ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

ชาติ ลำชี

SHARE

ณ ชายแดนประเทศเพื่อนบ้านของไทย ชาติ ลำชี กับป๋อง สองนายทหารหน่วยรบเฉพาะกิจกำลังปฏิบัติหน้าที่ซุ่มดูการส่งตัวเต็งกี่ อดีตนายทหารพรานจอมโหด นักโทษข้ามแดน

ชาติกับป๋องซ่อนตัวในดงไม้ทึบสูงจากด่านชายแดนไทย เพื่อหลบสายตาพวกตำรวจชายแดน ทั้งสองเฝ้ารออยู่นานจนกระทั่งมีรถจากประเทศเพื่อนบ้านแล่นมาใกล้ด่าน ชาติส่องกล้องไปใกล้ให้เห็นหน้าเต็งกี่

“นี่เหรอเป้าหมายของเรา”

“ใช่...ดูมันจ๋องๆนะ ของจริงเปล่าวะ”

“ไม่รู้สิ แต่ถ้าเลี่ยงได้ก็เลี่ยง อย่าไปพิสูจน์เลยจะดีกว่า”

การส่งตัวนักโทษข้ามแดนเป็นไปอย่างราบรื่น ชาติกับป๋องขับรถอีแต๋นของพวกชาวบ้านตามติดระแวด ระวังอย่างดีเพราะกลัวมีเหตุชิงตัวนักโทษ แต่ตามสักพักใหญ่ก็ยังไม่พบความผิดปกติ

ป๋องรอจนเมื่อย อดบ่นไม่ได้ “ต้องขับตามไปถึงไหนวะเนี่ย”

“อีกไม่กี่โลหรอก...ถ้าจะมีคนลงมือก็ต้องช่วงนี้แหละ เลยไปไม่มีโอกาสแล้ว”

“คงไม่มีอะไรมั้ง นี่กลางวันแสกๆ”

“ไม่มีอะไรก็ดี งานง่ายๆสบายๆน่ะฉันชอบอยู่แล้ว”

จบคำของชาติก็มีรถสิบล้อโผล่พรวดจากข้างทางขับจี้รถขนนักโทษ เต็งกี่รอจังหวะนี้อยู่แล้ว ปลดล็อกกุญแจมือและจัดการตำรวจที่เฝ้าอารักขาจนหมอบ ชาติเห็นท่าไม่ดี เร่งป๋องให้ขับรถอีแต๋นให้เร็วขึ้น

“ไอ้ป๋อง...พวกมันลงมือแล้ว ไหนบอกแต่งเครื่องมาแล้ว...เร็วๆสิวะ”

“เดี๋ยวสิโว้ย ขอเวลาทำรอบแป๊บนึง”

“ไม่ทันแล้ว ฉันวิ่งไปเร็วกว่า”

“ใจเย็นโว้ย...มาแล้วๆ”

ชาติเตรียมกระโจนไปรถขนนักโทษ แต่ช้ากว่าพวกคนร้ายที่ชิงตัวเต็งกี่ไปได้ ชาติไม่ยอมแพ้ปาระเบิดมือยับยั้งการหลบหนี และเกือบพลาดท่าเต็งกี่ถ้ารถจะไม่เกิดอุบัติเหตุแล่นไปชนต้นไม้ข้างทางเสียก่อน!

เต็งกี่สลบเหมือดเพราะแรงอัดจากการชนต้นไม้ ชาติถอนใจโล่งอก จัดแจงมัดตัวนักโทษข้ามแดนไปให้พวกตำรวจ แต่ไม่ยอมปรากฏตัวให้เห็น นอกจากทิ้งจดหมายไว้

“ล็อกให้แน่นหนาที่สุด ถ้ามันหลุดมาอีกจะไม่ช่วยจับแล้วนะเว้ย...จาก ช.ล.ช.”

ooooooo

แพทย์หญิงสาลินีลูกสาวคนสวยของเศรษฐีใหญ่ ศุภชัย วิรุณรอง นั่งอ่านแฟ้มคนไข้ในห้องตรวจด้วยท่าทางนิ่งสงบ ก่อนฉุนกึกเมื่อถูกคนไข้สาวใหญ่รายล่าสุดสบประมาท

“อะไรเนี่ย...ฉันบอกว่าขอตรวจกับอาจารย์หมอ ให้หมอเด็กๆอย่างงี้มาตรวจฉันได้ไง”

“นี่ก็อาจารย์หมอนะคะ เคยสอนนักศึกษาแพทย์มาแล้วค่ะ”

“สอนผ่ากบล่ะสิ”

“สอนผ่าอึ่งอ่างค่ะ เพราะฉะนั้นไม่ต้องห่วง หมอตรวจคุณได้แน่ๆค่ะ”

คนไข้สาวใหญ่หน้าตึง โวยวายเสียงดัง

“นี่! หาว่าฉันเป็นอึ่งอ่างเหรอ พูดจาแย่มากนะ คิดว่าตัวเองเป็นใครเหรอ”

“หมอชื่อสาลินีค่ะ”

“ฮึ...ฉันไม่ได้อยากรู้จักหล่อนหรอก หล่อนต่างหากที่ต้องรู้ว่าฉันคือใคร”

สาลินีไม่สะทกสะท้าน คว้าแฟ้มคนไข้สาวใหญ่มาขานชื่อ

“คุณโฉมเฉลา ศักดิ์ศิริวิริยะพัฒนาตระกูล อ๋อ...จำนามสกุลได้ หมอรู้จักคุณพัฒนา นามสกุลเดียวกับคุณ”

“รู้จักผัวฉันก็แปลว่าเธอยังพอมีระดับอยู่บ้าง”

“รู้จักผ่านทางคุณพ่อน่ะค่ะ เมื่อวานคุณพัฒนามาขอผัดผ่อนชำระหนี้กับคุณพ่อ”

คำว่าชำระหนี้ทำให้คนไข้สาวใหญ่ชะงัก ก่อนหน้าซีดเผือดเมื่อรู้ว่าสาลินีคือลูกสาวคนเดียวของศุภชัย เจ้าหนี้รายใหญ่ของสามี ท่าทางกร่างก่อนหน้าเปลี่ยนไปทันที กลายเป็นพะเน้าพะนอเอาใจเพราะกลัวหนี้จะเพิ่ม!

สาลินีชินชาเสียแล้วกับการถูกสบประมาทโดยคนไข้ ใบหน้าอ่อนใสและท่าทางเหมือนคุณหนูเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อของเธอทำให้หลายคนเข้าใจผิดคิดว่าเธอจะรักษาใครไม่ได้ และนอกจากคนไข้สาวใหญ่เมื่อเช้า เวลาต่อมาก็มีชายหนุ่มสองคนท่าทางกวนประสาทมาค่อนแคะความสามารถของเธออีก

ชาติ ลำชี กับป๋อง เพื่อนคู่หูและนายทหารหน่วยเฉพาะกิจนั่นเองที่แวะมาโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังแห่งนี้เพื่อทำแผล โดยเฉพาะป๋องที่มีบาดแผลบนหัวเพราะถูกชาติเหยียบระหว่างสู้กับพวกเต็งกี่

สาลินีมาทำแผลแทนแพทย์เวรท่านอื่นที่ไม่ว่าง แต่ถูกชาติมองมาด้วยแววตาไม่เชื่อถือ แพทย์สาวมาดคุณหนูไม่ยี่หระ แต่หันไปถามพยาบาลเวรที่เข้ามาช่วย

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"คิมเบอร์ลี่" เก็บอารมณ์ไว้ไม่อยู่ ออกแรงปะทะ "น้ำหนึ่ง" ใน "สองเสน่หา"

"คิมเบอร์ลี่" เก็บอารมณ์ไว้ไม่อยู่ ออกแรงปะทะ "น้ำหนึ่ง" ใน "สองเสน่หา"
6 พ.ค. 2564

06:31 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพฤหัสที่ 6 พฤษภาคม 2564 เวลา 19:08 น.