ผมยังมีเรื่องราวเกี่ยวกับสิงคโปร์ประเภทสนุกสนานบันเทิงเริงใจ โดยเฉพาะที่เที่ยว ที่กิน อยู่ในกระเป๋าของฝากอีก 2-3 เรื่อง ขออนุญาตเก็บไว้เขียนในคอลัมน์ซอกแซกวันอาทิตย์นะครับเพื่อที่จะกลับมาเขียนถึงเรื่องทั่วๆไปที่เป็นเหตุการณ์ หรือข่าวคราวที่อยู่ในความสนใจของท่านผู้อ่านแบบวันต่อวันต่อไปโดยเฉพาะข่าวใหญ่ที่เกิดขึ้นเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว แต่ผมยังไม่ได้เขียนถึง เพราะพอเตรียมต้นฉบับล่วงหน้าเสร็จสรรพกำลังจะออกไปสนามบิน ก็มีข่าวสะพัดออกมาว่า ท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน พล.อ.ศิริชัย ดิษฐกุล หรือ “บิ๊กบี้” ยื่นใบลาออกจากตำแหน่งเรียบร้อยผมจะปรับต้นฉบับหรือเขียนใหม่ให้ทันเหตุการณ์ก็ไม่ทันซะแล้ว เลยต้องปล่อยเลยตามเลยเพิ่งจะได้โอกาสเขียนถึงข่าวรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานลาออกในวันนี้...หวังว่าคงจะไม่ช้าเกินไปนะครับท่านจะลาออกเพราะเหตุใด? มีเบื้องหน้า เบื้องหลังอย่างไร? มีการพูดถึง มีการวิเคราะห์กันไปเยอะแล้ว ผมคงจะไม่นำกลับมาเขียนใหม่อีกหน เพราะถ้าจะว่าไปผมเองก็ไม่รู้ตื้นลึกหนาบางอะไรมากที่อยากจะเขียนถึงท่านในวันนี้ เป็นเพราะผมเองรู้สึก “ช็อก” พอสมควร เนื่องจากเพิ่งมีโอกาสได้คุยกับท่านมาหมาดๆเรื่องของเรื่องเกิดขึ้นเมื่อต้นเดือนตุลาคมที่ผ่านมานี้เอง...เพื่อนสนิทผมรายหนึ่งโทรศัพท์มาหา บอกว่าท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานอยากจะคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับผู้สื่อข่าว ขอให้เพื่อนช่วยจัดนักข่าวไปคุยกับท่านสักกลุ่มหนึ่งการไปคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับรัฐมนตรี ถือเป็นเรื่องปกติธรรมดา และตลอดเวลาที่ผ่านมาถ้าไม่ติดขัดอะไรจริงๆ ผมจะตอบรับด้วยความยินดีเสมอเพราะการไปพูดไปคุยกับบุคคลในระดับนี้ ไม่ว่าจะเป็นนักการเมืองอาชีพ หรือผู้มาบริหารแผ่นดินชั่วคราว ล้วนได้ประโยชน์ ได้ความรู้ และบางครั้งก็จะได้ข่าวคราวมาฝากท่านผู้อ่านไปด้วยการพูดคุยระหว่างคณะสื่อมวลชนกลุ่มเล็กที่มีผมอยู่ด้วยเมื่อต้นเดือนตุลาคม เป็นไปด้วยอัธยาศัยไมตรี และที่สำคัญไม่มีลางบอกเหตุใดๆทั้งสิ้นว่าท่านจะลาออกพวกเราถามถึงเรื่องที่ประชาชนห่วงมากที่สุด และเป็นข่าวใหญ่ที่สุดคือเรื่อง “แรงงานต่างด้าว” ว่าเป็นอย่างไร? ไปถึงไหนแล้ว? มีปัญหา มีอุปสรรคอะไรบ้างไหม?ก็ได้รับคำตอบว่า ทุกอย่างเป็นไปตามเป้าหมาย เป็นไปตามกำหนดเวลา เป็นไปตามวัตถุประสงค์ทุกประการ ไม่มีปัญหาใดๆเสร็จแล้วท่านก็ให้เอกสารพวกเรามาปึกใหญ่ เช่น “ผลงาน 3 ปี กระทรวงแรงงาน (2557–2560)”, “รายงานประจำปี 2559” และ “การดำเนินการแก้ไขปัญหาการค้ามนุษย์ด้านแรงงาน” ฯลฯผมพลิกอ่านดูเล่มต่างๆ ก็เห็นว่ามีผลงานเยอะทีเดียว อ่านแล้วก็เบาใจ เพราะก่อนไปคุยกับท่าน ผมก็นึกเหมือนกับที่คนส่วนใหญ่นึกแหละครับว่า กระทรวงนี้ไม่ค่อยมีผลงานเท่าไรนักปรากฏว่าเฉพาะการเสนอเรื่องเข้า ครม. มีถึง 53 เรื่อง ผลงานอื่นๆก็เยอะมาก รวมแล้วตีพิมพ์ออกมาได้ถึง 200 หน้าแต่จะเป็นงานที่เป็นไปตามเป้าหมาย หรือนโยบายของรัฐบาลแค่ไหน...ถูกใจประชาชน หรือแก้ปัญหาให้แก่ประเทศชาติได้แค่ไหน? คงต้องไปดูในรายละเอียดอีกครั้งหนึ่งท่านยังบอกพวกเราว่าวันหลังจะขอนัดคุยใหม่ และเพื่อนผมรายหนึ่งจะขอสัมภาษณ์เดี่ยวแบบเอ็กซ์คลูซีฟ ท่านก็ให้เวลาบอกว่าเสร็จงานพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพแล้วค่อยเจอกันเมื่อจู่ๆท่านมาลาออกเสียเช่นนี้ ที่ว่าจะคุยกันใหม่ก็เลยไม่ได้คุย และที่เพื่อนผมจะไปสัมภาษณ์พิเศษก็ไม่แน่ใจว่าได้สัมภาษณ์หรือเปล่าเท่าที่คุยกันแม้จะเป็นหนแรกและหนเดียว ผมคิดว่าท่านรู้เรื่องกระทรวงแรงงานดี และทีมงานของท่านก็รู้เรื่องเป็นอย่างดียังแอบเอาใจช่วยให้ท่านดำรงตำแหน่งจนครบเวลาโดยไม่ถูกปรับออก เพราะช่วงนั้นก็เริ่มมีข่าวแล้วว่าจะมีการปรับโน่นปรับนี่ในที่สุดท่านกลับมาลาออกเสียเอง ผมก็ได้แต่เสียดาย และขอให้กำลังใจที่ท่านเขียนในใบลาออกว่า จะไปประกอบธุรกิจส่วนตัวนั้นก็ขอให้ประสบความสำเร็จทุกประการนะครับ.“ซูม”
