ตั้งชื่อเรื่องว่า “ปิดตาวัดทอง” แล้ว ก็ต้องอธิบาย เหตุเพราะพระเนื้อสำริดของหลวงพ่อทับ วัดทองหรือชื่อทางการ วัดสุวรรณาราม ปากคลองบางกอกน้อย ฝั่งธนบุรี โดยส่วนใหญ่ท่านปั้นเป็นพิมพ์ที่เรียก “มหาอุด” หรือ (มหาอุตม์) มีมือปิดตา ปิดหู ปิดพุง ปิดก้น รวมสี่คู่แต่น้อยพิมพ์มาก อย่างองค์นี้หลวงพ่อท่านปั้นพิมพ์ แค่สองมือปิดตาสองข้าง จึงขออนุญาตเรียกท่าน ปิดตาวัดทอง เต็มปาก สักองค์หนึ่งเท่าที่ติดตามอ่าน จากหลายท่านผู้รู้ องค์ที่ “ปิดตา” มีนัยให้เข้าใจว่า หลวงพ่อทับท่านตั้งใจให้พุทธคุณ ออกไปทาง “เมตตา มหาลาภ” มากกว่าองค์ที่ปิดแปดมือ ที่เรียกปิดทวารทั้งเก้า พุทธคุณเชื่อกันว่า ด้านมหาอุด หยุดปืน ...คงกระพันชาตรี ว่างั้นก็ได้ล่ะกระมังดูจากภาพปิดตาวัดทององค์ในคอลัมน์วันนี้...พระผ่านการใช้ช้ำ ผิวที่ถูกสัมผัสเรียบจนเห็นเนื้อกลับดำสนิท แต่ในหลุมร่องยังเหลือ “ดินขี้วัว” สีน้ำตาลซุกอยู่ในซอกลึกๆ นี่คือ หลักฐานอีกประการของปิดตาวัดทองแท้เกริ่นนำมาถึงตอนนี้ ก็จำเป็นแล้ว ที่จะต้องบอกต่อว่า พระปิดตา (หรือมหาอุด) หลวงพ่อทับท่านปั้นทีละองค์ เริ่มจากปั้นเทียนสีผึ้งเค้าโครงหุ่น จะปิดสองมือหรือแปดมือตามที่ตั้งใจ แต่งร่องนิ้วมือแล้ว ท่านก็จะปั้นเทียนสีผึ้งเป็นเส้นกลมเล็กๆ แล้วค่อยๆแปะองค์พระเป็น “ยันต์” จะกี่ตัวก็แล้วแต่ท่านจะตั้งใจเสร็จการนี้ หลวงพ่อท่านก็ใช้ดินขี้วัว ไล้ทาให้รอบองค์พระก่อนแล้วจึงเอาดินหุ่นพอกให้รอบๆ โดยต่อช่องเททองที่เมื่อหลอมได้ที่แล้วจะเทเข้าไปแทนที่ว่าง (หลังจากสุมไฟให้เทียนหุ่นองค์พระละลาย)รอให้เนื้อพระที่หลอมเย็นแล้ว งานต่อไปคือตัดช่อชนวน...ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ที่ก้น...ของแท้เกลารอยชนวนเรียบร้อย ของปลอมมักมีรอยตะไบ และเมื่อทำความสะอาดองค์พระเขี่ยดินหุ่นออกแล้ว จะเหลือร่องรอย “ดินขี้วัว” ที่ทาไล้หุ่นไว้...ให้เห็นบ้าง...นั่นปะไร!กระบวนการปั้นหล่อพระเนื้อสำริด เป็นเช่นนี้ จึงมีคำสอนคนรักพระปิดตาวัดทอง พระแท้ ต้องไม่มีตะเข็บข้าง เหตุเพราะของปลอมที่ไม่ได้ทำตามกระบวนการโบราณ...มักทิ้งตะเข็บไว้แต่ที่ว่านั่นเป็นพระปิดตาวัดทอง ปลอมแบบด้อยฝีมือ...ปิดตาวัดทองปลอม ฝีมือคนติดฝิ่น...ผู้รู้กระซิบว่า ค่าฝีมือแพงหน่อย เพราะปั้นก่อนหล่อตามกระบวนการโบราณ... เพียงแต่สัดส่วนของเนื้อโลหะผสม...ไม่เนียน นุ่ม ซึ้งตา เท่าพระแท้หากอยากจะหนีปิดตาวัดทองฝีมือ...ก็ต้องพยายามติดตามขอดูพระแท้...เทียบเคียงให้มากๆเข้าไว้...เส้นยันต์ปิดตาวัดทองแท้ มักกลมมากกว่าแบน ฝีมือหล่อหลวงพ่อท่านดี ไม่ขาดวิ่น และก็ต้องรู้ด้วยอีกว่า เนื้อปิดตาวัดทองท่าน ไม่คงที่ แล้วแต่สัดส่วนของโลหะผสม ไม่ว่าจะเป็นสูตร นวโลหะ สัตตโลหะ หรือปัญจโลหะ ที่ท่านหาได้ครบถ้วนมากน้อยรู้แล้ว ก็ต้องรู้ต่อไป เนื้อตะกั่ว ก็มี เนื้อออกทองเหลืองเหมือนขันลงหิน ก็มี และเนื้อผง หลวงพ่อทับท่านก็ทำรู้ธรรมชาติของเนื้อพระ และความแตกต่างหลากหลาย พระไม่ได้ใช้เลย พระใช้ช้ำ ฯลฯ แล้ว ก็ต้องประมาณการ อายุความเก่า...ตามประวัติหลวงพ่อทับ ท่านมรณภาพปี พ.ศ.2455 ก็ต้องเดาว่า ท่านสร้างก่อนหน้า...สิบยี่สิบปีอายุโลหะที่ท่านหล่อ ถึงวันนี้ เกินร้อย...สิบกว่าปีเข้าไปแล้วที่พูดกันว่า คนเป็นพระ คนไม่เป็นพระ ก็แยกกันตรงที่...คนเป็นพระดู “ความเก่า” เป็น...และคนไม่เป็นพระ ดูพระปลอม ที่เขาแกล้งๆ แต่งให้เก่า ไม่เป็น...ด้วยประการฉะนี้แล.พลายชุมพลคลิกอ่านคอลัมน์ “ปาฏิหาริย์จากหิ้งพระ” เพิ่มเติม
