ตอนที่ 6
เปรมจิตกับพีระกลุ้มใจมาก ไม่คิดเลยว่าเยี่ยมยุทธจะมีอิทธิพลกับปิ่นมุกมากถึงเพียงนี้ เช่นเดียวกับดาวเหนือที่ตื่นมาพร้อมเสียงกรีดร้องของมือถือ สายจากปิ่นมุกนั่นเองซึ่งโทร.มาโวยวายที่หาเยี่ยมยุทธไม่เจอ
“เขาไม่รับสายฉัน ฉันทำงานไม่ได้ คนที่นี่เขาจ้องดูถูกฉัน ก็ใช่สิ...ฉันเก่งสู้แม่สู้ใครๆก็ไม่ได้ พวกกรรมการ แม้แต่อีพวกนั่งเคาน์เตอร์มันดูถูกฉันทุกคนแหละ”
“วันนี้วันประชุมงานปรับภาพลักษณ์ใช่ไหมคะ... ประชุมไปหรือยังคะ”
“คราวที่แล้วคุณเยี่ยมบอกจะช่วยฉันแล้วจู่ๆเขาก็หายไป แกไปตามเขามาหาฉันที ชีวิตฉันขาดเขาไม่ได้”
ดาวเหนือถอนใจยาว เกลี้ยกล่อมอย่างใจเย็น “เมื่อก่อนไม่เคยมีเขาคุณหนูก็อยู่ได้นี่คะ เราต้องอยู่ได้ด้วยตัวของเราเองนะคะ เอาชีวิตไปขึ้นกับคนอื่นแบบนั้น มีแต่เป็นทุกข์นะคะ”
ปิ่นมุกไม่สนคร่ำครวญไม่หยุด “ฮือ...ฉันทำไม่ได้ ฉันคงรักเขาจริงๆ รักมากกว่าทุกคน ดาวเหนือ...แม่บอกว่า คุณเยี่ยมมีผู้หญิงคนอื่น...แกว่าจริงไหม”
ดาวเหนือสะดุ้งสุดตัว ไม่กล้าบอกว่าตัวเองอยู่กับเยี่ยมยุทธตลอดเวลาที่อีกฝ่ายโทร.หาแล้วไม่ติด ได้แต่อึกๆอักๆ ปิ่นมุกมัวหมกมุ่นกับความเศร้าเสียใจของตัวเองเลยไม่ทันสังเกตความผิดปกติ
“ถ้าเขากลับไปคบนังจินดาหรือถ้าเขาแอบมีเมียมีลูกซุกไว้คราวนี้ฉันตายแน่ ฉันต้องตาย ฉันอยู่ไม่ได้หรอกแก”
เยี่ยมยุทธไม่ได้คิดถึงความวุ่นวายที่ตัวเองก่อ ตามหาพระอ๊อดจนเจอแถวริมน้ำตก พระอ๊อดไม่มีท่าทีแปลกใจเมื่อเห็นเยี่ยมยุทธ ยิ่งได้ยินอีกฝ่ายถามเรื่องสมัยเป็นตำรวจยิ่งถอนใจปลงๆ
“อดีตแก้ไขไม่ได้ อนาคตไม่แน่นอน ปัจจุบันเท่านั้นที่อยู่ในมือเรา โยมเยี่ยมยุทธ...อย่าพูดถึงเรื่องเก่าๆอีกเลย”
“ผมอยากทราบเรื่องคดีเมื่อยี่สิบปีก่อนที่หลวงพ่อเป็นเจ้าของคดีของผู้ชายผู้หญิงคู่นี้”
พูดพลางยื่นภาพถ่ายของนนท์กับสุดาพ่อแม่ของเขาให้พระอ๊อดดู
“คดีนี้มีความผิดปกติใช่ไหมครับ...ผู้ชายและผู้หญิงคู่นี้ไม่ได้ตายเพราะอุบัติเหตุใช่ไหมครับ”
“ทำไมโยมถึงสนใจเรื่องนี้”
“เรื่องนี้มีความสำคัญกับผมมาก แค่ท่านบอกความจริงจะเหมือนท่านได้ทำบุญใหญ่”
“ตอนทำคดีอาตมาเจอผู้ต้องสงสัยชายคนหนึ่ง อาตมานำตัวมาสอบสวนแต่ไม่มีหลักฐานเลยต้องปล่อยตัวไป”
“เขาเป็นใครครับหลวงพ่อ”
“อาตมาก็จำไม่ได้แต่ตอนตรวจค้นตัว อาตมาสั่งให้เขาถอดเสื้อก็เจอรอยสักรูปเสือ...คล้ายๆลายเสือคาบแก้วที่หลังเขา โยมลองไปค้นข่าวเก่าๆดู มีหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งเข้ามาถ่ายตอนค้นตัวด้วย น่าจะพอถ่ายติดไปได้บ้าง”
เยี่ยมยุทธพยักหน้ารับก่อนถามเรื่องเด็กสองคนที่รอดชีวิตจากเหตุวางเพลิง พระอ๊อดหรือองอาจส่ายหน้าไม่รู้อะไรมาก นอกจากเด็กสองคนนั้นถูกส่งตัวไปบ้านเด็กกำพร้าทันทีหลังเกิดเหตุ
ooooooo













