเอากล้องไปเผื่อถ่ายพี่สามตอนเล่นคอร์ด เผื่อต้องถ่าย MV หรืออะไรขึ้นมา”

    “รอบคอบสมกับการเป็นโปรดิวเซอร์ใหญ่จริงๆเลยครับพี่” บอลอวยกันเอง รินอดถามไม่ได้ว่าวันนี้นัดต้นมาทำอะไรหรือ เขาไม่ได้นัด ต้นผ่านมาเลยแวะมาหาพี่ณุ รินมองไปยังทิศทางที่ต้นกับวิษณุเดินไปรู้สึกแปลกๆอย่างไรชอบกล...

    อีกมุมหนึ่งในห้องทำงาน วิษณุดึงมือออกจากต้นสีหน้าไม่พอใจ ต่อว่าว่าทีหน้าทีหลังอย่าทำแบบนี้อีก ต้นแก้ตัวถ้าไม่ทำกิฟท์จะแฉเรื่องของเรา เขาอยากให้เป็นแบบนั้นหรือ

    “ไม่ใช่ต้น แต่อย่างน้อยเรื่องมันก็ไม่ควรจะลุกลามขนาดนี้ ต้นไม่ควรเอาหน้าที่การงานตัวเองมาล้อเล่นแบบนี้นี่มันเรื่องโกหก สุดท้ายถ้าเรื่องแดงขึ้นมา...”

    “นี่พี่รักผมจริงๆบ้างหรือเปล่า” ต้นเสียงเขียวไม่พอใจ รินเดินผ่านหน้าห้องพอดี เห็นต้นกับวิษณุยื้อยุดฉุดมือกันไปมาก็แปลกใจมาก นึกถึงที่ต้นเคยเล่าให้ฟังตอนนั่งรถตู้ของบริษัทมาด้วยกัน

    “กว่าจะมาถึงตรงนี้ ผมก็ลำบากมาเยอะ อย่างเดียวที่ผมจำเสมอคือไม่เคยลืมบุญคุณใคร”

    “นั่นคือเหตุผลที่คุณต้นย้ายช่องมาเล่นให้พี่ณุใช่ไหมคะ”

    “พี่ณุเล่าให้รินฟังเรื่องผมเหรอครับ”

    “ค่ะ เล่าว่าเคยช่วยคุณต้นไว้ตอนทำพาสปอร์ตหาย แค่นั้นแหละค่ะ”

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "เกรซ" ฟาดเรียบ 2 หนุ่ม "ลี-สมาร์ท" สวยร้ายท้าทายที่สุดใน "เริงริตา"

    "เกรซ" ฟาดเรียบ 2 หนุ่ม "ลี-สมาร์ท" สวยร้ายท้าทายที่สุดใน "เริงริตา"
    7 ก.ค. 2563 0
    7:30 น.