รายการคุยให้คิด ทีวีไทยพีบีเอส เมื่อค่ำวันเสาร์ คุณสุทธิชัย คุณวีระ คุณเจี๊ยบ เอาเวลาทั้งหมดคุยเรื่องเดียวประเด็นเดียว ข่าวตำรวจคลั่งฆ่าเด็กๆที่หนองบัวลำภู สื่อทั้งหลายควรทำหน้าที่แค่ไหน อย่างไรคุณวีระบอกว่า เมื่อได้ยินข่าว ดูย้ำอีกครั้ง...ก็ไม่ฟังไม่ดูข่าวต่อไปอีกผมเอง นึกถึงตอนไปทำข่าว ทหารผู้น้อยเจอโทษประหาร พยายามฆ่าตัวตาย แต่ไม่ตาย ถูกจับรักษาตัวที่หนองบัวลำภู ประคองชีวิตรอวันเอาเข้าหลักประหารที่อุดรธานี ราวปี 2518-19...แล้วก็ปิดตา ปิดหู...ปิดใจ ไม่รับรู้ข่าวต่อ หันหน้าเข้าหาหนังสือพระ...อ่านธรรมะสักเรื่อง...ในธรรมบท...เรื่องราวสมัยพระพุทธเจ้า มีเรื่องใหญ่ๆหลายเรื่อง เรื่องเศร้าที่สุด เรื่องนางปฏาจารา สาวงามลูกเศรษฐีเมืองสาวัตถี แต่งงานแล้ว ต้องไปอยู่บ้านกับสามีต่างเมืองท้องลูกคนแรก ธรรมเนียมยุคนั้นต้องไปคลอดที่บ้านเกิด ชวนสามีไป แต่คลอดลูกระหว่างทาง จึงกลับไปบ้านสามีต่อ ราวสองสามปีต่อมา ก็ท้องที่สอง ก็ต้องชวนสามีจูงลูกน้อยเดินทาง ตั้งใจจะไปคลอดที่บ้านแม่อีกครั้งเรื่องเข้าอีหรอบเก่า...เดินอยู่กลางทาง ฝนก็เริ่มตกใหญ่ ลูกในท้องคนที่สองก็คลอด สามีเข้าป่าไปตัดไม้ เอามาทำเป็นเพิงพักกันฝนให้เมียและลูกทั้งสอง นานมาก...สามีก็ยังไม่กลับปฏาจาราทั้งอุ้มทั้งจูงลูกตาม พบสามีถูกงูกัดตายในป่าแต่กระนั้น เธอยังกัดฟันอุ้มและจูงลูกทั้งสองเดินต่อ ใกล้จุดหมาย ต้องข้ามแม่น้ำใหญ่ ระดับน้ำไม่ลึกมากนัก แต่กระแสน้ำเชี่ยวกราก เหลือแค่ทางเลือกเดียว วางลูกคนแรกที่ยังไร้เดียงสาให้นั่งรอริมฝั่งแม่น้ำอุ้มลูกคนที่เพิ่งคลอดลุยแม่น้ำ วางลูกไว้ แล้วก็ย้อนกลับจะไปอุ้มลูกคนแรกระหว่างเดินกลางแม่น้ำ นกใหญ่ตัวหนึ่งบินผ่าน เห็นทารกตัวแดง คิดว่าเป็นเหยื่อก็โฉบลง ปฏาจาราตกใจ...ห่วงหน้าพะวงหลัง ยกมือไม้ไล่นกลูกคนแรกเห็นแม่ยกมือ นึกว่าแม่เรียก ก็เดินลงน้ำ กระแสน้ำเชี่ยวพัดหายปฏาจาราหันกลับไป ลูกคนแรกนกใหญ่จิกใส่กรงเล็บบินไปเสียแล้วโอหนอ! ชีวิตมนุษย์ไหน ที่จะเคราะห์ซ้ำกรรมซัด ซับซ้อนถึงขนาด สามีตายไม่กี่ชั่วโมง ลูกสองคนก็มาตายต่อหน้าต่อตา หัวใจปฏาจาราเกินจะแบกรับเธอปล่อยเสื้อผ้าหลุดลุ่ย เดินกระเจิดกระเจิงเหมือนคนบ้า...เส้นทางนั้นพาเธอไปถึงวัดเชตุวัน เมืองสาวัตถี ตอนนี้ธรรมบทเล่าว่า พระพุทธองค์ตรัสทัก “ดูก่อน ปฏาจารา...เทศนาธรรม” เธอก็ได้สติ บวชเป็นภิกษุณี สำเร็จพระอรหันต์พระพุทธเจ้ายกย่องในความเป็นเลิศ ด้านธรรมะข้อการเกิดการดับ ชื่อเสียงกล่าวขานกันมาถึงวันนี้ผมเขียนเรื่องนี้ตามความจำกระท่อนกระแท่น พยายามหาหัวธรรมะที่เหมือนยาวิเศษสักข้อนึกขึ้นได้น่าจะเป็นธรรมะข้อที่พระพุทธเจ้าตรัสย้ำแล้วย้ำเล่าข้อต่อไปนี้“เธอทั้งหลาย รูปไม่เที่ยง สิ่งใดไม่เที่ยง สิ่งนั้นเป็นทุกข์ สิ่งใดเป็นทุกข์ สิ่งนั้นเป็นอนัตตา สิ่งใดเป็นอนัตตา ภิกษุถึงใช้สัมมาปัญญา พิจารณาตามจริงเราไม่ได้เป็นนั่นเป็นนี่ นั่นไม่ใช่ตัวตนของเรา นั่นไม่ใช่ของของเรา”ข้อนี้ล่ะครับที่พระพุทธเจ้าเทศน์สอนให้ปฏาจาราหายบ้าหมั่นทบทวนเอาไว้บ้างเรื่องเศร้าๆโศกาดูร ระดับมหากาพย์ อย่างเรื่องนางปฏาจารา เกิดขึ้นแล้วในสมัยกว่าสองพันห้าร้อยปี ก็ใช่ว่าวันนี้หรือวันต่อไปจะไม่เกิดขึ้นอีก.กิเลน ประลองเชิง
