ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

สุภาพบุรุษชาวดิน

SHARE

รถแล่นเข้าสู่ “ไร่เวียงชาวดิน” แล้ว...อินปันที่ขับรถอยู่บอกอังกาบกับวศินว่า

“พอหนูอองตองรู้ว่านายแม่กับพ่อเลี้ยงจะกลับมาวันนี้ ก็ดีใจใหญ่เลยครับ”

“ฉันไม่อยู่หลายวัน ยัยตัวเล็กคงซนน่าดู” อังกาบพูดอย่างคิดถึงและเอ็นดู

หนูดีมองบรรยากาศไร่ชาที่กว้างใหญ่ร่มรื่นสวยงามอย่างตื่นตาตื่นใจ วศินเห็นแล้วยิ้ม

“ผมดีใจนะครับที่คุณชอบที่นี่”

“ฉันยังไม่ได้บอกเลยว่าชอบ” ทำเสียงขุ่นแต่หน้ายิ้มอิ่มเอิบเลยถูกจับผิดจนเถียงไม่ออกว่า

“ก็สายตาคุณมันบอก”

พออินปันจอดรถ เสียงเล็กๆใสๆก็ร้องอย่างดีใจ “คุณพ่อ...” ทุกคนหันมองเห็นอองตองกับแตนวิ่งมา อองตองโผกอดวศิน เขาอุ้มขึ้นหอม

“ว่าไงสาวน้อย คิดถึงพ่อไหมคะ”

แตนเดินมามองหนูดีด้วยหางตาชิงตอบแทนอองตองว่า “คิดถึงสิคะ แตนกับลูกคิดถึงพี่วศินที่สุดเลย”

ทุกคนมองหน้ากันกับคำพูดแปลกๆของแตน เว้นแต่หนูดีที่เข้าใจว่าทั้งสองมีความสัมพันธ์กัน อังกาบหยอกและหอมแก้มอองตองอย่างคิดถึง แล้ว วศินจึงบอกให้อองตองสวัสดีหนูดี อองตองมองหน้าหนูดีแล้วมองหน้าแตน นึกถึงที่แตนบอกก่อนที่พวกเขาจะมาว่า

“จำไว้นะอองตอง ผู้หญิงที่มากับคุณพ่อเป็นคนไม่ดี...เขาจะมาแย่งคุณพ่อไปจากอองตอง” ถามว่าอองตองโอเคไหม อองตองส่ายหน้าว่าไม่โอเค “ถ้างั้นเราต้องร่วมมือกัน ช่วยกันไล่ผู้หญิงคนนี้ออกไปดีไหม”

อองตองหวงพ่อ เมื่อถูกแตนเสี้ยมก็พยักหน้าทันที

พอวันนี้พ่อบอกให้มาสวัสดีผู้หญิงคนนั้น บอกอองตองว่า “น้าหนูดีจะมาช่วยคุณพ่อทำงานจ้ะ สวัสดีคุณน้าเขาสิครับลูก”

อองตองค่อยๆเดินไปหา หนูดีย่อตัวลงยิ้มทักทายแต่อองตองกลับผลักหนูดีล้ม ตะโกนใส่หน้า

“นังแม่มด!!” แล้ววิ่งหนีไป ทุกคนตกใจ

อังกาบ อินทัช อินปัน รีบวิ่งตามอองตองไป

วศินเข้าประคองหนูดีขึ้นมาถามว่าเป็นอะไรไหม หนูดีบอกว่าไม่เป็นไร ให้รีบไปดูลูกเขาเถอะ วศินจึงฝากแตนให้ดูแลหนูดี แล้วตัวเองรีบตามไปดูอองตอง เดินไปก็บ่นอุบอิบ เป็นอะไรของแกเนี่ย...

เมื่ออยู่กันสองคน แตนเดินเข้าหาหนูดีมองหน้า พูดปราม

“ถ้าคิดว่าคุณจะแย่งพี่วศินไปจากฉันได้ง่ายๆเหมือนเมื่อสิบปีก่อน คุณคิดผิด!! นี่มันแค่เริ่มต้นเท่านั้น ถ้าคุณไม่อยากเจ็บมากกว่านี้ก็กลับไปซะตั้งแต่ตอนนี้”

“แตน เธอกำลังเข้าใจผิด ฉันมาที่นี่เพื่อมาทำงานจริงๆ”

“ฉันเตือนคุณแล้วนะ” แตนเสียงเข้มแล้วเดินไปเลย

หนูดีนึกถึงคำเตือนของแม่ที่ว่าวศินมีแตนอยู่แล้ว อย่าไปหลงกลมันอีก แล้วบอกกับตัวเองว่า

“หนูดีจะไม่ลืมค่ะ ว่าหนูดีมาที่นี่เพื่ออะไร หนูดีจะไม่ยอมเจ็บอีกแล้ว...จะไม่เจ็บอีกครั้งแล้ว”

ooooooo

วศินตามไปเห็นอังกาบกำลังพยายามคุยกับอองตองที่นั่งหน้ามุ่ยอยู่ เขาบอกอังกาบว่าเดี๋ยวตนคุยเอง

อังกาบจึงไปดูห้องพักของหนูดีไม่รู้ว่าแตนเตรียมหรือยัง

แตนพาหนูดีไปดูห้องพักซึ่งเป็นห้องพักแขกชั้นล่าง พาดูห้องแล้วถามว่าผิดหวังไหมที่ไม่ได้นอนห้องใกล้พี่วศิน หนูดีพยายามอดกลั้น ยังถูกแตนพูดดูแคลนว่า

“เป็นแค่ลูกจ้างมาทำงานใช้หนี้ ได้นอนในบ้านเจ้านายก็ดีเกินฐานะตัวเองแล้วนะ อย่าคิดหวังสูง!”

พอดีอังกาบมาถึงถามแตนว่าทำไมจัดห้องให้คุณหนูดีที่นี่ ห้องชั้นบนก็ว่างอยู่ แตนตะแบงว่า ก็หนูดีเป็นแขก แขกก็ควรอยู่เป็นที่เป็นทาง

“ไม่เอา...หนูดีน่ะเขาเป็นแขกคนพิเศษของวศิน ไป...ไปจัดห้องชั้นบน”

แตนท่าทางไม่พอใจ หนูดีเลยชิงพูดว่าไม่เป็นไรนอนที่ห้องนี้ดีกว่า พอดีตนไม่ค่อยชอบขึ้นบันไดแล้วก็ชอบทำงานดึกด้วย จะได้ไม่ไปรบกวนคนอื่น อังกาบว่าถ้าหนูดีชอบก็โอเค แต่ขาดเหลืออะไรบอกแตนได้เลย

หนูดียิ้ม แตนชักสีหน้าไม่พอใจ อังกาบที่อาบน้ำร้อนมาก่อนมองออกว่าหนูดีเกรงใจแตน...

ฝ่ายวศินนั่งคุยกับอองตอง แต่อองตองหมางเมินขยับหนีจนเกือบตกโซฟา วศินถามว่างอนพ่อที่ไปทำงานนานเหรอ เอาตุ๊กตาหมีที่ซ่อนไว้ออกมายื่นให้ อองตองชำเลืองดู แต่ทำท่าไม่สนใจ

วศินจึงง้อบอกว่าดีกันนะ แกล้งเอานิ้วเขี่ยแก้ม จี้เอว จนอองตองหัวเราะคิกแล้วฉวยตุ๊กตาหมีไป เอ่ย “ขอบคุณค่ะ”

วศินถามว่าหายโกรธพ่อแล้วหรือ อองตองบอกว่าไม่ได้โกรธคุณพ่อแต่อองตองไม่ชอบเขา วศินถามว่าหนูดีหรือ เขาเพิ่งมาเองก็ไม่ชอบแล้วหรือ อองตองพยักหน้าบอกว่า เพราะเขาจะมาแย่งคุณพ่อไป

วศินบอกว่าไม่จริง เขามาทำงานให้พ่อต่างหาก บอกว่า

“อองตองฟังพ่อนะลูก ไม่มีใครแย่งพ่อไปได้หรอก พ่อรักลูกนะคะยกเว้นแต่ว่า...ลูกทำตัวไม่น่ารัก พ่อก็จะผิดหวังเสียใจ อย่างเมื่อกี๊นี้พ่อก็เสียใจแล้วก็อายมากๆ เวลาอองตองทำตัวไม่น่ารักนี่คนอื่นเขาก็ต้องมองว่าพ่อไม่ดี ไม่สอนลูก”

“อองตองขอโทษค่ะ ต่อไปจะไม่ทำอีกแล้ว”

“ไม่เป็นไรค่ะ อองตองรู้ตัวว่าทำผิด พ่อก็ดีใจแล้ว ยกโทษให้ลูก แต่มีอีกคนที่หนูต้องไปขอโทษด้วยนะคะ”

อองตองพยักหน้า วศินยิ้มอย่างรักและเอ็นดู...

ooooooo

พอเข้าห้อง หนูดีก็หนักใจว่ามาถึงก็เจอทั้งลูกทั้งเมียพ่อเลี้ยงเล่นงานเสียแล้วจะอยู่ได้นานแค่ไหนเนี่ย

แล้วก็ชะงักเมื่อมีเสียงเคาะประตูพอเปิดประตูรับก็เห็นอังกาบยืนอยู่ หนูดีถามว่าคุณน้ามีอะไรหรือเปล่า

อังกาบพูดอย่างผู้ใหญ่ว่า เมื่อกี้น้าดูออกว่าหนูเกรงใจแตน แต่ตอนนี้เราอยู่กันแค่สองคนบอกมาตรงๆได้เลย ถามว่า “หนูอยู่ห้องนี้ได้จริงๆเหรอจ๊ะ น้าว่ามันเล็กไปหน่อย”


นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“แจนจัง” ไอดอลวัยใส พลิกรับบทแม่ตั้งท้อง

“แจนจัง” ไอดอลวัยใส พลิกรับบทแม่ตั้งท้อง
29 มี.ค. 2563
07:30 น