ตอนที่ 3
นักรบกับนางแอบขำ ผักกาดได้แต่ยิ้มแหยปลงๆ นักรบจึงชวนกลับ สมกิจมองนางถามว่าคนสวยไม่ดูหรือ นักรบจ่ายเงินสมกิจแล้วแต่ผักกาดยังควานหาอยู่บอกว่าไม่มีแบงก์ร้อย นางเลยจ่ายแทน สมกิจรับเงินจากนางพลางมองหน้าถามว่า
“ตอนนี้เจออุปสรรคหนักอยู่ใช่ไหม แต่เรื่องทุกเรื่องมันก็จะผ่านไปนะ ระมัดระวังการตัดสินใจหน่อย ไอ้สิ่งที่คิดว่าอยากได้น่ะมันอาจจะไม่ดีอย่างที่คิด”
“ยังไงคะ”
“มองสิ่งที่เกิดขึ้นว่ามันเป็นการทดสอบนะคุณ ทุกอย่างมันเกิดได้มันก็ต้องดับได้ เพราะฉะนั้นไม่ว่าคุณจะเลือกทำอะไร ก็ขอให้ไตร่ตรองดีๆก่อน...นะ”
“ขอบคุณมากค่ะ” นางทำท่าจะลุกไป สมกิจบอกว่าเดี๋ยวแล้วแบมือ นางถามว่าอะไร สมกิจแค่ยิ้มนางก็เดาได้ หยิบเงินให้พึมพำ “แหม...นึกว่าจะดูฟรีให้เป็นวิทยาทานเสียอีก”
“ทุกอย่างบนโลกมันมีราคาครับ....เดี๋ยวสักวันคุณก็เข้าใจเองแหละ”
นางมองสมกิจงงๆ พอดีมือถือดังขึ้น นางเลยก้มดูว่าใครโทร.มา...
ooooooo
วันนี้ปฐพีกับพิมานนัดไปตีสควอชกัน แต่พิมานไม่มีแก่ใจจะเล่นเอาแต่จ้องโทรศัพท์หน้าเศร้า พอปฐพีถามก็คร่ำครวญว่าน้องคนสวยไม่รับโทรศัพท์เลย
ปฐพีถามว่าแม่ห้ามติดต่อไม่ใช่หรือ พิมานว่าใช่ แต่ตนห้ามใจตัวเองไม่ได้ ปฐพีพึมพำขำๆว่าเป็นเอามาก พิมานบ่นว่าเขาไม่เคยมีความรักไม่รู้หรอกว่าความรู้สึกเป็นยังไง
“นายรู้ได้ไงวะว่าเราไม่เคยรู้สึกแบบนั้น” ปฐพีพึมพำ พิมานตาโตถามว่าไปปิ๊งใครที่ไหนเมื่อไหร่หรือ
“เอ้า...มาตีสควอชกันซะที” ปฐพีเปลี่ยนเรื่องกลบเกลื่อนที่ Angel Airlines...วันนี้มีการทดสอบการปฏิบัติทุกขั้นตอนที่เหมือนกับการทำงานไฟลท์จริง
พอไวน์เจอนางก็เปิดฉากเยาะเย้ยว่านางแห้ว
ทั้งพิมานและปฐพี นางไม่อยากเอาเรื่องบอกว่าชีวิตตนมีเดิมพันอีกมากมายกำลังรออยู่ แต่ไวน์ก็ยังท้าเรื่องปฐพีว่าถ้าใครได้ใจปฐพีคนนั้นชนะ คนแพ้ต้องไสหัวไปจากสายการบินนี้ นางรับคำท้าทันทีด้วยเงื่อนไขเดียวกันว่า ถ้าไวน์แพ้ก็ต้องไสหัวออกไปเหมือนกัน
เมื่อนักรบกับผักกาดรู้ก็ประกาศหนุนนางเต็มที่ ทั้งสามยื่นมือออกไปวางทับกันเป็นสัญญาใจ
ไวน์ก็สั่งชะเอมให้ช่วยตน บอกว่าเกมนี้ตนจะขยี้มันให้แหลกเลย คอยดู!
การฝึกวันนี้ทุกคนทำได้ดี ปรียาประกาศข่าวดีว่าทุกคนสอบผ่านและจะได้เริ่มปฏิบัติงานจริงกันแล้ว นางภูมิใจมากนี่เป็นงานแรกที่ตนทำทุกอย่างด้วยตัวเองแล้วประสบความสำเร็จ ผักกาดให้กำลังใจว่า
“นาง...แกเป็นคนสวยแล้วก็มีความสามารถมากนะ แกต้องมั่นใจตัวเอง” นักรบก็เสริมว่า
“ช่าย...แกน่ะเพอร์เฟกต์เหมือนพวกฉันแหละเพราะฉะนั้นไม่มีอะไรในโลกนี้ที่เราสามคนจะผ่านไปไม่ได้”
ooooooo
วันนี้ปฐพีมาหาวิเวียนตามนัด เลขาของวิเวียนบอกว่าเธอยังไม่เข้ามาแต่ฝากขอโทษและนัดไปพบกันที่ร้านอาหารประมาณหนึ่งทุ่ม ปฐพีบอกว่าเย็นนี้ตนติดธุระ คุณวิเวียนสะดวกเมื่อไหร่นัดใหม่อีกทีแล้วกัน
ปฐพีเดินบ่นหงุดหงิดออกมาว่านัดมาแล้วไม่อยู่ จะโทร.ยกเลิกก็ไม่ได้
นาง นักรบและผักกาดเพิ่งออกจากร้านกาแฟในตึกสายการบินเพื่อแยกย้ายกันกลับบ้าน ออกมาก็เจอไวน์เดินผ่านมาพอดี ทั้งสองมองหน้ากันแว่บหนึ่ง พอดีนางได้รับโทรศัพท์จากพิมานเธอแกล้งรับสายเสียงหวานทันที “สวัสดีค่ะพี่พิมาน นางสบายดีค่ะ” ไวน์ได้ยินหันขวับมองตาขวาง
นางคุยกับพิมานอย่างอ่อนหวานทำทีนัดจะไปเที่ยวด้วยกัน ไวน์ได้ยินสะบัดไปอย่างแค้นใจ
นางไปที่รถแต่สตาร์ตไม่ติดมองหาคนช่วยเจอปฐพีที่หยิบหมวกติดวิกในรถมาใส่เล่นก็วิ่งเข้าไปขอความช่วยเหลือ เขาบอกว่าปาท่องโก๋ขายไม่ค่อยออกเลยมารับเป็นโชเฟอร์เพิ่งมาส่งเจ้านาย นางเลยขอติดรถไปด้วยเพราะรถตนเสีย เลยนั่งคุยกันในรถอย่างเพื่อนเก่า ขณะนั้นเองมือถือของนางดังขึ้น พอเห็นเป็นสายจากพิมานนางกดตัดทันที ปฐพีถามว่าทำไมไม่รับสาย










