สุภาพบุรุษชาวดิน
ตอนที่ 13
ขณะนั้นเอง ทั้งสองเห็นอาร์ตกับเพื่อนเดินตามลูกน้องทองเติมไป อ้อตื่นเต้นที่เห็นอาร์ต วัฒน์ขำว่าทำอย่างกับไม่เคยเห็นน้องตัวเอง อ้อจึงบอกว่าอาร์ตหนีออกจากบ้านไป ทั้งสองจึงรีบตามอาร์ตไป เห็นอาร์ตไปพบทองเติม วัฒน์ตกใจบอกอ้อว่านี่มันตัวร้ายเลย เคยเห็นอาร์ตไปหามันที่บ่อนบ่อยๆ
พอทองเติมเจออาร์ตกับเพื่อนก็ถามว่าอยากเจอตนเรื่องอะไร เพื่อนอาร์ตบอกว่าเรามีของมาขาย พออาร์ตหยิบกล่องเครื่องประดับที่ขโมยแม่มาเปิดให้ดู ทองเติมตาลุก อาร์ตถามว่าให้เท่าไหร่ ทองเติมเล่นเล่ห์บอกให้ไปคุยกันที่อื่นตรงนี้คนเห็น แล้วพาอาร์ตกับเพื่อนเดินไป อ้อกับวัฒน์รีบตาม
ทองเติมพาอาร์ตกับเพื่อนเดินไปที่ลานจอดรถเปลี่ยวในห้างจนถึงรถตู้ที่จอดอยู่ อาร์ตร้อนใจถามว่า
“นี่ตกลงว่าไง ให้เท่าไหร่ ถ้าให้น้อย ฉันไม่ ขายนะ”
“ก็ให้ราคาเท่ากับหนี้ยาของพวกมึงนั่นแหละ”
อาร์ตถามเพื่อนว่าติดค่ายามันเหรอ เพื่อนบอกว่าเปล่าตนจ่ายสดตลอด ขณะทั้งสองกำลัง
สอบถามกัน ทองเติมก็สั่งลูกน้อง “จับพวกมันขึ้นรถ!!” อาร์ตกับเพื่อนพยายามดิ้นรนแต่ก็ถูกมันจับยัดขึ้นรถไปจนได้
อ้อจะออกไปช่วยน้อง วัฒน์ห้ามไว้บอกว่า
อันตราย แต่ตนรู้ว่าพวกมันจะเอาทั้งสองไปไหน ให้รีบตามไปกัน ทั้งสองตามไปจนถึงโกดังหลังบ่อน เห็นพวกมันลากอาร์ตกับเพื่อนเข้าไปในโกดัง
“พี่วัฒน์รู้ได้ไงว่าพวกมันจะพาอาร์ตมาที่นี่”
“พี่เคยสนิทกับไอ้ทองเติม แล้วเคยเห็นมันมาที่นี่บ่อยๆ เลยเดาว่ามันน่าจะพาอาร์ตกับเพื่อนมาที่นี่”
อ้อถามว่าทำไมวัฒน์คบคนไม่ดี วัฒน์บอกว่าเลิกแล้ว อ้อถามว่าแล้วจะเอายังไงต่อ วัฒน์บอกให้แจ้งตำรวจ อ้อบอกไม่ได้ เพราะอาร์ตติดยาแถมยังขโมยของที่บ้านมาอีก ถ้าแจ้งตำรวจอาร์ตหมดอนาคตแน่
“อ้าว...แล้วจะทำยังไง”
“หาคนอื่นช่วย”
“ใคร??”
อ้อยังไม่ตอบ
ทองเติมสั่งลูกน้องมัดอาร์ตกับเพื่อนไว้ในโกดัง ทั้งสองโวยวายให้ปล่อย ถามว่าจับพวกตนมาทำไม
ทองเติมกำลังดูเครื่องประดับที่อาร์ตเอามาตาแววอยู่ รำคาญเสียงโวยวาย สั่งลูกน้อง
“เฮ้ย...เอายาให้มันแดกๆไปจะได้เงียบ”
ลูกน้องไปหยิบเข็มฉีดยา อาร์ตกับเพื่อนเลยเงียบ ส่วนทองเติมไปหยิบกระเป๋าใส่ยาเสพติดมาเปิดให้ดู
“ไอ้หนู ฉันจะให้ยาพวกนี้แกทั้งหมด แต่แกต้องร่วมมือกับฉัน”
“หมายความว่าไง” อาร์ตถาม ทองเติมยิ้มเจ้าเล่ห์ แต่ไม่ตอบ
วันเดียวกันนี้ พวงมณีก็ไปหาสุดาวรรณ คุยกันครู่เดียวสุดาวรรณก็โวยวายว่าไอ้อาร์ตมันไปมีเรื่องกับพวกนักเลงเหรอ พวงมณีอ้อนวอนขอให้ช่วยอาร์ตถือว่าตนขอยืมก่อนก็ได้
สุดาวรรณถามว่าทำไมไม่ไปขอพี่สรวิชญ์ พวงมณีบอกว่าติดต่อไม่ได้เลย สุดาวรรณตอบอย่างเลือดเย็นว่า “งั้นก็รอไปสิ”
“แต่พวกมันขู่ว่าถ้าไม่โอนเงินให้มันภายใน 1 ชั่วโมง มันจะทำร้ายตาอาร์ต นะคะคุณพี่ ช่วยตาอาร์ตหน่อยนะคะ”
“ลูกเธอไม่ใช่ลูกฉัน เธอเป็นแม่ก็หาทางช่วยลูกเองสิ” พูดแล้วเดินหนีไปอย่างไม่แยแส
“คุณพี่คะ...คุณพี่...” พวงมณีพยายามอ้อนวอนแต่สุดาวรรณไม่แม้แต่จะหันมอง “ใจดำจริงๆ...โธ่อาร์ต แม่จะช่วยแกได้ยังไง??”
ooooooo
สรวิชญ์ไปหาวศินที่บ้าน วศินบอกว่าคนของตนเอาหลักฐานนี่มาให้ พลางยื่นซองเอกสารที่ได้จากลลิดาให้ สรวิชญ์เปิดดูเห็นหลักฐานการทุจริตที่ลลิดาทำ ทั้งหมดเป็นการโอนเงินเข้าบัญชีส่วนตัวของสุดาวรรณ
“เป็นอย่างที่คิดจริงๆ แล้วตอนนี้ลิดาอยู่ไหน”
วศินบอกว่าเธออยู่ในที่ปลอดภัยเพราะเธอถูกลอบฆ่าปิดปาก เห็นสรวิชญ์ตกใจ วศินถามว่า คุณคงไม่ถามนะว่าฝีมือใคร สรวิชญ์ไม่ถามแต่ขอพบลลิดา วศินจึงให้อินทัชเปิดประตูให้ลลิดาเข้ามา
หลังจากนั้นไม่นาน วศินเดินออกมาส่งสรวิชญ์ ถามว่า
“คุณโอเคนะครับ” สรวิชญ์พยักหน้า “ให้ผมไปส่งคุณที่บ้านดีกว่า” สรวิชญ์บอกว่าไม่เป็นไร วศินถามอีกว่า “ไหวแน่นะครับ”
สรวิชญ์พยักหน้า ก็พอดีมือถือของวศินดังขึ้น สรวิชญ์บอกให้เขารับสายก่อนเถอะ
พอวศินกดรับ ทักปลายสาย “ว่าไงครับน้องอ้อ...”
พอสรวิชญ์รู้ว่าเป็นสายจากอ้อก็หันฟังอย่างสนใจ แต่พอวศินฟังปลายสายอึดใจเดียวก็อุทานตกใจ
“อะไรนะ!! อาร์ตถูกนายทองเติมจับตัวไป!!!!”
ทั้งวศินและสรวิชญ์ตกใจมากกับข่าวนี้
ooooooo
