ในหมู่พระฤาษีผู้มีฤทธิ์ไร้เทียมทาน พระนารทฤาษีขึ้นชั้นฤาษีวีไอพี...เรื่องราวท่าน ไม่ได้นั่งหลับตาในอาศรมกลางป่า แต่โลดลิ่วปลิวล่อง เดี๋ยวอยู่ชั้นฟ้า เดี๋ยวอยู่ป่าหิมพานต์ อีกเดี๋ยวก็กลับมาโลกมนุษย์หลายเรื่องดีเรื่องร้าย ใครที่เคยอ่านเรื่องของท่าน หากจะจำกัดความท่านเป็นใคร? ลองอ่านเรื่องต่อไปนี้ในหนังสือพฤกษนิยาย (รวมสาส์นพิมพ์ครั้งที่ 4 พ.ศ.2542) หัวข้อเรื่อง ปาริชาต ส.พลายน้อย เล่าว่า ครั้งหนึ่งพระนารทเคยไปเด็ดดอกปาริชาตจากสวนพระอินทร์ บนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เอาไปถวายพระกฤษณะดอกปาริชาต ไม่เพียงสีแดงสวย กลิ่นยังหอม ใครที่ได้ดมแล้ว จะระลึกชาติได้ จึงเป็นดอกไม้ที่ทั้งชาวฟ้าและมนุษย์หมายปองพระนารทฤาษีให้แล้ว ก็ไม่ไปไกล วนเวียนดู พระกฤษณะจะให้ชายาพระองค์ไหน?ด้วยเพราะพระกฤษณะท่าน มีชายาหลายพระองค์เมื่อเห็นพระกฤษณะให้ดอกปาริชาตแก่นางรุกขมินี พระชายาองค์หนึ่ง พระนารทฤาษีก็ไปหานางสัตยาภา พระชายาอีกพระองค์ จะเอ่ยปากเลยก็เสียฟอร์ม แสร้งทำเป็นเศร้าโศกจนนางสัตยาภาถามพระฤาษีก็บอกดอกปาริชาตที่ถวายพระกฤษณะนั้น ตั้งใจว่าพระกฤษณะจะให้นางสัตยาภา แต่พระกฤษณะกลับเอาไปให้นางรุกขมินี นางสัตยาภาเสียใจอยากได้ดอกปาริชาตบ้าง ถามพระฤาษี จะทำอย่างไร?พระนารทแนะ พระนางควรไปขอให้พระกฤษณะไปเอาต้นปาริชาตทั้งต้น มาปลูกไว้ในสวนเมืองทวารกาใกล้บ้าน เวลาอยากดม ก็จะได้ไปเลือกเด็ดเอาได้ง่ายๆแนะนางสัตยาภาแล้ว พระนารทก็เหาะขึ้นไปดาวดึงส์ ทูลพระอินทร์ “ระวังต้นปาริชาตเอาไว้ให้ดีๆ”อ่านถึงตรงนี้คงพอจะจับทางได้ พระนารทฤาษีองค์นี้มีนิสัยแบบไหน?วันเวลาผ่าน ถึงคิวพระกฤษณะเข้าเวรนางสัตยาภา พระชายาองค์นี้ก็ได้ทีตัดพ้อ เรื่องที่พระสวามีทรงพระลำเอียง เอาดอกปาริชาตให้นางรุกขมินีคนเดียวพระกฤษณะรับผิดถามพระชายา “ฉันควรทำยังไง?”นางสัตยาภาทูลให้ไปถอนต้นปาริชาตจากดาวดึงส์ พระกฤษณะ ทรงใช้ฤทธิ์เสด็จไปตั้งท่าถอนปาริชาตทันทีสถานการณ์นี้พระนารทฤาษีท่านอยากรู้ ระหว่างพระ กฤษณะกับพระอินทร์ หากจะต้องสู้กันองค์ไหนเก่งกว่าแต่ผลที่ตามมาผิดคาด เพราะพระอินทร์องค์นี้พระทัยดีไม่หวงของ ยิ่งเมื่อรู้ว่าเป็นพระกฤษณะ ออกแรงเสด็จมาเอง พระอินทร์ก็ดีพระทัยนอกจากไม่ห้ามยังช่วยพระกฤษณะถอนต้นปาริชาต เอาไปปลูกที่เมืองทวารกาได้เร็วขึ้นนับแต่นั้นเมืองทวารกาของพระกฤษณะ ก็มีดอกปาริชาตให้พระชายาทุกพระองค์เท่าเทียมกัน บรรยากาศเมืองทวารกาก็สงบเย็นเป็นสุข เรื่อยมาเรื่องเล่าต่อมีว่า ภายหลังพระกฤษณะสิ้นพระชนม์ เมืองทวารกา ก็จมหายลงในมหาสมุทร ต้นปาริชาตก็แสดงปาฏิหาริย์ กลับไปยืนต้นบนดาวดึงส์ สรุปปาริชาตขนานแท้อยู่บนสวรรค์เท่านั้นแต่ก็ยังมีพวกอสูร ก็พวกเดิมที่เคยอยู่ดาวดึงส์ แต่ถูกพระอินทร์แย่ง หล่นลงอยู่พิภพใหม่ แถวยอดเขาพระสุเมรุ โมเมเอาต้นแคฝอยบ้างก็ว่าทองหลางเป็นปาริชาต ดูพอให้คลายคิดถึงอีกพวกก็มนุษย์นี่แหละ โมเมเอาดอกกรรณิการ์ หอมกลางคืน ร่วงกลางวันดมแทนปาริชาต แก้ขัดไปวันๆเป็นอันว่าประโยชน์จากเรื่องปาริชาต เล่าให้รู้ปกตินิสัยพระนารทฤาษีที่แท้ ต้นตำรับ บ่างช่างยุ ที่พวกมนุษย์เรียกกันจบเอาสนุกแค่นี้พอนะครับ อย่าคิดไกล ปกตินิสัยพระนารทฤาษี เหมือนพวกสื่อโลกไหน เหนื่อยใจเปล่า!กิเลน ประลองเชิงคลิกอ่านคอลัมน์ “ชักธงรบ” เพิ่มเติม
