สถาบัน TME และสถาบันเอเชียศึกษา จุฬาฯ จัดกิจกรรม Saudi & Oman Market Readiness-TME x Chula Open Class และเชิญ ร.ต.อ.ดร.นิติภูมิธณัฐ มิ่งรุจิราลัย ที่ปรึกษาหลักสถาบันพูดเวลา 13.30 น. เสาร์ 26 กันยายน 2569 ที่โรงแรมอัลมีรอซ ถ.รามคำแหงเรื่อง “ซาอุฯที่เห็นด้วยตาจากประสบการณ์ภาคสนาม” เพื่อเปิดมุมมองและเตรียมความพร้อมให้ผู้ประกอบการไทยที่สนใจตลาดกลุ่มประเทศ GCCGCC คือกลุ่มความร่วมมือของ 6 ประเทศอาหรับรอบอ่าวเปอร์เซีย ได้แก่ ซาอุดีอาระเบีย สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ กาตาร์ คูเวต บาห์เรน และโอมาน ท่านที่สนใจติดต่อกันเองครับ ที่เบอร์ 08-9345-5552ขณะนี้มีข่าวความขัดแย้งระหว่างรัฐบาลกับท้องถิ่นอยู่ 2 แห่ง แห่งแรกคือที่กรุงโซล เกาหลีใต้ แห่งที่สองคือที่จันทบุรี ประเทศไทยใจกลางกรุงโซลมีพื้นที่ขนาดใหญ่ 300 เฮกตาร์ หรือ 1,875 ไร่ ที่เคยเป็นฐานทัพตั้งแต่สมัยญี่ปุ่นปกครองเกาหลี ต่อมาก็เป็นพื้นที่ของกองทัพสหรัฐฯ เมื่อกองทัพสหรัฐฯถอนออกไป พื้นที่ตรงนี้จึงเป็นที่ว่างประธานาธิบดีอี แจ–มยอง บอกว่า เฮ้ยมีที่ว่างกลางกรุงก็ดีแล้ว เราเอาไปสร้างเป็นอาคารที่พักอาศัยสูงปรี๊ด ขายให้ประชาชนดีกว่า ตอนนี้ห้องชุดในกรุงโซลราคาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ถึงตอนนี้กันยายน 2569 ราคาที่พักอาศัยในกรุงโซลก็ยังพุ่งกระฉูดส่งตูดจัมโบ้อยู่สิ่งที่อยู่ใต้สมองของประธานาธิบดีเกาหลีใต้คือ เงินจำนวนมากมายมหาศาลที่จะเข้ามาสนับสนุนจุนเจือรัฐบาล แกจึงโผล่หน้าออกมาพูดเรื่องสร้างบ้านสร้างตึกอยู่บ่อยครั้งแต่นายโอ เซ-ฮุน นายกเทศมนตรีกรุงโซล ไม่เห็นด้วย แกแย้งว่า อ้า ท่านครับ กรุงโซลมีคนแออัดยัดเยียดเบียดเสียดเป็นปลากระป๋องอยู่แล้ว ไม่ควรจะให้มีคนหนาแน่นมากไปกว่านี้ ต้องทำให้กรุงโซลหลวม ไม่ใช่ทำให้แน่นขึ้นนายกเทศมนตรีกรุงโซลบอกว่า ข้าพเจ้าอยากจะนำพื้นที่ 300 เฮกตาร์นี้มาทำเป็นสวนสาธารณะ ปลูกต้นไม้ใบหญ้าให้เป็นปอดของคนกรุงโซล ข้าพเจ้าขอเก็บพื้นที่ตรงนี้ไว้ให้เป็นที่พักผ่อนใจของคน การมาสร้างตึกสูงกลางกรุงโซล พื้นที่ตรงนี้จะกลายเป็นห้องชุดของพวกเศรษฐี แล้วคนเกาหลีธรรมดาจะได้อะไรถึงตอนที่ผมเขียนเรื่องนี้อยู่ก็ยังไม่มีข้อสรุป ว่าพื้นที่นี้จะเป็นที่พักอาศัยของคนรวย หรือเป็นสวนสาธารณะของประชาชนคนทุกชนชั้นอีกเรื่องหนึ่งซึ่งแพร่ขยายกระจายไปในโซเชียลของคนรักป่าก็คือคณะรัฐมนตรีที่มีนายอนุทิน ชาญวีรกูล เป็นนายกฯ มีมติเมื่อ 5 สิงหาคม 2569 ให้กรมชลประทานสร้างโครงการอ่างเก็บน้ำคลองวังโตนด จ.จันทบุรี ด้วยงบประมาณ 7,200 ล้านบาท โดยพื้นที่ที่จะใช้สร้างนี้อยู่ในป่าสงวนแห่งชาติ ป่าขุนซ่อง 5,791 ไร่ และต้องโค่น ป่าในอุทยานแห่งชาติเขา 15 ชั้น 6,191 ไร่ รวมทั้งหมด 11,982 ไร่คนจันทบุรีออกมาต่อต้านรัฐบาลอนุทินเมื่อ 13 กันยายน 2569 โดยชุมนุมกันที่หน้าศาลากลางจังหวัด เพราะมีข่าวว่าอ่างเก็บน้ำนี้อาจจะมีการผันน้ำไปใช้ในโครงการดาต้าเซ็นเตอร์ และโรงงานอุตสาหกรรมซึ่งส่วนใหญ่เป็นของคนจีนใน EEC หรือเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (ชลบุรี ระยอง และฉะเชิงเทรา)อุทยานแห่งชาติเขา 15 ชั้นเป็นป่าสำคัญของภาคตะวันออก อยู่ระหว่างป่าเขาอ่างฤาไนกับป่าเขาสอยดาว สัตว์ทั้งหลายไม่ว่าช้างป่า กระทิง กวาง หมูป่า และสัตว์อื่นๆ เดินจากป่าหนึ่งสู่อีกป่าหนึ่งได้จันทบุรีมีอ่างเก็บน้ำอยู่แล้ว 2 อ่าง แต่ชาวบ้านไม่ค่อยได้ใช้น้ำ บั้นปลายท้ายที่สุด ประโยชน์ทั้งหลายไปตกอยู่กับนายทุนชาติและนายทุนข้ามชาติ ซึ่งเป็นเจ้าของโรงงานอุตสาหกรรม1 ตุลาคม 2569 ชาวจันทบุรีที่ส่วนใหญ่เป็นเกษตรกรควักสตางค์กันคนละ 500 บาท เช่ารถทัวร์มากมายหลายคันเข้ากรุงเทพฯ เพื่อยื่นหนังสือต่อผู้ตรวจการแผ่นดิน เวลา 09.00 น. และจะยื่นหนังสือที่กรมชลประทานในเวลา 10.00 น. พอถึงเวลา 14.00 น. ก็จะไปยื่นหนังสือห้ามเพิกถอนพื้นที่อุทยานแห่งชาติเขา 15 ชั้น ที่กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่เกาหลีใต้ ผมเห็นด้วยกับนายกเทศมนตรีกรุงโซลที่จันทบุรี ผมเห็นด้วยกับเกษตรกรชาวจันท์.นิติการุณย์ มิ่งรุจิราลัยsonglok1997@gmail.comคลิกอ่านคอลัมน์ “เปิดฟ้าส่องโลก” เพิ่มเติม
