ดวงใจในไฟหนาว
ตอนที่ 3
“ใช่...เยอะมากๆ ตอนเด็กๆฉันอายเพื่อนที่ไม่มีเงิน อายเพื่อนที่เป็นคนใช้ยังไม่พอ พอพ่อเดินเมาผ่านโรงเรียน แถมตะโกนเรียกชื่อฉัน พอเรียกเสร็จก็ฉี่ข้างกำแพงจนเพื่อนล้อฉันยันเรียนจบ ฉันมีเรื่องให้เขาล้อทุกๆปีนั่นแหละ”
“สำหรับผม...ทุกครั้งที่อยากร้องไห้ผมจะหันไปอ่านหนังสือ ทำการบ้าน ผมไม่ยอมให้ตัวเองอ่อนแอ ผมบอกตัวเองว่าจะต้องหนีให้พ้นจากสภาพแบบนี้ด้วยการมีเงินมากๆ”
“ฉันอ่อนแออย่างที่คุณบอกจริงๆ เอาแต่ร้องไห้ แต่ฉันไม่รู้จะหนีสภาพนี้ได้ยังไง ให้ฉันทิ้งพ่อแม่ฉันก็ทิ้งไม่ได้”
“ผมอยู่กับความสำเร็จมาตลอด ผมเชื่อว่าผมช่วยให้พ่อคุณเลิกเหล้าได้”
“พ่อเคยพยายามเป็นสิบๆครั้งแล้วยังทำไม่ได้ คุณจะทำได้ยังไง...”
ระหว่างที่เยี่ยมยุทธหาทางช่วยครอบครัวดาวเหนือ เปรมจิตกับพีระก็กลับจากสัมมนาที่ต่างประเทศ เดือนเพ็ญรอรายงานเรื่องปิ่นมุกอยู่แล้วพร้อมแก้ต่างให้ดาวเหนือลูกสาวที่ต้องไปอยู่บ้านเยี่ยมยุทธเป็นเพื่อนปิ่นมุก
เดือนเพ็ญพยายามหว่านล้อมและแก้ตัวให้ปิ่นมุกตามที่เยี่ยมยุทธขอร้องแต่เปรมจิตไม่เชื่อว่าเขาจะหวังดีกับลูกสาว พีระจึงเสนอให้ดึงตัวปิ่นมุกกลับมา เปรมจิตเห็นด้วยและเลือกจะตัดเงินเพื่อบีบลูกสาว
แผนบีบของเปรมจิตมีผลทันทีในวันต่อมา ปิ่นมุกซื้ออะไรไม่ได้เลยเพราะบัตรเครดิตโดนระงับทุกใบ จินดาจึงถูกเรียกตัวมาช่วยและพาไฮโซสาวไปส่งบ้านเยี่ยมยุทธ
ธนูเตรียมอาหารไว้ให้ปิ่นมุกแต่ไฮโซสาวทำท่ารังเกียจเพราะอาหารมีแป้งกับน้ำตาล จินดารับหน้าที่ไกล่เกลี่ยและกล่อมเพื่อนสาวให้เปลี่ยนใจกลับบ้านศิลาทองแต่ปิ่นมุกไม่ยอมเพราะไม่อยากยอมแพ้แม่
เยี่ยมยุทธแอบไปเยี่ยมแดนในวันเดียวกัน กล่อมแกมขู่ให้เลิกเหล้าถ้าไม่อยากตายเร็ว แดนแบ่งรับแบ่งสู้แต่เมื่อเยี่ยมยุทธเอาคลิปดาวเหนือซึ่งเขาเคยถ่ายไว้ตอนเธอตามหาพ่อให้ดูก็หน้าเจื่อน
“มีคนบอกผมว่าพลังแห่งความรักช่วยให้คนดีขึ้นมาได้ น้าเรียกลูกและเมียว่าคนสวยตลอด น้ารักพวกเขามาก แต่น้าเคยเห็นความทุกข์ทรมานของเขาไหม น้าคือคนที่ทำให้เขาไม่สวย...ดูสิครับ”
สีหน้าจำนนของแดนทำให้เยี่ยมยุทธพอใจ เขาแอบหยิบคำพูดของเปลวมาใช้และยกเรื่องความฝันวัยหนุ่มของแดนที่อยากเป็นทหารเรือมาปลุกกำลังใจ
“น้าอยากเป็นทหารเรือเลยตั้งชื่อลูกว่าดาวเหนือใช่ไหมครับ”
“ดาวเหนือคือดาวนำทางของคนเดินเรือ ท่ามกลางทะเลที่มืดมิด...มีแต่ดาวเหนือเท่านั้นที่จะพาเรากลับบ้าน”
“ให้ดาวเหนือนำทางน้านะครับ...”
ooooooo
