เด็ดปีกนางฟ้า

รัศมีพยายามโทร.หาสร้อยศรี แต่ไม่ว่าโทร.กี่ครั้ง ไม่ว่าจะโทร.เข้าบ้าน โทร.เข้ามือถือก็ได้รับคำตอบจากจิตว่าไม่อยู่ ยังไม่กลับหรือออกไปแล้ว รัศมีเอะใจว่าเขาจะรู้ข่าวอะไรของเราหรือเปล่า ถามนางว่าเธอกับพิมานไปถึงไหนแล้ว

นางบอกว่าพิมานไม่ได้คบตนคนเดียว รัศมีบอกให้นัดเจอเขาคอยเอาอกเอาใจ บ่อยเข้าเดี๋ยวเขาก็รักเองแหละ นางคร้านจะชี้แจงเลยขอตัวไปทำงาน

วันนี้มีการฝึกที่ห้องโดยสารจำลอง ปรียาจัดคนและแบบทดสอบไว้ ผลปรากฏว่านางผ่านการทดสอบได้รับคำชมจากปรียา แต่ไวน์กลับถูกตำหนิที่มีปัญหากับผู้โดยสารที่ไม่ยอมให้เอากระเป๋าไว้ในช่องเก็บสัมภาระแต่จะวางไว้บนตักแทน

ที่บ้านนาง แม้จะมีปัญหาหนักหนาสาหัสแต่ทุกคนแม้แต่น้องได๋ก็เข้าใจและปรับตัวรับสภาพได้

วันนี้ไพรัชบอกรัศมีให้จดทะเบียนหย่ากัน แม้รัศมีจะรับไม่ค่อยได้แต่ก็จำยอมเมื่อไพรัชบอกว่าทำเพื่อความปลอดภัยของเธอกับลูก รัศมีถามว่าเมื่อไหร่เราจะพ้นจากสถานการณ์แบบนี้เสียที

“ใจเย็นๆคุณ ถึงเราจะล้มละลายผมก็จะไม่งอมืองอเท้าหรอก ยังไงก็ต้องหาทางทำมาหากิน เราทุกคนจะต้องรอด”

ส่วนน้องได๋ไปโรงเรียนวันแรกก็ซักถามปัญหากับครูมากมายบอกโรงเรียนเก่าสอนให้เด็กตั้งคำถาม ถูกครูบอกให้กลับไปเรียนที่เดิมเสีย ส่วนคุณวรวีครูก็ไม่ให้เอาไปเรียนด้วย

ไพรัชบอกว่าก่อนเราจะไปว่าครูเราต้องสำรวจตัวเองก่อนว่าน้องได๋อาจถามขัดจังหวะตอนครูกำลังพูดอยู่หรือเปล่า น้ำเสียงกระด้างหรือเปล่า ให้พูดเพราะๆ แล้วเรามาดูกันใหม่ว่าจะถูกครูดุอีกหรือเปล่า

“แล้วเรื่องคุณวรวีล่ะค่ะ” น้องได๋ข้องใจ รัศมีบอกลูกอย่างใจเย็นว่า

“ได๋...ลูกโตแล้วนะการจะเอาคุณวรวีไปโน่นไปนี่ด้วยน่ะแม่เข้าใจ แต่คนอื่นเขาก็จะมองว่าได๋ยังทำตัวเป็นเด็กไม่ยอมโต”

“อันนี้พ่อว่าอยู่ที่ได๋แล้วลูก ถ้าได๋อยากให้ทุกคนมองว่าได๋เป็นผู้ใหญ่พร้อมที่จะช่วยเหลือพ่อแม่ได้แล้วได๋ก็อาจจะต้องยอมให้คุณวรวีอยู่ที่บ้าน”

ทั้งพ่อและแม่ช่วยกันพูดจนน้องได๋เข้าใจ แล้วพ่อก็ถามว่าหิวหรือยังวันนี้พ่อจะโชว์ฝีมือ น้องได๋บอกว่าตนจะช่วยพ่อตีไข่ทำไข่เจียวอร่อยดี พอพ่อลูกไปเข้าครัว ป้าชุนก็ถามรัศมีว่า ตามสร้อยศรีเจอหรือยัง

“ฉันว่าเขาคงระแคะระคายเรื่องบ้านเราน่ะชุน” ป้าชุนถามว่าแล้วจะทำยังไง “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน”

เวลาเดียวกัน จิตรายงานสร้อยศรีว่ารัศมีโทร.มาหลายครั้งแล้วเห็นว่าติดต่อคุณหญิงทางมือถือก็ไม่ได้

“จะได้ยังไงล่ะฉันบล็อกเบอร์เขาไปแล้ว จิต...เธอยกหูโทรศัพท์บ้านออกไปเลยก็ได้นะ ฉันรำคาญ หรือจะทำอะไรก็ทำอย่าให้คนบ้านนั้นติดต่อมาได้อีกแล้วกัน”

สร้อยศรีกำชับจิต ขณะเดียวกันก็สั่งพิมานที่นั่งจิบชาอยู่ว่าห้ามติดต่อนางอีก พิมานอ้อนว่าตนชอบน้องเขาจริงๆ ก็ถูกปรามว่าผู้หญิงอย่างนางที่คิดจะปอกลอกกันแบบนี้หรือที่เขาจะอยู่ไปด้วยตลอดชีวิต ย้ำว่า

“ตั้งสติให้ดี หูตาสว่างแล้วก็ โทร.นัดหนูไวน์เขาบ้าง เรื่องเที่ยวจากนี้ก็เพลาๆลงหน่อย ถ้าจะไป แม่ให้ไปกับเฉพาะหนูไวน์เท่านั้น”

พิมานฟังแม่แล้วเซ็ง จิบชาไม่ลงอีกเลย...

ooooooo

วันนี้นักรบพาผักกาดกับนางไปที่ศาลเจ้าแม่ทับทิม บอกว่าที่นี่ศักดิ์สิทธิ์มากบนอะไรก็ได้อย่างนั้น นางถามว่าเราบนแล้วเจ้าแม่จะช่วยเราได้จริงหรือ ผักกาดบอกว่าอย่างน้อยก็เป็นตัวช่วยทางจิตใจไม่เสียหายอะไร

ปักธูปไหว้เจ้าแม่แล้ว ทั้งสามไปที่โต๊ะหมอดู หมอดูดูดวงให้นักรบ บอกว่า

“เรื่องงานการจะราบรื่นนะ แต่อีกไม่นานอาจจะไปสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่น” นักรบร้องอ้าว ถามว่ายังไงหรือหมอ หมอดูติงว่า “อย่าเรียกผมว่าหมอเลย ผมชื่อสมกิจ”

สมกิจทำนายว่านักรบจะมีปัญหาไปขัดใจกับคนใกล้ตัว ให้ระวังหน่อยเพราะคนที่ว่าเป็นคนมีบารมีด้วย นักรบถามว่าแล้วเรื่องความรักล่ะ

“เรื่องความรักกำลังมา...” นักรบดีใจร้องเยส! แต่พอสมกิจพูดต่อว่า “มากับความทุกข์” นักรบบอกให้พอ แล้วดึงมือกลับทันทีไม่อยากฟังต่อ

ส่วนผักกาด สมกิจบอกว่าอนาคตไปได้ไกลมาก ผักกาดคาดว่าตนจะได้เป็นแอร์ชัวร์ สมกิจบอกว่าไปได้ไกลกว่านี้อีกเพราะเธอเป็นคนมุ่งมั่น นักรบแทรกว่า “ทางการกิน” สมกิจมองหน้าผักกาดเตือนว่าลดลงบ้างก็ดีนะ เรื่องการกินน่ะ