นักบุญทรงกลด

ขณะที่ทรงศักดิ์กับกิตากาว่าเอากล่องไม้เพนดูลั่มกับแผ่นหนังของแห้วออกมาวาง และช่วยกันไขปริศนาที่ซ่อนทอง เฉ่า เหมยฮัว เทียนหอมกับหนูนาและมาดามหว่าหวาปรึกษากันเรื่องที่กริชกับพวกทำไมถึงพากันล่าถอยง่ายนัก เหมยฮัวเชื่อว่าพวกนั้นไม่ไปไหนไกล ถ้าเราเจอทองเมื่อไหร่พวกนั้นจะกลับมาทันที “ฉันก็คิดแบบนั้น” มาดาม...

แพของนักบุญกับพวกมาเกยตลิ่งตรงจุดที่พวกเสือผาดขึ้นฝั่ง เสือใบรีบลงไปสำรวจพบแพสามลำของพวกนั้น ทรงศักดิ์มองไปยังภูเขาเบื้องหน้า พึมพำว่าใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว เฉ่าสวนทันที “ใกล้รวยหรือใกล้ตายเนี่ย” เหมยฮัวด่าเฉ่าว่าปากเสีย นักบุญเตือนให้ทุกคนระวังตัวเนื่องจากกำลังคนของเรามีน้อยกว่า เหมยฮัวเห็นว่าใกล้มืดแ...

เหมยฮัวลอบเข้ามาในหมู่บ้านพวกปานัว มองไปทางเฉ่าที่ถูกขังกรงอยู่คิดหาทางช่วย ทันใดนั้น ฟู่เฉิน เอามือปิดปากเธอไว้แล้วลากตัวมายังมุมปลอดคนถามว่าคิดจะทำอะไรกันแน่ เธอจะเข้าไปช่วยเฉ่า “ไปช่วยก็เท่ากับไปหาที่ตาย ปล่อยมันไว้อย่างนั้น เรากลับกันได้แล้ว” “อะไร...ทำไมพี่เปลี่ยนไปขนาดนี้” “เพราะน้องเหมยฮัวไง ...

มาดามหว่าหวาตัดสินใจสู้ดูสักตั้ง สั่งให้เทียนหอมหนีไปก่อน แล้วตนจะตามไปทีหลัง เทียนหอมไม่รอช้าเผ่นแน่บ จ่าสังข์สั่งให้สมุนตามแต่มาดามหว่าหวาขวางไว้ สองฝ่ายเปิดฉากบู๊ใส่กัน ไม่กี่กระบวนท่าเธอจัดการสมุนทั้งสามคนของจ่าสังข์ราบคาบ “คราวนี้ถึงตาจ่าแล้ว” จ่าสังข์ไม่อยากเสียเวลาด้วยชักปืนขึ้นมาจะยิงมาดามหว...

กริชวิ่งลัดเลาะมาตามสะพานปลาจนสลัดเสือมิ่งหลุด นักบุญลอบตามมาจากอีกด้านหนึ่งเห็นเขาวิ่งหนีไปแถวหมู่บ้านชาวประมงที่ติดทะเล เขาเหลือบเห็นใครบางคนถึงกับตะโกนลั่น “เสือผาด...อย่า” สิ้นเสียงร้อง มีเสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด กระสุนเจาะกลางอกกริชกระเด็นตกทะเล เป็นจังหวะเดียวกับนักบุญมาเห็นพอดี แต่ไม่เห็นเสือผ...