ผมเขียนเรื่องมหาโจรจื๋อฉบับจีนไปหลายครั้ง พยายามค้น “มหาโจร” ฉบับแขก นอกจากเรื่ององคุลีมาลแล้วจะมี “มหาโจร” วิญญาณโจรเข้มข้นของแท้...อีกสักคนหรือไม่?เพิ่งเจอใน “ชีวประวัติพุทธสาวิกา” (มูลนิธิพ่อนวล แม่พัว ทรงฤกษ์ พิมพ์ พ.ศ.2544) จำเนียร ทรงฤกษ์ เรียบเรียงจากพระไตรปิฎก...หัวข้อเรื่อง พระภัททากุณฑลเกสาเถรีในวันที่พระภัททากุณฑลเกสาเถรีเกิดมาเป็นธิดาเศรษฐี เป็น “นางบุญ” สำคัญในพุทธศาสนา ในพระนครราชคฤห์นั้น “บุตรชาย” ราชปุโรหิตพระราชาที่ฟ้าให้เกิดมาเป็น “คู่บาป” ก็เกิดมาพร้อมกันเวลาที่คู่บาปเกิดนั้น อาวุธทั้งหลายในพระนครก็เกิดแสงสว่างดังเปลวไฟ ลุกโพลงทั่วพระนครรุ่งเช้าราชปุโรหิตก็เข้ากราบทูลพระราชาว่า เหตุที่อาวุธลุกโพลงขึ้นนั้น เพราะเป็นโจโรฤกษ์ (ฤกษ์ดาวโจร) ในเรือนข้าพระองค์เกิดบุตรชายที่จะเติบโตมาเป็นศัตรูกับชาวเมือง ข้าพระองค์ก็พร้อมจะฆ่าทิ้งเสีย“เขาเกิดมาเป็นศัตรูกับข้าหรือเปล่า” “หาไม่ เขาเป็นแค่ศัตรูชาวเมือง”พระราชาสดับแล้วตรัสห้าม เมื่อเขาไม่เบียดเบียนข้าก็อย่าไปฆ่าเขา ราชปุโรหิตจึงเลี้ยงเขาต่อมา ตั้งชื่อตามนิมิตว่า “สัตตุกะ” ซึ่งแปลว่า ผู้เป็นศัตรูสัตตุกะเติบโตตามชื่อ ไปเที่ยวเล่นที่ไหนก็ลักขโมยของติดมือกลับเข้าบ้าน ผู้เป็นบิดาพยายามว่ากล่าวเขาก็ไม่ฟัง ให้เงินใช้มากถึงพันกหาปณะ เพื่อซื้อของได้ดังใจก็เอาไม่อยู่สุดท้าย ราชปุโรหิตตัดสินใจจัดหาอุปกรณ์ตัดช่องย่องเบา พร้อมเหล็กตะขอยนต์ ปล่อยให้บุตรชายเติบโตเป็นมหาโจรตามดวงชะตานับแต่นั้น คฤหาสถ์เศรษฐีนครราชคฤห์ก็ถูกสัตตุกะใช้ตะขอยนต์ เหวี่ยงไปเกาะแล้วปีนขึ้นไปตัดช่องย่องเบา เดือดร้อนกันไปทั่วพระนคร จนพระราชาผ่านไปเห็นเกือบทุกบ้านมีร่องรอยถูกตัดช่องย่องเบาตรัสถามได้ความว่า ยังจับตัวผู้ร้ายไม่ได้ เมื่อทรงคาดโทษเจ้าหน้าที่ ไม่กี่วันก็จับตัวสัตตุกะได้พระราชาสั่งลงโทษโบยหนึ่งพันครั้ง แล้วให้นำตัวไปประหาร ทางทิศใต้ของประตูเมืองปี พ.ศ.ที่จับ “คู่บาป” “นางบุญ” เป็นปีที่ธิดาเศรษฐีมีอายุ 16 ปี เธองดงามน่ารัก สมชื่อภัททา (แปลว่าเจริญ) เศรษฐีบิดาหวงมาก ให้อยู่บนปราสาทชั้นที่เจ็ด โชคชะตาฟ้าลิขิต ขณะผู้คุมคุมสัตตุกะไปประหาร นางภัททา มองลงมาเห็นแว่บเดียวนั้น บุญทำกรรมแต่ง เธอก็สมัครรักใคร่จับหัวใจ ประกาศกับพ่อเศรษฐี ถ้าไม่ได้โจรเป็นสามีจะไม่ยอมกินยอมนอนเศรษฐีเช็กข่าวยังพอมีเวลา ก่อนโจรถูกนำเข้าหลักประหาร หอบเงินหนึ่งพันกหาปณะไปติดสินบนเจ้าที่ ถ่วงเวลาจนค่ำ แล้วเอานักโทษอื่นเข้าหลักประหารแทนเป็นอันว่า นางบุญได้โจรคู่บาปเป็นผัวเชยชมสมใจ แต่เครื่องประกับเพชรนิลจินดามีค่าที่แต่งตัวนาง กลับบังตาสัตตุกะไม่หลงเสน่หาเมียงาม ไม่นึกบุญคุณที่เธอช่วยชีวิตให้รอดโทษประหารเขาแน่วแน่ในทางโจร วางแผนหลอกเมีย วันจะเข้าหลักประหาร บนเทวดาที่เขาทิ้งโจร (หน้าผาที่ทางการเอาโจรไปฆ่าด้วยการผลักลงไป) เอาไว้ ขอให้เมียแต่งองค์ทรงเครื่องให้เต็มที่ ไปร่วมพิธีแก้บนด้วยกันวันที่สามหลังแต่งงาน สัตตุกะก็หลอกเอาเมียไปถึงหน้าผาทิ้งโจร แล้วบอกต้องการแค่เพชรนิลจินดาที่นางประดับตัวเท่านั้น นางบุญเจรจาต่อรองขอชีวิตไว้ ตัวก็ให้แล้ว ของมีค่าทุกอย่างก็ให้ จะเอาอะไรก็พร้อมหาให้อีกแต่โจรยืนกรานขอฆ่านาทีสุดท้าย นางบุญก็ใช้วิชานารีห้าร้อยเล่มเกวียน ไหนๆก็จะตายจากกัน ขอกราบ ขอกอดอำลา สองข้าง ด้านหน้า จนมาถึงด้านหลัง จังหวะที่สัตตุกะเผลอตัว เธอก็ผลักผัวโจรหล่นลงหน้าผาเรื่องตอนนี้ก็จบลงตรงมหาโจรแพ้มายานารี จบชีวิตโจรส่วนนางภัททาเดินลงจากเขาทิ้งโจร ไปสู่หนทางใหม่ ยิ่งใหญ่ เป็นอัครมหาสาวิกา ตรัสรู้เร็วของพุทธศาสนา เรื่องตอนนี้พี่มหาจำเนียรเขียนไว้ละเอียดละออ อดใจรออ่านต่อพรุ่งนี้ก็แล้วกัน.กิเลน ประลองเชิงคลิกอ่านคอลัมน์ “ชักธงรบ” เพิ่มเติม
