วันจันทร์ที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

ยุคบัณฑิตตกงาน-ยากจน

ในขณะที่รัฐบาลประกาศว่าจะขับเคลื่อนสังคมไทยไปสู่ 4.0 และมุ่งมั่นนำประเทศให้หลุดพ้นกับดักของกลุ่มประเทศ ที่มีรายได้ปานกลาง ไปสู่กลุ่มประเทศรายได้สูง แต่ในอีกด้านหนึ่งต้องยอมรับว่าประเทศไทย กำลังก้าวสู่ยุค “บัณฑิตเตะฝุ่น” ข้อมูลล่าสุดระบุว่า กลุ่มผู้จบระดับอุดมศึกษาเป็นกลุ่มที่ว่างงานมากที่สุด แม้แต่ผู้จบปริญญาโทและเอกก็ยังติดกลุ่มคนจน

รายงานภาวะว่างงานประจำเดือนกรกฎาคม 2560 ของสำนักงานสถิติแห่งชาติเปิดเผยว่า มีผู้ว่างงาน 476,000 คน เท่ากับ 1.2% เพิ่มขึ้นจากช่วงเดียวกันของปี 2559 จำนวน 85,000 คน เรื่องที่น่าตกใจก็คือ กลุ่มผู้จบระดับอุดมศึกษาหรือปริญญาตรีขึ้นไป ว่างงานมากที่สุด 253,000 คน เปรียบเทียบกับช่วงเดียวกันของปีก่อน บัณฑิตว่างงานเพิ่มขึ้น 57,000 คน

อัตราการว่างงาน 1.2% ของคนไทยโดยรวม ถือว่าเป็นอัตราการว่างงานที่ต่ำ เมื่อเปรียบเทียบกับอีกหลายประเทศ แต่การ ว่างงานของบัณฑิตกลายเป็นเรื่องปกติ แต่ยังมีเรื่องที่น่าตกใจยิ่งกว่า นั่นก็คือมีผู้จบการ ศึกษาปริญญาโท 5,800 คน หรือมหาบัณฑิตและผู้จบปริญญาเอกเป็นดุษฎีบัณฑิต 700 คน ลงทะเบียนในกลุ่มผู้มีรายได้น้อย เพื่อขอสวัสดิการจากรัฐ

มีผู้มีรายได้น้อยลงทะเบียนขอสวัสดิการจากรัฐ 14.1 ล้านคน ถูกตัดสิทธิไปเหลือ 11.6 ล้านคน ไม่ทราบกลุ่ม กลุ่มมหาบัณฑิตและ “กลุ่ม ดร.” ที่ขอความช่วยเหลือจากรัฐ มีรายได้เฉลี่ยประมาณเดือนละเท่าใด รัฐบาลจะแบ่งผู้มีรายได้น้อยเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มแรกมีรายได้ไม่เกินปีละ 30,000 บาท กลุ่มที่สองมีรายได้เกินปีละ 30,000 บาท แต่ยังเข้าข่ายได้รับสวัสดิการ

ตามระเบียบของทางราชการ ผู้ที่จบปริญญาตรีจะได้รับเงินเดือนขั้นต่ำ 15,000 บาท ปีละประมาณ 180,000 บาท ผู้จบโทและเอกจะต้องได้มากกว่านั้น เว้นแต่จะตกงาน หรือมีรายได้ต่ำกว่าเส้นความยากจน คือเดือนละ 2,492 บาท ข้อมูลเมื่อปลายปี 2557 ระบุว่ามีคนไทยที่มีรายได้ต่ำกว่าเส้นยากจน 8.4 ล้านคน สูงกว่าเส้นความยากจนเล็กน้อย 7.2 ล้านคน

รวมกลุ่มคนที่ยากจนและเกือบยากจนทั้งหมด 15.6 ล้านคน ส่วนใหญ่เป็นผู้ที่มีการศึกษาไม่มาก แต่ถ้าผู้มีการศึกษาสูงระดับปริญญาโทและเอก ต้องกลายเป็นคนจนบวกกับปัญหาบัณฑิตตกงาน ต้องถือว่าเป็นเรื่องใหญ่ จะต้องแก้ไขปัญหาเป็นการเร่งด่วน ด้วยการปฏิรูปประเทศในด้านต่างๆอย่างจริงจัง ไม่ใช่แค่การปฏิรูปบนแผ่นกระดาษ

อาจต้องปฏิรูปตั้งแต่ค่านิยมของสังคมไทย ที่พ่อแม่หรือผู้ปกครองนิยมส่งบุตรหลานให้เรียนสูงๆ เพื่อให้ได้ปริญญาบัตรในสาขาใดไม่เกี่ยง ขอเพียงแต่ให้ได้ปริญญา เพื่อให้มีเกียรติและศักดิ์ศรี รวมทั้งปฏิรูประบบการศึกษาที่ยังมีมรดกตกทอดระบบเก่าๆให้ลูกหลานเป็นข้าราชการ เป็นเจ้าคนนายคน และปฏิรูปสถาบันอุดมศึกษาให้ผลิตบัณฑิตตามความต้องการของสังคม.