แม่สื่อปากร้าย ผู้ชายรสจัด
ตอนที่ 5
เวลาเดียวกันนั้นกลิ่นจันทร์เริ่มอักเสบแผลที่มือจึงต้องกินยากันไว้ กินเสร็จนั่งใจลอยนึกถึงตอนตัวเองโดนแดนสุขอุ้มไปหาหมอ เธออมยิ้มหน้าแดงขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว บ่นพึมพำด้วยความเขินอายว่าเพิ่งเคยโดนอุ้ม แต่แล้วนึกได้รีบเบรกตัวเองว่า
“เดี๋ยวก่อนสิ จะมานั่งพูดคนเดียว เขินคนเดียวเพราะอีตานั่นทำไม ไม่ได้นะไม่ได้ นั่นอีตาแดนแสบนะ” ว่าแล้วหันไปคว้ากระจกมาส่องหน้า เห็นแดงระเรื่อมีเลือดฝาดก็พูดระรัว “ไม่นะๆ ห้ามแดงนะ ห้ามแดง”
ooooooo
แดนสุขทำตามที่รับปากยายไว้ เขานำอาหารและผลไม้มาที่บริษัทชินสุริเวทในเช้าวันถัดมา แต่ไม่คิดว่าจะเจอตงตงเพื่อนสมัยเรียนซึ่งเป็นพี่ชายของหมิงหมิง ตงตงมากับเจ้าสัวเทียน คุยอวดแดนสุขว่าตัวเองจะมาเป็นผู้ควบคุมการผลิตทั้งหมดของชินสุริเวท
แดนสุขชะงัก ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับบริษัทของพ่อ เวลานั้นเองสุรินทร์พากลิ่นจันทร์มาพบทวีป
ในห้องทำงาน หลังจากคุยธุระกับเจ้าสัวเทียนและลูกชายเสร็จได้ไม่นาน
กลิ่นจันทร์ไหว้ทวีปนอบน้อม เธอกับเขาเพิ่งเคยเจอกันครั้งแรก ทวีปไม่อ้อมค้อมให้เสียเวลาบอกว่าต้องการคุยเรื่องลูกชาย
“ถ้าเป็นเรื่องคุณแดน ทางเรากำลังพยายามอยู่ค่ะ ยังไงยังมีเวลาอยู่อีกสองเดือน คุณทวีปคงไม่ยกเลิกใช่ไหมคะ คือถ้าจะยกเลิกตอนนี้ ในส่วนของเงินมัดจำ...”
“ที่ฉันเรียกเธอมาวันนี้น่ะ ก็เพราะเรื่องของลูกชายฉันกับเธอ”
“คะ? กับดิฉัน”
“ใช่ เรื่องของเธอกับเจ้าแดน ฉันว่ามันชักจะเกินเลยไปหน่อยแล้ว”
กลิ่นจันทร์หน้าเหวอ ไม่เข้าใจที่ทวีปพูด ถามว่าตนกับแดนสุขเกินเลยกันยังไง
“คุณกลิ่นจันทร์ คุณคงจำได้นะว่าผมจ้างคุณมาหาคู่ให้ลูกชายผม”
“แน่นอนค่ะ เพราะนั่นคืองานของฉัน”
“แล้วคุณมีปัญหาอะไรเหรอ ถึงเปลี่ยนจากการหาคู่มาเป็นการเสนอตัวให้ลูกชายผมแทน”
กลิ่นจันทร์โกรธจนหน้าแดง จ้องตอบทวีปอย่างไม่กลัวเกรง ขณะนั้นแดนสุขนั่งรออยู่หน้าห้อง ถามเลขาของทวีปว่าอีกนานไหมกว่าแขกข้างในจะออกมา
“เพิ่งเข้าไปก่อนหน้าคุณแดนมาครู่เดียวเองค่ะ”
“คุณรู้ไหมครับว่าแขกคนนี้เป็นใคร แล้วจะกลับกี่โมง ผมต้องรีบกลับไปเตรียมร้านนะ”
“ไม่ทราบเลยค่ะคุณแดน คุณสุรินทร์เป็นคนพาคุณผู้หญิงคนนี้มาพบท่านค่ะ”
“ผู้หญิง?” แดนสุขปรี๊ดขึ้นมาทันที ความอคติกับพ่อพลุ่งพล่านจนลุกพรวด “ให้ตายสิ นี่ขนาดเพิ่งหายป่วยยังจะจัดกันแต่เช้าแบบนี้เลยเหรอ งั้นผมไม่รอแล้ว ผมจะเข้าไปเดี๋ยวนี้แหละ”
“ไม่ได้นะคะคุณแดน”
แดนสุขไม่ฟังเสียงห้ามของเลขา คว้าข้าวของเดินไปที่ประตูห้อง ได้ยินเสียงผู้หญิงพูดชัดเจนว่าไม่เคยเสนอตัวให้แดนสุข
“งั้นคุณก็ช่วยเตือนตัวเองไว้บ่อยๆนะ ว่าหน้าที่ของคุณคืออะไร ผมไม่อยากให้ไอ้แดนมันรู้สึกอะไรกับคุณมากไปกว่านี้”
แดนสุขเปิดประตูเข้าไปเห็นกลิ่นจันทร์กำลังโดนทวีปโวยใส่ มองหน้าสองคนสลับกันไปมาด้วยความสงสัยก่อนถามพ่อว่า
“ที่พูดเมื่อกี้หมายความว่าไงครับ”
“ก็หมายความตามที่แกได้ยินนั่นแหละ หน้าที่ของเขาคือหาคู่ให้แก ส่วนแกก็รีบเลือกคู่ให้ได้ซะที”
“ผมก็หาได้แล้วนี่ครับ” แดนสุขพูดจบดึงกลิ่นจันทร์มาประชิดตัวแล้วโอบเอวเธอไว้
“ทำอะไรของคุณเนี่ย” กลิ่นจันทร์พยายามดันตัวออก
“นี่ไงครับคุณทวีป คนที่ผมเลือกไว้”
