สุภาพบุรุษชาวดิน

วศินขอบคุณหมอเอ่ยปากฝากน้องสาวตนด้วย แต่พอเดินออกมาก็เจออินทัชพอดี อินทัชถามว่าเรียบร้อยไหม วศินบอกว่าหมอให้แตนรักษาดูอาการอย่างใกล้ชิดที่นี่อีกสักพัก

“ก็ดีเหมือนกัน พี่แตนจะได้หาย” วศินถามว่าแล้วหนูดีเป็นยังไงบ้าง “ไปคุยในรถเถอะพี่ เดี๋ยวจะถึงมืด” วศินพยักหน้าแล้วเดินไปขึ้นรถด้วยกัน

ooooooo

หลังจากเอาลลิดาทิ้งน้ำแล้ว สุดาวรรณถามม้าเหล็กว่าแน่ใจนะว่ามันตายแล้ว

ม้าเหล็กรับรองว่าตายแน่ และตอนนี้ตนกำลังให้ลูกน้องส่วนหนึ่งตามหาศพอยู่ ส่วนตนก็มาค้นที่คอนโด หาและทำลายหลักฐานที่จะสาวถึงคุณสุกับคุณอ้นตามคำสั่งอยู่

สุดาวรรณย้ำว่าอย่าให้กล้องหรือคนที่คอนโดจับได้เด็ดขาด ม้าเหล็กบอกว่าไม่ต้องห่วง ถึงถูกจับได้ตนก็จะไม่ให้ถูกสาวไปถึงตัวคุณสุแน่

พอสุดาวรรณวางสายจากม้าเหล็ก หันมาก็ตกใจเมื่อเจออ้นยืนฟังอยู่เงียบๆ ดุอ้นว่าทำไมมาไม่ให้สุ้มเสียง แม่ตกใจหมด อ้นไม่สนใจ แต่ถามว่า “ตกลงลิดาตายแล้วใช่ไหมครับแม่”

สุดาวรรณบอกว่าใช่และจะไม่มีหลักฐานอะไรมาเล่นงานเราได้อีก ลูกไม่ต้องกลัว อ้นบอกว่าตนไม่ได้กลัว ถึงพ่อจับได้ตนก็ไม่กลัว แต่...“ที่ผมไม่เข้าใจคือทำไมแม่ต้องทำอะไรรุนแรงขนาดนี้ด้วย”

“แม่บอกลูกแล้วใช่ไหมอ้น แม่จะไม่ยอมเสียอะไรอีกแล้ว แม่ยอมมากเกินไปแล้ว ลูกเลิกรู้สึกผิดได้แล้ว เราต้องเดินหน้าต่อไป” อ้นถามว่าแม่แน่ใจได้ยังไงว่าพ่อจะไม่สงสัยเรา “ถึงสงสัยก็ทำอะไรไม่ได้ ในเมื่อเขาไม่มีหลักฐาน” สุดาวรรณบอก ยิ้มอย่างมั่นใจ

ooooooo

เพราะสรวิชญ์มีข้อสงสัยบางอย่างแต่เรียกลลิดามาพบไม่ได้ จึงให้ทนายสมชาติตามหาให้ แต่ทนายสมชาติก็ตามไม่เจอไม่ว่าจะจากเพื่อนหรือจากครอบครัว

สรวิชญ์สงสัยว่าลลิดารู้ตัวแล้วหนีไปแล้วหรือเปล่า ก็พอดีอ้อที่สรวิชญ์ให้คนไปตามมาเคาะประตู สรวิชญ์ถามว่าอ้อเป็นเพื่อนกับลิดา พอรู้ไหมว่าเขาพักอยู่ที่ไหน อ้อถามว่าลิดาไม่มาทำงานหรือ

“ใช่ โทร.ไปก็ติดต่อไม่ได้ พอดีพ่อมีเรื่องงานอยากถามเขาหน่อย” อ้อบอกว่าตนก็ไม่รู้เพราะลิดาก็ไม่อยากให้ใครรู้ที่อยู่ “งั้นเหรอ แล้วอ้อรู้ไหมว่าเขาสนิทกับใครบ้างในบริษัท”

อ้อบอกว่านอกจากตนกับหนูดีแล้วก็ไม่เห็นลิดาสนิทกับใครยกเว้นพี่อ้น ทีแรกก็คิดว่าเขาคิดกับพี่อ้นเหมือนพี่ชายเพราะพี่อ้นเป็นพี่ชายอ้อ แต่หลังๆ มานี่รู้สึกแปลกๆเหมือนลิดาหึงพี่อ้น ยกตัวอย่างว่า

“อย่างวันงานการเปิดตัวแคมเปญการกุศลของเจ้าอินมงคลนั่นลิดาก็ดูไม่พอใจมากที่เห็นหนูดีกับพี่อ้นเป็นพรีเซนเตอร์งาน เอาจริงๆอ้อเริ่มสงสัยว่าลิดากับพี่อ้นต้องมีอะไรกันแน่ๆ แต่อ้อก็ไม่กล้าบอกใครเพราะไม่อยากให้มีปัญหากันน่ะค่ะ”

สรวิชญ์ฟังแล้วพอปะติดปะต่อเรื่องราวได้ เขาถอนใจยาว...อ้อจึงเล่าต่อว่า

“อีกอย่างนึง เมื่อวานนี้อ้อสังเกตเห็นลิดาท่าทางไม่สบายใจเอามากๆ เหมือนมีอะไรในใจแน่เลยค่ะ”

ฟังถึงตรงนี้สรวิชญ์แน่ใจว่าลลิดารู้ตัวและหนีไปแล้ว อ้อถามพ่อว่าเรื่องลิดาสำคัญมากไหม? สรวิชญ์พยักหน้า บอกอ้อว่าถ้าติดต่อลิดาได้ก็บอกให้มาพบพ่อหน่อย บอกเขาว่ามีอะไรคุยกันได้พ่อจะช่วย ขอแค่พูดความจริงเท่านั้นพอ

อ้อรับปากแล้วบอกว่าตนกำลังจะพาลูกทัวร์ไปที่ไร่ชาของพี่วศิน คุณพ่อมีอะไรฝากถึงพี่วศินหรือคุณอาไหม สรวิชญ์ส่ายหน้าบอกว่าตนอยากคุยกับวศินด้วยตัวเอง อ้อจึงขอตัวไปเก็บกระเป๋าเตรียมเดินทาง

สรวิชญ์อวยพรให้อ้อเดินทางปลอดภัย แล้วถามทนายสมชาติว่าเอายังไงต่อไปดี?

ทนายสมชาติเสนอให้ส่งคนออกหาลลิดาเผื่อได้หลักฐานอะไร ตนจะลองดูทางคุณสุกับคุณอ้นเอง แต่ทนายไม่อยากเชื่อว่าเรื่องนี้อ้นจะมีส่วนเกี่ยวข้องด้วย กระนั้นสรวิชญ์ก็หนักใจ

ooooooo

หลังจากสุดาวรรณจัดการกับลลิดาแล้ว อ้นก็กลุ้มและกังวล ไปนั่งดื่มในร้านเหล้าก็เกิดภาพหลอนว่าลิดามายิ้มทักทาย ใบหน้าเธอซีดเหมือนผี แต่พอเพ่งมองดีๆกลายเป็นสาวนักเที่ยวคนอื่น

อ้นทั้งเซ็งทั้งกลัวจึงโทร.เรียกวัฒน์ให้มาแฮงเอาต์ เป็นเพื่อน แต่วัฒน์ปฏิเสธเพราะพรุ่งนี้ต้องไปทำงานแต่เช้า อ้นไม่เชื่อดักคอว่าอย่ามาโกหกอยู่กับผู้หญิงสิท่า

“วัฒน์พูดจริงพี่อ้น เดี๋ยวนี้บ้านวัฒน์ไม่ได้มีตังค์เหมือนเมื่อก่อนแล้ว ถ้าไม่ทำงาน วัฒน์จะ

เอาเงินที่ไหนใช้ แถมยังมีหนี้ของพี่อีก วัฒน์ไม่อยากรบกวนคุณแม่แล้ว” อ้นถามว่านี่แกคนเดิมหรือเปล่า ไม่อยากเชื่อเลย “ก็วัฒน์คนเดิมนี่แหละพี่อ้น พักนี้คุณแม่วัฒน์เครียดมาก วัฒน์แค่อยากเปลี่ยนแปลงตัวเองให้แม่สบายใจ”

“ไหนแกบอกว่าแกเกลียดไอ้วศิน อยากเอาชนะมัน แล้วแกจะไปทำงานเป็นลูกน้องมันเนี่ยนะ”

“ก็เพราะวัฒน์อยากเอาชนะไง วัฒน์ถึงต้องทำตัวเองให้ดีขึ้นแบบนี้ พี่อ้นก็เหมือนกันนะ ถ้าอยากเอาชนะใครก็ควรทำชีวิตตัวเองให้ดีขึ้นดีกว่า แบบนี้ถึงจะเป็นการเอาชนะคนที่เราเกลียดได้อย่างสะใจที่สุด”

“แกคิดได้ขนาดนี้เลยเหรอ”

“เปล่า พ่อวัฒน์สอนไว้”

อ้นบอกวัฒน์ว่าอย่าเอาตัวเองมาเปรียบเทียบกับตน ชีวิตตนดีอยู่แล้ว วัฒน์เซ็งบอกว่างั้นก็แค่นี้ตนง่วงแล้วและพี่อ้นเมาแล้วอย่าขับรถล่ะ พูดแล้ววางสายเลย อ้นสบถ “บ้าเอ๊ย!!”