บทสรุปท้ายเรื่องเล่า “ขงจื๊อ” หากผู้ครองแคว้นใดนำหลักการปกครองไปใช้ เพียงหนึ่งเดือน เพียงหนึ่งเดือนก็จะเห็นผลดีและเพียงสามปีก็จะทำการใหญ่ได้สำเร็จขงจื๊อจาริกไปเผยแพร่คำสอนหลายๆแคว้น มีทั้งแคว้นที่อยากได้ตัวไปใช้และอีกหลายแคว้นที่กลัวแต่มีเรื่องเล่าจี้ใจเรื่อง “มหาโจรจื๋อ” (ตูน ปรัชญาเต๋า ไช่ จื้อจง เขียน สุรัติ ปรีชาธรรม โชติช่วง นาดอน แปล) ที่จวงจื่อนำไปเล่าขาน หลังขงจื๊อตายหลายปี ลองอ่านกันดูหลิวเซี่ยจื้อ สหายคนหนึ่งของขงจื๊อ...มีน้องชาย “มหาโจรจื๋อ” ผู้มีสมุนถึงเก้าพันคน เที่ยวปล้นสะดมไปทั่ว วันหนึ่งขงจื๊อไปหาหลิวเซี่ยจื้อ ปรารภว่าท่านมีน้องชายเป็นมหาโจรใหญ่ ทำไมท่านไม่สั่งสอนให้เขาสำนึกในผิดชอบชั่วดี“บางคนไม่เชืิ่อฟังบิดา พี่ชายจะมีประโยชน์ใดเล่า!” หลิวเซี่ยจื้อตอบ“ถ้าเช่นนั้น ข้าจะลองไปพูดกับเขา” ขงจื๊ออาสา “หลิวเซี่ยจื้อห้าม” อย่าไปดีกว่า ขงจื๊อไม่ฟัง เรียกศิษย์จื่อก้งและเหยียนหุยขึ้นรถม้ามุ่งเดินทางไปขึ้นเขาไปหามหาโจรจื๋อขู่คำรามดักหน้า ถ้าพูดไม่ถูกหู ข้าจะควักตับเขาเป็นอาหารมื้อเที่ยง ขงจื๊ออ้างชื่อหลิวเซี่ยจื้อ พี่ชาย จึงได้โอกาสเข้าถึงตัว เริ่มต้นด้วยสัมโมทนียกถา ชนิดที่โลกนี้จะมีน้อยคนนักที่ได้ฟัง“ใต้หล้ามีคุณธรรมชั้นยอดสามอย่าง อยางแรก คือร่างกายสูงใหญ่สง่างามไร้เทียมทาน อย่างที่สอง ปัญญาฉลาดล้ำเลิศ หยั่งรู้ฟ้าดิน อย่างที่สาม กล้าหาญเด็ดเดี่ยว รวบรวมสมุนมากมาย นำกองกำลังเกริกไกรท่านแม่ทัพมีคุณธรรมชั้นยอดทั้งสามอย่าง แต่กลับมาเป็นมหาโจร มิน่าเสียดายหรอกหรือ?”เหตุการณ์ตอนนี้ ไช่ จื้อจง เขียนภาพการ์ตูน ให้มหาโจรจื๋อ ใช้แขนกำยำล่ำสันกอดอกเชิดหน้า โชว์คิ้วหนาเคราหนา หลุด “ฮึ่ม!” ในคอ ขณะขงจื๊อก็ยังตั้งใจเสกสรรค์ปั้นสัมโมทนียกถาต่อ“หากท่านแม่ทัพรับฟังข้า ข้าจะโน้มน้าวราชาแว่นแคว้นต่างๆ สร้างนครใหญ่ให้แก่ท่าน ไม่ต้องเป็นมหาโจรอีกต่อไป”มหาโจรจื๋อเงยหน้าหัวเราะฮ่าๆๆ... สองมือกระชับดาบโค้งลงกับพื้น สวนคำขงจื๊อ “พวกที่สามารถ ใช้ผลประโยชน์หลอกได้ เป็นแค่คนโง่เขลาชั้นต่ำ”“คิดจะใช้ลาภยศมาหว่านล้อมข้า ทำไมข้าจะไม่รู้ว่า ลาภยศเป็นแค่เมฆหมอกที่ลอยผ่านหน้า”ยังๆ...ขงจื๊อต้องอึ้งฟังวาจาอมตะมหาโจรต่อ“เมืองที่ใหญ่ที่สุด ไม่มีเมืองไหนใหญ่ไปกว่าใต้หล้าอีกแล้ว พระเจ้าเหยา พระเจ้าซุ่นครองแผ่นดิน บัดนี้บุตรหลานของท่านอยู่ที่ไหนหรือ? กษัตริย์ทัง กษัตริย์อู่ ก็ได้เคยครอบครองแผ่นดิน บัดนี้บุตรหลานของท่านอยู่ที่ไหน?เรื่องราวในแผ่นดินมีคุณอนันต์ก็มีมหันตภัยเช่นกันแต่ละเรื่องที่มหาโจรถูกขุดคุ้ยขึ้นมาตีแสกหน้าขงจื๊อว่าแรงแล้ว ประโยคสรุปยิ่งแรงกว่า“ข้าเป็นมหาโจรสังหารผู้คน แต่ก็มีขอบเขต หาก (ตั้ง) ข้าเป็นกษัตริย์ราชา ใช้มนุสสธรรม คัลลองธรรมมาสังหารผู้คน ก็ยิ่งสร้างหายนะได้ไม่สิ้นสุด สิ่งที่ท่านได้เสนอมาในวันนี้ เป็นสิ่งที่ข้าได้ละทิ้งไม่ต้องการไปนานแล้ว”มหาโจรจื๋อยกดาบโค้งกวัดแกว่งแล้วคำราม ขงจื๊อกับศิษย์รีบหนีขึ้นรถลงจากเขา กลับไปสารภาพกับพี่ชายมหาโจร “ข้าบังอาจไปกระตุกหนวดเสือ รอดจากการถูกมันฉีกเนื้อกิน ก็เป็นบุญแล้ว”ผมเคยเอาข้อสงสัยไปถามผู้รู้เรื่องมหาโจรผู้ที่ขงจื๊อเสนอโอกาสขึ้นเป็นเจ้า...จบตรงไหน...ยังหาคำตอบไม่ได้ จึงต้องเดา มหาโจรจื๋อโด่งดังมาถึงยุคจั้นกว๋อ ...แคว้นฉินสยบหกแคว้น (พ.ศ.321) ยึดโลหะอาวุธ หลอมเป็นมนุษย์ยักษ์ 12 ตน กองโจรของเขาคงถูกสลายไปในช่วงเวลานั้นอย่าเอาเรื่องนี้มาถาม...ทำไมเขียนเรื่องมหาโจรจื๋อบ่อยนัก ตอบง่ายๆ ก็ใครจะไปคิดเล่าครับ...เรื่องอย่างนี้จะมาเกิดแล้วเกิดเล่าในบ้านเมืองใกล้ๆตัวเราแค่นี้.กิเลน ประลองเชิงคลิกอ่านคอลัมน์ “ชักธงรบ” เพิ่มเติม
