ตอนที่ 9
เวลานั้นที่โรงพักพระลาน รถคันหนึ่งแล่นมาจอดไม่ทันสนิทก็มีคนร้ายหลายคนใส่หมวกพรางหน้ากรูลงมากราดยิงเข้าไปบนโรงพัก ตำรวจในนั้นทั้งหมดหลบหลีกและหาทางยิงตอบโต้ พร้อมกันนี้บางคนก็ตะโกนให้รีบแจ้งเหตุขอกำลังเสริมด่วน จ่าตุ๋ยที่อยู่ใกล้จึงคืบคลานไปคว้าวิทยุสื่อสารมา
“พระลานเรียกทุกหน่วย ขณะนี้เกิดเหตุคนร้ายพร้อมอาวุธครบมือเข้ามากราดยิงหน้า สภ.พระลาน ขอทุกหน่วยส่งกำลังเสริมมาที่หน้า สภ.พระลานด่วน”
ใหญ่อยู่บ้านพักคว้าปืนลงจากบ้านโดยที่คำแพงก้าวตามมากำชับให้ระวังตัว
“ครับ...คำแพงทำตามที่ผมบอกนะ”
“ค่ะ ไม่ต้องห่วง”
พิทยาธรวิ่งมาสมทบกับใหญ่พร้อมอาวุธ หลังจากใหญ่ออกรถไปแล้ว บุญเชิดโผล่ออกจากมุมหนึ่ง
“คุณคำแพงครับ”
“มาค่ะจ่า ไปกับฉัน”
คำแพงรีบขึ้นรถของตน บุญเชิดอ้อมไปอีกด้านขึ้นนั่งข้างคนขับ แล้วคำแพงก็ออกรถไปอย่างเร่งรีบ...
ที่โรงพักเสียงปืนยังดังไม่หยุด คนร้ายพยายามบุกเข้าไปข้างในแต่โดนตำรวจยิงสกัดเอาไว้ แต่ไม่นานคนร้ายสามคนก็บุกเข้าไปด้านในได้ มันกราดยิงที่ห้องขังหวังจะฆ่าผู้ต้องขังทุกคน แต่ต้องประหลาดใจเพราะบัดนี้ไม่มีใครอยู่สักคนเดียว
โจ ปืน และเบี้ยวสมุนของกำนันฉลองโชคที่ใส่หมวกพรางหน้าแค้นใจมากกราดยิงไปทั่วโรงพักอย่างบ้าระห่ำ ก้องภพกับตำรวจทุกคนหลบซ่อนและคอยหาจังหวะยิงตอบโต้
ในที่สุดคนร้ายทั้งสามก็พากันกลับออกมาด้านนอกที่พวกของมันกำลังปะทะกับใหญ่และพิทยาธร พวกมันทั้งหมดสู้พลางถอยพลางเพื่อหนีไปที่รถ โดยมีตำรวจอีกกลุ่มลงจากโรงพักมาช่วยสารวัตรใหญ่กับหมวดพิทยาธรสกัดพวกมัน แต่สามคนซึ่งเป็นกำลังหลักของกำนันฉลองโชคหนีรอดไปได้ เหลือเพียงปลาซิวปลาสร้อยที่โดนตำรวจยิงตาย
ooooooo










