ดวงใจในไฟหนาว
ตอนที่ 4
“ไม่มีคำหวานสักคำ ไม่มีดอกไม้สักดอก คุณรู้ดีผมไม่มีทางลืมคุณและคุณไม่มีทางลืมผม เหมือนดาวเหนือที่ขึ้นทุกคืนที่เดิม ผมก็คงมีคุณที่เดิม...ที่ใจ”
เยี่ยมยุทธปรารถนาให้เธอเป็นดาวเหนือนำทางชีวิตแต่เธอกลับสับสนและยอมรับมันไม่ได้
“พอเถอะ! พอเสียที! ไอ้คำพูดแบบนี้หยุดเถอะ ความทรงจำที่คุณพูดถึงมันก็แค่ด้านเดียว ด้านที่คุณโกหกฉันก็จำได้เหมือนกัน คุณโกหกท่านประธาน โกหกคุณปิ่น โกหกฉัน นี่ก็ความทรงจำเหมือนกัน”
ดาวเหนือไม่อยากร่วมสนามกับปิ่นมุกและจินดาแย่งผู้ชายคนเดียวกัน เธอมีศักดิ์ศรีมากพอจะเผชิญหน้าความจริงอันโหดร้าย...โดยเฉพาะจากผู้ชายคนนี้ที่มาป่วนหัวใจเธอไม่หยุดหย่อน
“คุณเป็นคนที่มีทั้งด้านดีและด้านร้ายในเวลาเดียวกันเหมือนเหรียญสองด้าน ถ้าคุณอยากเป็นเพื่อนกับฉันต่อไป แสดงด้านดีออกมาให้ฉันเห็น หยุดโกหกหลอกลวง ทำให้ฉันเห็นแล้วฉันจะกลับมาพูดดีกับคุณ”
พูดจบดาวเหนือก็หยิบเหรียญจากกระเป๋าเสื้อเขามาโยนเสี่ยงทาย เยี่ยมยุทธคว้ามากดบนหลังมือตัวเอง
ดาวเหนือไม่แย่งเหรียญคืนแต่ท้าทายเขา “ออกหัวด้านดี ออกก้อยด้านเลวร้าย เปลี่ยนตัวเองให้ฉันดู เลือกทำในสิ่งที่ถูกต้องให้ฉันเห็น แล้วเราจะกลับมาเป็นเพื่อนกันอีกครั้ง!”
เยี่ยมยุทธอยากรับคำท้าแต่เสียงเด็กร้องไห้และเปลวไฟจากการเผาขยะละแวกนั้นทำให้อาการปวดหัวกำเริบ ภาพความทรงจำวัยเด็ก...ครอบครัวที่สูญหาย...ผุดในหัว พ่อมดการเงินยกมือกุมหัวก่อนโพล่งว่าทำไม่ได้ เขาไม่อาจทรยศครอบครัวและล้มเลิกภารกิจตามหาความจริงเกี่ยวกับธนาคารธนานุวัตร แต่ดาวเหนือไม่เข้าใจและคิดว่าเขาปฏิเสธจะเป็นเพื่อนกับเธอ...
ooooooo
บรรยากาศระหว่างเยี่ยมยุทธกับดาวเหนืออึมครึมหลังจากนั้น ต่างคนต่างทิฐิจึงไม่มีอารมณ์เคลียร์หรือง้องอน กระนั้นพ่อมดการเงินก็ไม่ทิ้งเรื่องเดือนเพ็ญช่วยเป็นพยานเจรจาการผ่อนชำระหนี้ค่าหวยกับเจ้ามือจนสำเร็จ
ปิ่นมุกไม่สนใจเรื่องคนอื่น เก็บตัวอยู่บ้านด้วยท่าทีเซื่องซึมจนเปรมจิตกับพีระเป็นกังวล เยี่ยมยุทธฉวยจังหวะนี้เข้าแทรกแซงบุกหาเปรมจิตถึงธนาคาร
“ไหนบอกว่าเลิกกันแล้วไง”
“แค่ทะเลาะกันน่ะครับ ท่านประธานคิดดีๆนะครับ พ่อแม่สร้างกิจการใหญ่โตก็เพื่อลูกทั้งนั้น ท่านคงเสียใจมากที่คุณปิ่นมุกไม่ยอมมาทำงาน เพราะฉะนั้น...ให้ผมลองนะครับ”
“ท่าทางคุณจะเป็นคนขี้โอ่นะ ฉันเป็นแม่ พยายามมายี่สิบปี แล้วคุณเป็นใคร”
“ผมไม่ใช่คนขี้โอ่ ผมเป็นคนมั่นใจในตัวเองและเคยชินกับความสำเร็จต่างหาก...รับปากผมก่อนสิครับ”
