ตอนที่ 5
“บอกคุณท่านของคุณด้วยนะ ดูแลตัวเองเยอะๆ ห่วงตัวเองเยอะๆ ไอ้ผู้หญิงที่เข้ามาน่ะเดี๋ยวเงินหมดมันก็หายไป เหลือตัวคนเดียว เป็นอะไรแล้วจะลำบากเอานะ”
“ผมว่ามันจะเกินไปนะครับคุณแดน” สุรินทร์เสียงขุ่นไม่พอใจ
“ผมพูดเรื่องจริง คนที่รักและพร้อมจะดูแล เขาก็ทอดทิ้งไปหมดแล้ว จะเหลือใครให้จริงใจอีกล่ะ”
สุรินทร์ข่มอารมณ์ พูดทิ้งท้ายเอาไว้ก่อนหุนหันออกไป “วันนึงคุณจะเสียใจที่พูดแบบนี้”
ooooooo
หลังจากเอาข้อเสนอของเจ้าสัวเทียนเข้าที่ประชุม ปรากฏว่าคณะกรรมการและผู้ถือหุ้นส่วนใหญ่เห็นด้วยที่จะให้ลูกชายของเจ้าสัวเข้ามาควบคุมการผลิตเพราะไม่มีทางเลือกอื่นที่ดีกว่า ทวีปจึงจำยอม และตั้งใจว่าจะเจรจากับเจ้าสัวอีกครั้งเพื่อให้บริษัทเราเสียเปรียบน้อยที่สุด
เสร็จสิ้นการประชุม ทวีปกำชับสุรินทร์ไม่ให้บอกเรื่องนี้กับแดนสุข รวมทั้งเรื่องอาการป่วยของตนด้วย จากนั้นถามความคืบหน้าเดตครั้งล่าสุดของแดนสุข สุรินทร์ส่ายหน้าแทนคำตอบ ทวีปเลยจะไปคุยกับกลิ่นจันทร์ ด้วยตัวเอง
ด้านนิต้าร์ก็ยังไม่ล้มเลิกที่ให้กลิ่นจันทร์หาคู่ให้ เธอแวะเวียนมาที่ออฟฟิศแล้วเผอิญเจอหมอเอ็กซ์มาเกาะแกะกลิ่นจันทร์ ก็เลยแซวหนักก่อนจะผลักไสให้สองคนไปเดตกัน
พอสองคนคล้อยหลัง แดนสุขโทร.เข้าออฟฟิศหมายหยอกเย้าคุยเล่นกับกลิ่นจันทร์ที่เพิ่งหายโกรธกัน แต่กลายเป็นนิต้าร์รับสายบอกว่าเธอออกไปกับผู้ชายซึ่งเป็นว่าที่สามี ดีกรีคุณหมอ แดนสุขถึงกับหงุดหงิดไม่สบอารมณ์ขึ้นมาทันที จนพนักงานในร้านเข้าหน้าไม่ติด
หมอเอ็กซ์พากลิ่นจันทร์ไปเลี้ยงอาหารแล้วยังซื้อเสื้อผ้าราคาแพงให้ด้วย เมื่อเธอกลับเข้าออฟฟิศอีกครั้งก็นำเสื้อผ้ามาใส่อวดทุกคน อินธาเชื่อว่าบอสสาวขี้งกไม่ได้ซื้อเองแน่ ถามไปถามมาก็ได้ความจริงจนได้
อินธาห่วงเรื่องหาคู่ให้แดนสุขที่เหลือเวลาอีกสองเดือนตามสัญญา เขาเร่งกลิ่นจันทร์ให้รีบดำเนินการเพราะเวลานี้หุ้นของชินสุริเวทกำลังดำดิ่ง กลัวชวดเงินค่าจ้างที่เหลืออีกสี่ล้าน
ขณะเดียวกันลุงช้างกับป้าลออที่แดนสุขนับถือเหมือนญาติ สองคนเคยเจอกลิ่นจันทร์และรู้สึกถูกชะตา ครั้นเช้าวันนี้เธอแวะเอาเสื้อผ้ามาคืน ป้าลออเลยพูดทีเล่นทีจริงว่าอยากให้เธอเป็นแฟนแดนสุข ส่วนลุงช้างก็ชงเครื่องดื่มให้กินแถมฝากไปให้แดนสุขกับคนที่ร้านอาหารอีกหลายถุง
กลิ่นจันทร์รับฝากของฟรีดิบดีแต่ด้วยความงกเอามาขายต่อให้พวกแดนสุขถุงละ 20-30 บาท แต่แดนสุขไหวตัวทันเพราะแน่ใจว่าลุงช้างไม่มีทางคิดเงินพวกตน ป้าเกลือเลยกินแห้ว
อีกเรื่องที่แดนสุขข้องใจคือกลิ่นจันทร์มีแฟนแต่บอกไม่มี จึงแกล้งถามว่าวันนี้ไม่ไปไหนกับว่าที่สามีเหรอ ได้ข่าวว่าเป็นหมอเสียด้วย
“นี่ๆ เขายังไม่ใช่แฟนฉันนะยะ แล้วก็ยังห่างไกลจากคำว่า...ว่าที่สามีด้วย”
“อย่าๆๆ ฉันไม่เชื่อเธอหรอก แหม...ทีวันนั้นล่ะดราม่า ฉันเป็นผู้หญิงที่รักการทำงาน ฉันสู้คนอื่นไม่ได้ ฉันขี้เหร่”
กลิ่นจันทร์ถอนใจเฮือกขี้เกียจเถียง “คุณจะคิดยังไงก็แล้วแต่ละกัน ตอนนี้มาเข้าเรื่องของคุณดีกว่า เดตครั้งต่อไป...”
“พักก่อนเหอะ เพิ่งจะเจอหัวหน้าแก๊งสมิงน้อยหอยสังข์ไป ฉันยังหลอนอยู่เลย ขอพักสักเดือนนะ”










