ดวงใจในไฟหนาว
ตอนที่ 6
“ก็คราวที่แล้วผมก็ไปกับคุณ ไปต่างจังหวัดไปคนเดียวมันเหงา...ว่าไหม”
“โกหก...หลอกลวงอีกแล้ว ไอ้คนชั่ว ไอ้คนเลว ฉันจะลง!”
“เสียใจ...ขึ้นทางด่วนแล้ว ลงไปก็มีแต่ตายกับตาย”
“ไอ้บ้า! ฉันเดือดร้อนแทบตาย คุณก็คิดแต่เรื่องของคุณ จะไปหาพระอ๊อดจะธุระอะไรก็ไปคนเดียวสิ ฉันไม่อยากรู้ ไม่อยากยุ่งอะไรทั้งนั้น”
“คุณก็รู้...ช่วงนี้ผมมีปัญหาเยอะแยะ ผมอยากฟังธรรมะ ผมนับถือท่านจริงๆ ท่านต้องเคาะกะโหลกผมได้แน่...เขาใหญ่แค่นี้เอง ขับไปกลับแป๊บเดียว ไปด้วยกันแล้วผมจะกลับมาช่วยแก้ปัญหาครอบครัวคุณเหมือนทุกครั้งไง”
เยี่ยมยุทธอ้อนเสียงอ่อน อยากให้เธอเป็นเพื่อนร่วมทางจริงๆแต่ดาวเหนือหัวเสียมาก ปฏิเสธทุกอย่างที่เขาเสนอ ไม่ว่าจะกินข้าว เดินพักขา หรือเข้าห้องน้ำ!
ooooooo
ดาวเหนืองอนหนักมาก เยี่ยมยุทธพยายามง้องอนทุกทางแต่เธอก็เก็บปากเงียบและไม่พูดดีด้วย พ่อมดการเงินชักมีน้ำโหพาลหึงเธอกับแฟรงค์เพราะเห็นเธอยิ้มทุกครั้งที่คุยกัน
เยี่ยมยุทธใส่ร้ายแฟรงค์ทุกอย่างโดยเฉพาะเรื่องที่อีกฝ่ายเป็นเสือผู้หญิงตัวฉกาจแต่ดาวเหนือไม่ยี่หระเพราะไม่เคยคิดกับแฟรงค์เชิงชู้สาวแถมนับถือเขามากที่เขาอุปถัมภ์มูลนิธิของครูอารีและช่วยเหลือดาวเด่นอย่างออกนอกหน้า
แฟรงค์โทร.หาดาวเหนือระหว่างทางแต่เธอไม่กล้าบอกว่าหายไปเขาใหญ่กับเยี่ยมยุทธ เยี่ยมยุทธได้ฟังเสียงอ่อนเสียงหวานของเธอแล้วของขึ้นหึงหวงจนไม่มีแก่ใจจะรับสายปิ่นมุก
ปิ่นมุกหงุดหงิดที่ติดต่อเยี่ยมยุทธไม่ได้และทำท่าจะเบี้ยวประชุมจนเปรมจิตต้องเตือนสติ
“เขาไม่รับสายแกบ่อยหรือ”
“เขาบ้างานน่ะค่ะ กลางคืนดูข่าว แชตกับพวกนักลงทุน กลางวันก็เทรด เวลาทำงานเขาไม่ค่อยรับสายใคร”
เปรมจิตนิ่วหน้าตั้งข้อสังเกต “ข้อเสียของนายคนนี้คือความลึกลับนี่แหละ อืม...จินดาไม่เคยเป็นแบบนี้ นายคนนี้ไปหว่านเสน่ห์อีท่าไหนก็ไม่รู้ถึงได้กลายเป็นแบบนี้ไปได้”
“เสียใจล่ะสิที่จินดาไม่ได้ดีเลิศประเสริฐศรีอย่างที่คุณแม่คิด ฮึ...ความบ้าผู้ชายน่ะมันก็ฝังอยู่ในชะนีทุกตัวนั่นแหละ หนูกับมันต่างกันก็แค่แอ๊บหรือไม่แอ๊บแค่นั้น เลิกหลงเลิกเอ็นดูจินดามันเสียทีเถอะ”
ปิ่นมุกยอกย้อนอย่างเหลืออดแต่เปรมจิตไม่ฟังโต้เสียงเข้ม “ฉันขอเตือนแล้วจำไว้เลยนะว่านายคนนี้เจ้าชู้ไม่เบา สุดท้ายไม่ใช่มีเมียมีลูกซุกไว้ที่ไหนนะ ถึงเวลานั้นอย่ามาเรียกหาฉันก็แล้วกัน!”
