ตอนนี้ผมกำลังเริ่มรู้สึกว่าอยู่ในยุคของเอไอ...วิตกว่า อีกไม่ช้าเอไอจะครองโลก...ผิดแผกกว่า ก่อนหน้านี้ผมก็หันรีหันขวาง ถามตัวเองบ่อยๆ เอ! วิถีชีวิตคนไทย...เราได้มาจากแขกหรือจีนพุทธศาสนามีที่มาจากอินเดีย ธรรมเนียมประเพณีหลากหลาย เราก็ได้จากจีนอ่านหนังสือ “คนไท” ไม่ใช่ “คนไทย” แต่เป็นเครือญาติชาติภาษา (ศาสตราจารย์สองแผ่น เจีย แยนจอง ยรรยง จิระนคร สุจิตต์ วงษ์เทศ บรรณาธิการ มติชน พิมพ์ พ.ศ.2548) มาถึงหัวข้อเทศกาล และพิธีกรรมเผ่าจ้วง... จนถึงหมายเหตุส่งท้าย...เจอแล้ว ใช่แล้ว อย่างน้อยก็เรื่องหนึ่งอาจารย์เจีย แยนจอง เริ่มต้นว่า...จากกรณีเผ่าจ้วง มณฑลกวางสีในอดีต มีประเพณีแรกนาขวัญ ที่มีลักษณะละม้ายคล้ายคลึงกับราชพิธีพืชมงคลจรดพระนังคัลแรกนาขวัญของคนไทยเราเป็นปรากฏการณ์ที่น่าสนใจ และเกิดประเด็นเป็นข้อสงสัยว่า ประเพณีแรกนาขวัญเป็นวัฒนธรรมไทยเดิม หรือเป็นวัฒนธรรมภรตฮินดูกันแน่?ตั้งคำถามแล้ว อาจารย์เจีย แยนจอง ก็อ้างหนังสือ “ขนบธรรมเนียมประเพณีและวัฒนธรรมกรุงรัตนโกสินทร์” ของคณะกรรมการจัดงานสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี พ.ศ.2525 ที่กล่าวว่าประเพณีแรกนาขวัญในสมัยโบราณ คงจะเป็นพิธีที่มีความมุ่งหมายเพื่อบำรุงขวัญและเตือนให้เริ่มเพาะปลูกพืชผล โดยเฉพาะคือการทำนา เมื่อถึงฤดูกาลแล้วต่อมา กาลเวลาได้เปลี่ยนแปลงไป พราหมณ์ผู้เป็นเจ้าลัทธิเป็นผู้แนะนำให้ประกอบพิธีแรกนาขวัญตามรูปแบบลัทธิไสยศาสตร์ของพราหมณ์หนังสือเล่มดังกล่าว ยังได้ชี้ให้เห็นว่า พระราชพิธีจรดพระนังคัลแรกนาขวัญ มีมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย และพิธีพราหมณ์ที่ทำในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้นนั้นสืบทอดมาจากสมัยอยุธยาและถึงแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงมีพระราชดำริโปรดให้มีพิธีสงฆ์ทางพระพุทธศาสนา ร่วมประกอบในพิธี ข้อเขียนนี้ให้ความกระจ่าง ต้นตอประเพณีแรกนาขวัญ เป็นวัฒนธรรมไทยเดิมมีมาช้านานส่วนรูปแบบการประกอบพิธีแบบพราหมณ์ผสมพุทธของคนไทยนั้นได้แทรกเข้าไปทีหลังเพราะลัทธิพราหมณ์เป็นแบบแผนสำคัญในพระราชพิธีของราชสำนัก และพระพุทธศาสนาเป็นที่นิยมเชื่อถืออย่างทั่วหน้าในประเทศไทยนอกจากนี้ ระบบที่ดินภายใต้ระบบเจ้าถิ่นเจ้าเมืองของชนเผ่าจ้วง-ปูยี มีความคล้ายคลึงกับระบบเฮ็ดนาพาเวียก (ทำนาปันส่วนต้องถูกเกณฑ์แรงงาน) ของไทลื้อ ระบบพ่อกวากับลูกก๊ำของเผ่าต้ง ก็คล้ายกับระบบมูลนายของไทยมากจึงมีความเป็นไปได้ว่า ระบบไพร่ก็มีกำเนิดจากต้นตอของวัฒนธรรมข้าวของไทเดิมเอง โดยมิใช่อิทธิพลของภรตอินเดียเช่นกันข้อเขียนหมายเหตุส่งท้ายนี้...มีเชิงอรรถว่า ตีพิมพ์ในเอเชียปริทัศน์ ปีที่ 19 ฉบับที่ 3 กันยายน 2543...แสดงว่า เป็นงานเขียนตอนอาจารย์เจีย แยนจอง มาเป็นอาจารย์พิเศษสอนในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ประเทศไทยช่วยให้นักอ่านที่รู้งูๆปลาๆอย่างผม ได้ยืดอกคุยได้อีกหลายข้อ นอกจากพิธีแรกนาขวัญเป็นพิธีของชนเผ่าไทยเดิมๆแล้ว ระบบเจ้าถิ่นเจ้าเมืองของชนเผ่าจ้วง-ปูยี ก็คล้ายคลึงกับระบบเฮ็ดนาพาเวียก ของไทลื้อในไทยด้วยนี่คือความรู้ชุดใหม่...แต่ความรู้เก่าที่ยังมั่นคง...ก็คือ ระบบจับคนมาเป็นทาส...หลอกใช้ ผิดใจก็ฆ่าทิ้ง...ที่ชนชั้นนำจีนเคยใช้กับคน คนไท คนจ้วง คนเย่ว์ ในสมัยก่อน แล้วเจ้าพวกจีนถ่อยสแกมเมอร์เอามาใช้ในเขมรสมัยนี้...คนไทยขนานแท้...ไม่เคยแม้จะคิดจะลอกแบบเอามาใช้หรือหากจะมี...คนไทยเราก็คงยอมไม่ได้ ไม่ว่าไอ้ใครคนนั้น จะใหญ่ถึงขนาดเป็นผู้นำรัฐบาล หรือเป็นรัฐมนตรี.กิเลน ประลองเชิงคลิกอ่านคอลัมน์ “ชักธงรบ” เพิ่มเติม
