ดวงใจในไฟหนาว
ตอนที่ 4
เยี่ยมยุทธหงุดหงิดที่ถูกดาวเหนือตัดรอนแถมเรื่องปิ่นมุกก็ยังไม่มีทางออก เขาไม่มีใครให้พูดด้วยจึงบุกไปหาเปลว จิตแพทย์ประจำตัวถึงบ้านกลางดึก
เปลวงัวเงียมาเปิดประตูบ้าน แปลกใจไม่น้อยที่เห็นสภาพยุ่งเหยิงของคนไข้หนุ่ม
“โห...นี่มันกี่โมงแล้วคุณเยี่ยมยุทธ มันดึกมากแล้วนะคุณ”
เยี่ยมยุทธไม่สนใจตอบคำถามแต่โพล่งเรื่องดาวเหนืออย่างเหลืออด
“ผมไม่ได้สนเรื่องความรักหรอกนะ มันไม่เคยมีความหมายกับผม ความรักมันก็แค่เรื่องหลอกลวง ผมไม่เคยรักใครทั้งนั้นนอกจากตัวเอง เฮอะ...แค่แหวนพลาสติกกับผู้หญิงราคาถูก!”
หลังจากนั้นเปลวก็ต้องทนฟังเรื่องผู้หญิงราคาถูกที่เยี่ยมยุทธอ้างว่ามีบุญคุณด้วย ทั้งกระโดดน้ำไปช่วยชีวิตและแก้ปัญหามากมายรอบตัวเธอ จิตแพทย์หนุ่มใหญ่ถอนใจเหนื่อยหน่าย บ่นเบาๆ
“อ้อ...วันนี้ปัญหาเรื่องความรัก”
“เฮ้ยหมอ! พูดไม่รู้เรื่องหรือ ก็ผมเพิ่งบอกว่าผมไม่คิดจะรักใครทั้งนั้น”
เปลวส่ายหน้าไม่เชื่อ มั่นใจว่าคนไข้หนุ่มต้องมีปัญหาเรื่องความรักถึงดิ้นพล่านขนาดนี้ แต่เยี่ยมยุทธไม่ยอมรับความจริงแม้จะพร่ำเพ้อเรื่องดาวเหนือคนเดียวตั้งแต่เจอหน้าจิตแพทย์หนุ่มใหญ่
“สำหรับยัยนั่นน่ะแค่เพื่อน แค่คนรู้จัก...ประมาณนี้ก็พอแล้ว”
“โอเค...คนรู้จัก นอกจากโกรธแล้วตอนนี้รู้สึกยังไงกับคนรู้จักคนนี้อีก”
เยี่ยมยุทธคิดถึงตอนดาวเหนือรูดแหวนจากนิ้วแล้วหน้าเจื่อน “มันเบื่อๆ มันเซ็ง มันโหวงๆ”
“อือ...เบื่อ เซ็ง โหวงๆกับคนรู้จักนะ แล้วมีอะไรอีก”
“มันใจหาย...ใจหายไป!”
เปลวคิดว่าเยี่ยมยุทธมีอาการเหมือนคนอกหักจึงอยากเตือนสติ “ขอเหรียญคุณหน่อยสิครับ...ด้านนี้คือความรัก อีกด้านของความรักคือความเจ็บปวด หลีกเลี่ยงไม่ได้ เหมือนเหรียญสองด้านที่อยู่ด้วยกันเสมอ”
“ที่ใดมีรัก ที่นั่นมีทุกข์”
“หมุนเหรียญแบบที่คุณชอบทำสิครับ”
เยี่ยมยุทธหมุนเหรียญตามคำบอกของจิตแพทย์หนุ่มใหญ่ เปลวค่อยๆกล่อมให้คนไข้หนุ่มเข้าใจสัจธรรมชีวิต
“ความสุขที่สุดในชีวิตจะมอบความทุกข์ที่สุดในชีวิต รักแล้วทุกข์ ทุกข์แล้วก็หายกลายเป็นผูกพันกันมากขึ้น ธรรมชาติของชีวิตคือหมุนไป หมุนไป สลับกันไปมาอยู่อย่างนี้”
จบคำของเปลว จู่ๆเยี่ยมยุทธก็หยุดหมุนเหรียญและกดมันกับโต๊ะเสียงดัง
“ถ้าหยุดมันซะ...ไม่รักก็ไม่ทุกข์ ถูกต้องไหม”
“เหมือนชีวิตคุณก่อนหน้านี้หรือครับ มีเงินเป็น ร้อยล้านแต่ในใจยังว่างเปล่า ไม่มีพลัง ไม่มีจุดหมาย...ความรักเป็นธรรมชาติปกติของมนุษย์ ปล่อยมันเข้ามาเถอะครับ”
