ตอนที่ 4
ดาวเหนือมั่นใจว่าเยี่ยมยุทธคงหนีไปหาจินดาจึงโทร.เช็กกับธนู ทั้งขู่ทั้งตะล่อมจนหนุ่มผู้ช่วยของเยี่ยมยุทธยอมสารภาพว่าเจ้านายหนุ่มมาดูการคัดตัวของจินดา
ในเมื่อเยี่ยมยุทธคิดไม่ซื่อกับปิ่นมุก ดาวเหนือจึงคิดสั่งสอนด้วยการยุให้ปิ่นมุกกลับบ้านศิลาทอง และก็เหมือนฟ้าฝนจะเป็นใจเมื่อปิ่นมุกจิตตกเพราะเริ่มจะทนความลำบากนอกบ้านไม่ไหว
“แม่ไม่โทร.หาฉันเลย แม่คงตัดหางปล่อยวัดฉันแล้วจริงๆ คนที่บ้านทุกคนคงอยู่สบายดีใช่ไหมเมื่อไม่มีฉันน่ะ”
“คิดถึงบ้านแล้วใช่ไหมคะ ไม่มีผู้ชายคนไหนที่รักเราเท่าพ่อแม่ ไม่มีที่ไหนดีเท่าที่บ้าน...เห็นด้วยใช่ไหมคะ”
“แต่ถ้ากลับตอนนี้...ฉันเบื่อถูกแม่ด่าอะ แค่คิดก็เบื่อแล้ว...ฉันจะทำยังไงดี”
ดาวเหนือโทร.หาเดือนเพ็ญให้ช่วยพูดกับเปรมจิตไม่ให้ต่อว่าปิ่นมุกหากอยากให้กลับบ้าน เมื่อเปรมจิตรับปากดาวเหนือจึงพาปิ่นมุกกลับ กระนั้นก็อยากให้โอกาสเยี่ยมยุทธจึงพยายามโทร.หาแต่เขาไม่รับสาย
เยี่ยมยุทธไม่รับสายดาวเหนือเพราะอยากใช้เวลากับจินดา รอยยิ้มดีใจของเธอที่คัดตัวผ่านทำให้เขาปลื้มที่ได้ทำหน้าที่พี่ชาย เขาไม่อยากอธิบายเหตุผลกับดาวเหนือเพราะยังไม่ถึงเวลา โดยไม่รู้เลยว่าการกระทำของเขาจะทำให้ดาวเหนือตัดสินใจเด็ดขาดพาปิ่นมุกกลับบ้านศิลาทอง
จินดาชวนเยี่ยมยุทธกินข้าวเพื่อตอบแทนกำลังใจจากเขา ธนูน้อยใจมากที่เธอไม่เห็นเขาในสายตา ตั้งท่าจะผละไปแล้วถ้าเยี่ยมยุทธจะไม่ได้รับข้อความเด็ดจากดาวเหนือ
“คุณปิ่นมุกขอเลิกกับคุณค่ะ ไอ้คนหลอกลวง พอกันที!”
เยี่ยมยุทธไม่อยากให้เสียแผนจึงตัดใจปฏิเสธคำชวนของจินดาและมุ่งหน้ากลับบ้านเพื่อยับยั้งปิ่นมุกธนูจึงยิ้มได้อีกครั้งและยินดีเป็นอย่างยิ่งจะไปกินข้าวกับจินดาแทนเจ้านายหนุ่ม
ooooooo
ถึงจะขอร้องไว้แล้วไม่ให้ดุด่าหรือบังคับฝืนใจปิ่นมุก แต่เปรมจิตก็อดไม่ได้สั่งแกมขู่ให้ลูกสาวไปทำงานธนาคาร
“พรุ่งนี้แกไปทำงานด้วย ตรงเวลานะ อย่าไปสาย”
ปิ่นมุกหน้าตึงตอกเสียงแข็ง “ไม่! ปิ่นไม่กลับไปแล้ว งานที่ปิ่นไม่ชอบ ปิ่นจะไม่ทนแล้ว”
“งั้นก็ไม่มีเงินต่อไป เสื้อผ้าเครื่องสำอาง ไปเที่ยวเมืองนอก จะไม่มีอะไรให้แกทั้งนั้น”
“ไม่มีก็ไม่มี ปิ่นตัดสินใจแล้ว พอกันทีกับงานที่ธนาคาร ปิ่นเกลียดงานพวกนั้น ปิ่นจะตายจะเน่าอยู่ที่บ้าน จะไม่ออกไปทำในสิ่งที่ปิ่นไม่มีความสุขอีกแล้ว”
เปรมจิตอารมณ์เสียมากที่ลูกสาวดื้อด้าน เอ็ดลั่น “นังเด็กโง่ ไม่รู้จักคิด แกคิดจะหายใจรกโลกไปวันๆโดยไม่ทำงานทำการ โดยไม่สนใจสิ่งที่พ่อแม่แกสร้างขึ้นมาเลยใช่ไหม”













