สารวัตรใหญ่
ตอนที่ 9
เมื่อไปถึงเห็นรถดับเพลิงยังอยู่ และพนักงานดับ–เพลิงกับตำรวจกำลังเคลียร์สถานที่...คำแพง พิทยาธรและทุกคนกรูเข้าไป พิทยาธรถามกอบเกียรติกับพจนารถว่าสารวัตรอยู่ไหน
“พอดีได้รับแจ้งเหตุมีคนตายแถวริมบึงน้ำเสี้ยว สารวัตรเลยไปที่โน่น”
“ที่นี่ไม่มีอะไรแล้วครับคุณนาย เหลือแค่เคลียร์พื้นที่นิดหน่อย” พจนารถพูดกับคำแพง
“มีอะไรให้พวกแม่บ้านช่วยบอกเลยนะคะ ยังไงพรุ่งนี้จะมาช่วยทำความสะอาดพื้นที่ให้อีกรอบ”
“ผมขอตัวก่อนนะครับ จะตามไปดูที่เกิดเหตุกับสารวัตร” พิทยาธรบอกกล่าวคำแพงแล้วรีบเดินไปขึ้นรถมอเตอร์ไซค์ของตัวเอง
เมื่อกลุ่มของใหญ่ไปถึงจุดเกิดเหตุบริเวณริมบึงน้ำเสี้ยว มนัสกับปรีชาสองนักข่าวก็เพิ่งมาถึงเหมือนกัน สองคนเตรียมทำหน้าที่วิ่งเข้าไปกลางถนนเพื่อถ่ายรูปคนตาย แต่ใหญ่รีบห้ามไว้
“หยุด...อย่าเข้าไป”
“ทำไมล่ะสารวัตร ผมก็แค่จะถ่ายรูป”
“ตรงนี้เป็นพื้นที่เกิดเหตุ ผมยังไม่อนุญาตให้เข้าไป”
มนัสกับปรีชามองหน้ากันอึ้งๆงงๆ เพราะไม่เคยมีตำรวจคนไหนห้ามแบบนี้กับนักข่าวมาก่อน ใหญ่ไม่สนใจ หันมาที่ปราการกับประณต
“คุณสองคนไปเอาเชือกมากั้นล้อมรอบพื้นที่ไว้”
“อะไรนะครับ” ปราการโพล่งถาม
“เชือกกับกรวยยางที่กระบะหลังรถไง ไปเอามาล้อมพื้นที่”
ปราการกับประณตมองหน้ากันอย่างรู้สึกแปลกประหลาดเพราะเคยเห็นแต่ในหนัง และรู้สึกตลกมากที่ต้องทำแบบนี้
ผ่านไปสักครู่ ตำรวจคนอื่นๆยังคงยืนห่างจากศพไม่กล้าเข้าไปเพราะใหญ่กันไว้ พิทยาธรขี่มอเตอร์ไซค์เข้ามาจอดต่อท้ายกระบะรถตำรวจ เห็นปราการกับประณตขนกรวยยาง ทั้งคู่หน้าหงิกไม่ค่อยชอบใจ
“ทำไรกันครับ” พิทยาธรถามทั้งสองคน
“ก็สารวัตรน่ะสิ สั่งให้เอาเชือกกับกรวยไปกั้นพื้นที่ ทำอย่างกับในหนังงั้นแหละ”
“ตลกว่ะ เกิดมาไม่เคยพบเคยเห็น นี่แกเป็นงานหรือเปล่าวะ”
พิทยาธรประหลาดใจ แต่ก็รู้สึกยินดีมากๆที่ สารวัตรใหญ่ทำแบบนี้ เพราะนี่คือสิ่งที่เขาเรียนมาและเป็นเรื่องถูกต้องที่ตำรวจทุกคนควรทำตั้งนานแล้ว แต่ไม่มีใครทำ
“ผมจะบอกหมู่กับจ่าให้นะ ทำแบบนี้นี่แหละเขาเรียกว่าเป็นงาน มันถูกต้องตามหลักวิชาที่สุดแล้ว”
“โอ๊ย...ตั้งแต่ผมเป็นตำรวจมาไม่เห็นใครเขาทำกันเลย”
“หมู่ไม่เคยทำก็ทำซะ ทำดีอาจจะไม่คุ้น แต่ก็ทำไม่ยากหรอกครับ”
พิทยาธรพูดจบก็เดินเข้าไปหาสารวัตรใหญ่กับผู้กองก้องภพ ทำความเคารพแล้วคุยกัน หมู่ปราการกับจ่าประณตยืนมองตาขวาง
“ปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม” ปราการเค้นเสียงด่าพิทยาธรด้วยความหมั่นไส้
ooooooo
บริเวณจุดเกิดเหตุโดนเชือกกั้นและมีกรวยวางล้อมศพเอาไว้ มนัสกับปรีชากระเหี้ยนกระหือรืออยากทำหน้าที่เต็มที เข้ามาหาสารวัตรใหญ่อีกครั้ง
