แม่สื่อปากร้าย ผู้ชายรสจัด
ตอนที่ 5
วันรุ่งขึ้นทวีปเครียดกับงานอีกครั้งหลังรู้ว่าเจ้าสัวเทียนดักทางตนไว้หมดเรื่องธุรกิจส่งออกอาหารแปรรูปทั้งในและนอกประเทศ แต่สุรินทร์เชื่อว่าทางนายชินหลานของเจ้าสัวเทียนผลิตไม่ทันแน่นอน
“แล้วมันจะหว่านไว้ทำไมเยอะแยะ”
ไม่ทันที่สุรินทร์จะพูดอะไรต่อ เจ้าสัวเทียนโทร.มาหาทวีปพอดี เจ้าสัวมีข้อเสนอบางอย่างจะตกลงด้วย เขาบอกตรงๆว่าตอนนี้ตนมีออเดอร์เยอะมากจนผลิตไม่ทัน ในขณะที่ทวีปไม่มีออเดอร์เลยสักราย จึงจะขอให้ร่วมมือกัน โดยให้ทางทวีปมารับไปผลิตต่อจากตนอีกที แต่มีข้อแม้ว่าเขาต้องยอมให้ลูกชายของตนเข้าไปควบคุมการผลิตทั้งหมด
ทวีปได้ฟังถึงกับจุกอกพูดไม่ออก ฝ่ายเจ้าสัวเทียนยิ้มร่าเจ้าเล่ห์ แต่พอหมิงหมิงลูกสาวรู้เข้าก็ไม่เห็นด้วย และพูดตรงมากว่าป๊ากับเฮียคงไม่ได้ไปโกงเขามาใช่ไหม ตงตงปฏิเสธ บอกว่าเรื่องธุรกิจมันต้องใช้เล่ห์เหลี่ยม
กันบ้าง หมิงหมิงเองก็เรียนมาน่าจะรู้
“แล้วทำไมจะต้องเป็นชินสุริเวท จริงๆเราทำแค่โรงแรมก็ดีอยู่แล้ว ป๊าจะไปวุ่นวายอย่างอื่นอีกทำไม”
“แล้วทำไมป๊าจะทำไม่ได้ หรือว่าไอ้ที่แกดิ้นๆ
อยู่เนี่ยเพราะเป็นบริษัทของพ่อไอ้แดนมันใช่ไหม”
“อะไร ไม่ใช่สักหน่อย เฮียอย่ามั่ว”
เจ้าสัวรำคาญ ปรามลูกชายหญิงไม่ต้องเถียงกัน รอฟังข่าวดีดีกว่า...แล้วบอกหมิงหมิงว่าไม่ต้องไปวุ่นวายกับลูกชายทวีป ชายอื่นมีให้เลือกเยอะแยะ อย่างเช่นคุณหมอเอ๊กซ์
“อีตาหมอหน้าจืดนั่นอ่ะนะ”
“ทำไม อีไม่ลียังไง มีผัวเปงหมอน่ะดีซะอีก เวลาลื้อไม่สบายจะได้ไม่ต้องเสียตังค์”
“หมิงจ่ายได้”
“เงินลื้อก็ของอาป๊าไม่ใช่เหรอ” ตงตงลอยหน้าลอยตา
“หมิงไม่ใช่เฮียนะ หมิงมีปัญญาหางานหาเงินเองได้ เฮียเองเถอะ เกิดวันหนึ่งอาป๊าความดันขึ้นตายไป เฮียจะทำยังไง”
หมิงหมิงปากไวไม่ได้คิด เจ้าสัวตกใจถึงกับด่าพรวดว่าลูกกตัญญู
“โธ่ป๊า...หมิงสมมติเฉยๆ”
เจ้าสัวหน้าตึง สั่งห้ามหมิงหมิงเถียงอีก ให้รอฉลองตำแหน่งใหม่ของตงตงในเร็ววัน
ooooooo
สุรินทร์มาที่ร้านอาหารของแดนสุขแต่เช้า เหมือนมีเรื่องบางอย่างอยากพูดแทนทวีป แต่เกิดลังเลไม่กล้าจนแดนสุขเห็นท่าทีเขาจึงเป็นฝ่ายถามขึ้นเสียก่อน
“มีอะไรหรือเปล่า พ่อ เอ๊ย คุณทวีปเขาเป็นอะไรอีกหรือเปล่า”
“เปล่าครับ คือท่านออกจากโรงพยาบาลมาแล้ว ไปทำงานได้สองสามวันแล้วครับ”
“งกดีนี่ ไม่ยอมพักเลย” แดนสุขหันไปจัดร้านต่อ สุรินทร์อ้อมแอ้มอึกอัก “อะไร กระมิดกระเมี้ยนอยู่นั่นแหละ มีอะไรจะพูดก็พูดมา”
สุรินทร์ทำทีถามว่าร้านไปได้สวยแล้วใช่ไหม แดนสุขตอบรับด้วยความภูมิใจ แต่ฉุกใจคิดจึงถามออกไป
“ทำไม คิดว่าผมจะไปไม่รอดอีกคนเหรอ”
“เปล่าครับ ร้านโอเคก็ดีแล้วครับ ถ้าวันไหนว่างคุณแดนจะแวะไปหาคุณท่านหน่อยก็ดีนะครับ”
“ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเรื่องอะไร เอ...ได้ข่าวว่ากำหนดเวลาของ Become Us นี่เหลืออยู่แค่ 2 เดือนเองเหรอ สงสัยจะมีคนแพ้อีกแล้วมั้ง”
“คือเรื่องนั้นก็เรื่องหนึ่ง แต่ว่า...”
