ผมอ่านข่าวว่า “หวยดิจิทัล” ขายดีมาก สามารถขายได้ถึง 4 ล้าน กว่าใบ หลังจากเปิดจำหน่ายเพียงแค่ 3 วัน และน่าจะทะลุเป้า 5 ล้านใบที่ตั้งไว้ก่อนกำหนดขณะเดียวกันก็มีข่าวเศร้าๆคู่ขนานไปว่า “หวยกระดาษ” หรือสลากกินแบ่งฯตัวจริงเสียงจริงคู่ประเทศไทยมายาวนานมาก ยอดขายหล่นฮวบทันที เหลือแบะแบนตามแผงทั่วประเทศมองในมุมหนึ่งก็ถือว่าดีและสมน้ำหน้าผู้ค้าสลากต่างๆ เพราะราคาแค่ 80 บาท ดันเอามาขายเป็นร้อยบาทหรือเกินกว่านั้นรัฐบาลจึงหาทางแก้ปัญหาด้วยการออกหวยดิจิทัล ซึ่งก็ได้ผลอย่างมาก เพราะซื้อได้ในราคา 80 บาท และด้วยเหตุที่หวยกระดาษเหลือแบะแบน ในที่สุดก็จะต้องลดราคาลงมา เผลอๆอาจจะต้องขายในราคาไม่ถึง 80 บาทด้วยซ้ำไป หากขายไม่ออกเอาจริงๆถือเป็นการแก้ปัญหาหวยเกินราคาได้อย่างถูกจุดเผอิญผมเป็นคนไม่ชอบ “ดิจิทัล” เพราะความทารุณโหดร้ายของมัน ทำให้สินค้าที่ผมรักหลายๆอย่างต้องตายลงไปอย่างเลือดเย็นเช่น ผมเป็นคนรัก “หนังสือ” และชอบอ่านหนังสือกระดาษเป็นเล่มๆ ซึ่งก็ปรากฏว่า ระยะหลังๆสำนักพิมพ์ต่างๆพิมพ์น้อยลง จะพิมพ์ก็แต่สำหรับคนสั่งจองเท่านั้น ทำให้ธุรกิจร้านหนังสือซบเซาลง เพราะคนรุ่นใหม่หันไป อ่านหนังสือ “ออนไลน์” กันเสียหมดผมเป็นคนรัก “นิตยสาร” กระดาษ แต่ในที่สุดเพชฌฆาตดิจิทัลก็สังหารนิตยสารกระดาษเหล่านั้นจนไม่เหลือหลอปัจจุบันนี้เจ้าดิจิทัลก็ยังทำให้หนังสือพิมพ์รายวันกระดาษซวดเซเหนื่อยสาหัสไปตามๆกันเห็นความทุกข์ร้อนของสินค้ากระดาษแบบนี้ คนรักกระดาษอย่างผมจึงพลอยลำเอียงไม่ชอบระบบดิจิทัลขึ้นมาตงิดๆเมื่อมาได้ข่าวว่า “หวยกระดาษ” ของรัฐบาล ที่ผมถือว่าเป็นผู้ใช้กระดาษเหมือนผมกำลังเหลือแบะแบน เพราะผู้คนหันไปเล่นหวยดิจิทัลอย่างท่วมท้น ผมจึงใจหายวูบนี่เป็นเหมือนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับสินค้ากระดาษประเภทสื่อสิ่งพิมพ์ ตอนแรกๆไม่ผิดเพี้ยน ค่อยๆคืบเข้ามาในที่สุดก็กลืนกินไปได้ทั้งหมดผมคาดเดาว่า หากรัฐบาลโดยเฉพาะกองสลากฯไม่วางแผนให้ชัดเจน และแน่นอนว่าจะจำกัดหวยดิจิทัลไว้แค่ไหน และหวยกระดาษแค่ไหน (เพื่อให้อยู่กันได้) ในที่สุดก็จะเหลือเพียงหวยดิจิทัลอย่างเดียวเพราะเล่นง่ายกว่า ยั่วใจมากกว่า และทุ่มซื้อได้สะดวกกว่าผมจึงใคร่ถือโอกาสนี้ฝากความในใจไปถึงท่านประธานกรรมการสลากกินแบ่งรัฐบาล ให้คำนึงถึงความพอดีด้วย...หวยดิจิทัลจะมีก็ไม่ว่าอะไร แต่หวยกระดาษก็ต้องอยู่คู่กันไปในความเห็นของคนที่อยู่กับสังคมไทยมายาวนานพอสมควร ผมมีความเห็นว่า หวยกระดาษนั้นเปรียบเสมือนสินค้าวัฒนธรรมที่เก่าแก่ของคนไทยประการหนึ่ง เป็นสินค้าแห่งความสุขและความหวังที่คนไทยฝากไว้มาแต่โบราณกาลผมเห็นปู่ย่าตายายผมและคนแก่คนเฒ่าบ้านผมเล่นหวยมาตั้งแต่เด็กๆ และเขาก็ไม่ได้เล่นแบบเอาเป็นเอาตาย เล่นแบบซื้องวดละใบ 2 ใบ เผื่อลุ้นหาความสุขและความหวังเท่านั้นท่านประธานทราบไหมว่า ยุคหนึ่งหวยกระดาษของท่านได้ก่อให้เกิดการจ้างงานขึ้นทั่วประเทศ ไม่เฉพาะพ่อค้าแม่ค้าลอตเตอรี่เท่านั้น... ยังรวมไปถึง หนังสือพิมพ์ รายลอตเตอรี่ของต่างจังหวัดที่ออกสู่ท้องตลาดได้ เพราะนำเสนอผลการตรวจลอตเตอรี่ของท่านทุกๆ 15 วันทำให้เด็กๆต่างจังหวัดมีรายได้เสริมจากการวิ่งขายหนังสือพิมพ์ฉบับลอตเตอรี่พอเป็นค่าขนมช่วยพ่อแม่ได้บ้างการที่ระบอบดิจิทัลเข้ามาได้ทำให้วัฒนธรรม และวงจรการจำหน่ายหนังสือพิมพ์ต่างจังหวัด รวมทั้งการจ้างงานในลักษณะนี้เสื่อมหายไปมาก เพราะระยะหลังๆผู้คนหันไปตรวจลอตเตอรี่ทางดิจิทัลกันหมดผมจึงเดาว่า ในอนาคตอันไม่นานนี้ ถ้าท่านไม่หาทางยับยั้งหวยดิจิทัลไว้บ้าง หวยกระดาษต้องตายแน่นอนตายเหมือนสินค้ากระดาษอื่นๆที่ผมกล่าวไว้ตอนต้น...คนรักกระดาษอย่างผม จึงต้องออกมาโต้แย้งแบบข้างๆคูๆ มีเหตุผลบ้าง ไม่มีเหตุผลบ้าง ฝากเป็นข้อคิดไว้ในเชิงขอความเห็นใจด้วยประการฉะนี้ด้วยเหตุผลเดียวเท่านั้น ผมยังไม่อยากเห็น “หวยกระดาษ” ตายไป ต่อหน้าต่อตาอีกอย่างหนึ่งนะครับ ท่านประธานกรรมการสลากกินแบ่งรัฐบาลไทย.“ซูม”
